Als ik Amish was…

21 mei 2018
Delen via:

Het is nu zo’n vier maanden geleden dat ik onderdook in de leefwereld van de Amish. Ik reisde af naar Pennsylvania, bracht een bezoekje aan Ohio en nam een kijkje in Indiana. Ik keek geboeid naar de mensen die zich ook wel de plain people noemen en mijn gedachten dwaalden af. Hoe zou mijn leven eruitzien als ik een van hen was?

 

Als ik Amish was, zou ik nu al minstens drie vellen in elkaar hebben gepropt, omdat ik de inleiding al drie keer heb gewijzigd en zou ik een standje hebben gekregen vanwege de papierverspilling.

Alhoewel… waarschijnlijk zat ik dan nu helemaal niet te schrijven, maar bevond ik me ergens in de keuken en wiste ik het zweet van mijn voorhoofd, terwijl ik de ene prachtige taart na de andere uit mijn oven haalde (dat beeld vind ik nog niet zo gek, denkend aan mijn eigen ingezakte exemplaren).

En alsof het een fluitje van een cent is, zou ik waarschijnlijk zonder enige moeite ook nog drie gerechten op het fornuis in de gaten houden om ervoor te zorgen dat er niets aanbrandde.

Kortom: ik zou de keukenprinses zijn, die ik nu in de verste verten niet ben.

Of – dat is misschien nog wel logischer – ik bevond me nu ergens op een schommelstoel en voedde mijn kind, de vijfde, terwijl er dus al vier kleuters door het huis renden en om mijn aandacht vroegen. Alsof ik nooit anders had gedaan, zou ik ze allemaal evenveel aandacht geven; een kus op hun hoofd geven als ze gevallen waren, de ruzie bijleggen als ze het met elkaar uitvochten.

Ik zou waarschijnlijk een geweldige moeder zijn, een waarvan ik nu geen eens droom het ooit te zullen worden.

Als ik Amish was, had er geen haar op mijn hoofd aan gedacht om twee maanden geleden de helft van mijn haardos af te knippen en af te staan aan een goed doel. Het zou niet over mijn schouders dansen zoals het die dag gedaan had. Het zou strak opgerold in mijn nek zijn vastgebonden en het zou me een worst geweest zijn hoe het eruitzag, ik had toch geen spiegel om mezelf in te bewonderen en hoefde ook niet meer op mannenjacht. Nog geen eens zo gek eigenlijk als ik er eens goed over nadenk.

Als ik Amish was, zat ik me nu niet op te winden over het feit dat ik nu internetloos ben, omdat een of andere hansworst met het graven de internetkabel heeft losgetrokken. Ik zou misschien wel een beeld hebben bij het woord computer, maar een muis? Grote kans dat ik verontwaardigd zou zijn omdat Englische mensen zo’n lief, klein beestje – Gods schepsel – in hun hand gevangen houden en hem niet in zijn waarde laten, op de plek waar zo’n beestje hoort.

Als ik Amish was, had ik niet zojuist een gezellig dagje winkelen achter de rug en was ik niet thuisgekomen met een nieuwe rok, spijkerjasje en een dun zomerjurkje – vol knopen, lintjes en tierelantijntjes.

Nee, dan zat ik vanavond bij het licht van een lantaarn sokken te stoppen, nadat ik net een zoom in mijn nieuwe, donkerbruine jurk had gelegd – ongeacht dat donkerbruin mij voor geen meter staat. Wie maalt daar nu om?

Als ik Amish was, had ik geen fortuin uitgegeven om mijn rijbewijs te halen en stond er geen steeds groener wordende Fred voor de deur. In plaats daarvan zou ik me verplaatsen op de step, mijn rolschaatsen of met paard-en-wagen. Hoe ik dan met mijn angst voor die grote dieren om zou gaan, is me een raadsel.

Waarschijnlijk was ik gewoon een sterke, stevige onverschrokken vrouw.

Als ik Amish was, zou ik jullie – lieve lezers – ook niet kennen en omgekeerd idem dito. Of ik moest het onderwerp zijn van een van de vele romans die over deze plain people geschreven zijn. En misschien dat de drie schattige meisjes voorop mijn boek dan wel mijn dochtertjes zouden zijn geweest.

Zou ik bij de woorden PUUR! Vandaag waarschijnlijk denken aan een prachtige zomerdag – geen wolkje aan de lucht en overal om me heen ongerepte natuur. 100% PUUR!

Als ik Amish was, zou mijn leven er totaal anders uitzien, zo anders dat elke voorstelling die ik ervan heb er waarschijnlijk niet eens bij in de buurt komt.

En hoewel ik tijdens het schrijfproces onder de indruk ben geraakt van deze mensen moet er heel wat gebeuren voordat ik het leventje dat ik nu leid, verruil voor dat van hen.

Misschien ben ik verwend. Misschien vind je me lui. Misschien ben ik gewoon een watje.

Het is me gewoon een stap te ver. Ik houd het wel bij boeken, want fascineren… dat doen ze!


In haar boek De 99 beste Amish huismiddeltjes put Georgia Varozza uit de rijke traditie van de Amish. Ben je verkouden? Heb je een splinter? Last van ongedierte? De Amish hebben overal een oplossing voor. Met simpele, alledaagse ingrediënten en grootmoeders wijsheden staan er 99 tips in dit boek om zelf o.a. zalfjes, oliën, kruidenthee en schoonmaakmiddelen te maken. Met ruimte voor notities en veel Amish gezegden en wijsheden.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *