Eh… geloofsopvoeding? En toen zat de priester bovenop een pak popcorn…

13 mei 2019
Delen via:

Cool, dacht ik toen we dit cadeau kregen. Maar vandaag werd de Bijbel, of eigenlijk ik, wel heel hard geconfronteerd met de realiteit van nu.

Het lukt mezelf vaak maar moeizaam. De toepassing van de oude Bijbelse verhalen in het hier en nu. Ik vind het vaak behoorlijk lastig en puzzelen. Ik schaam me een beetje voor onderstaande, maar trok er ook wel een les uit. Want voor kinderen ís de Bijbel gewoon in het hier en nu.

Mooie plannen
Een pop-up Bijbel. Wat een origineel cadeau, dacht ik toen we hem kregen. We klappen hem vandaag enthousiast uit op tafel, drukken de papieren figuurtjes met voetenstandaardjes uit en zetten het in elkaar. De hele tafel wordt er bijna door in beslag benomen. We kunnen de voetstapjes op het bord volgen en zo kom je langs een aantal belangrijke Bijbelverhalen of -plekken. We kiezen figuurtjes uit, maar de jongens willen allemaal priesters spelen (eh… is dat een goed of slecht teken vraag ik mezelf weifelend af?). Nadat de eerste ruzie over wie welke priester speelt, is beslecht, zijn ze eerlijk verdeeld … Ik stimuleer ze toch nog om een wat ander uitziende Noach uit te kiezen voor het eerste pop-up deel. Maar de priester it is…

We beginnen
De priesters hameren en timmeren op de gepopupte ark van Noach. Nadat ook de flamingo en apen in de boot zijn gegooid (het gaat niet zachtjes, sorry diertjes) doen we net alsof de deur van de ark dicht gaat. Er kan niets of niemand meer bij. ‘AAAHH’ klinkt het dan ineens naast mij. Noach ligt nog op tafel… De oudste schreeuwt, zich dramatisch inlevend in de rol van Noach: hij vindt het héél erg nog niet in de ark te zitten. En ik geef toe: dat zou inderdaad een nóg verschrikkelijker rampenscenario zijn geweest. Ook Noach’s vrouw ligt blijkbaar nog op tafel. De flamingo wordt weer uit de ark gegooid en Noach + vrouw klimmen op de rug van het roze geval en vliegen de ark in. Oef… toch nog gered. Het pak hagelslag wordt heen en weer gerammeld boven de boot als zijnde de regen.


Hmmm… het gaat niet zoals ík wil!
Dan klinkt onze middelste zoon van de andere kant: ‘Mamaaa wanneer gaan we nou spelen?’
Blijkbaar wil hij iets anders… Ik pak de man die zijn matje oppakte en weer kon lopen en maak een tijdreis: ik loop met hem langs de tempel als tent, langs de tempel in Jeruzalem, het dorpje Nazareth, het huisje waar de zieke vriend op het bed door het dak naar boven en naar beneden kan worden geschoven etc. Hij loopt achter me aan met de priester. Ik hoop maar dat dat in het echt niet zo is gegaan voor de net genezen man.
Dan pakt de oudste, die het een wat suf spel vindt worden, een andere priester om daarna wat minder geestelijk verlichte ideeën te uiten.
‘GNAGNA,’ roept hij… ‘Ik ga die stelen.’

Hij pakt het kartonnetje waarop de gouden ark is gekleurd en steelt het uit de Tabernakel. Ah nee, denk ik, ik had het zo netjes gesorteerd. De middelste en ik, inmiddels zijn we allemaal priesterpoppetjes, moeten de boevenpriester weer opsporen evenals de ark terughalen. Dat laatste, dat de Ark gestolen werd, is toch nog wel enigszins Bijbels bedenk ik me glimlachend.

We zoeken onder het flapje van de wonderbare visvangst en we speuren in Nazareth. Ineens loopt er een priester op de kartonnen regenboog boven de ark. Dan wordt er ander speelgoed bij gehaald, waarmee wij de boef (lees priester, lees mijn oudste zoon) moeten vangen. Wanneer we de rollen omdraaien en de oudste ons probeert te vangen, zie ik zijn priester ineens op een pak magnetron-popcorn zitten (eh ja… die stond al op tafel voor een snack die middag, oeps). En de priester (dus: mijn oudste) maakt bommen-, schiet- en kanonnen-geluiden vanaf zijn popcorn-troon.

Ik doe nog een poging om terug te gaan naar Bethlehem voor de geboorte, maar zie dat dat dorpje de gevangenis is geworden voor de foute boeven-priesters…. Oh help, interessante plotwending! Mijn ambitie om het spel bijbelgetrouw te houden kan de kliko wel in. Ik moet even wat overwinnen, maar kijk dan naar mijn jongens. Zij hebben de tijd van hun leven en spelen heerlijk met het materiaal. Zij leren in het hier en nu weer wat er in de Ark des Verbonds zat, dat God bij al die verschillende personen betrokken was, dat Salomo de zoon van David (‘die Goliath neersloeg hè mama!’) is en ik hoor dat naast me het woord ‘Nazareth’ een paar keer zachtjes wordt gezegd om het in zichzelf op te slaan.

De échte plotwending
Hoe stom was ik, dat ik in de illusie verkeerde dat we enkel de verhalen van toen na zouden gaan spelen? Gelukkig duwden ze nog net geen Cars-auto’s of dinofiguren tussen de Bijbelse landschappen door…  Ik glimlach: de Bijbel is volop in het hier en nu… en ook helemaal aanwezig in de gedachten en fantasie van mijn mannelijke kleuters… Zij mixen de bijbelse verhalen misschien wel beter met het leven van alledag dan ik…

Hmm, mijmer ik tussen het grinniken om al hun spel door. Geloofsopvoeding… wie voedt er nu eigenlijk wie op? Beetje bij beetje worden we allemaal wijzer.


PUUR! boekentip

‘Bijbelverhalen voor jonge kinderen’ van Charlotte en Michael Berghof is een prachtige nieuwe kinderbijbel voor kinderen vanaf 3 jaar. Dertig bekende bijbelverhalen worden op een eenvoudige manier naverteld. Elk verhaal wordt aangevuld met een kort gebed en verdiepende vragen, om na te praten over het verhaal. Een bijbel met kleurrijke illustraties, bijbelteksten om te onthouden en een gebedsdagboekje, vertaald door Nelleke Scherpbier.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *