3 redenen waarom Christenen niet bij de wereld vandaan moeten rennen

7 augustus 2018
Delen via:

Ooit, op een dag, heeft iemand, waar dan ook, het gerucht verspreid in christelijke kringen dat wij ons moesten afscheiden. We moesten ons terugtrekken in onszelf, met onze medegelovigen en als we dat gedaan hadden. Dan moesten we nog wat verder terug. Geen contact meer en zelfs daarna nog een beter minder.

Geruchten zijn niet echt gemakkelijk. Ze zijn vaak maar op een halve waarheid gebaseerd en je kunt het er alleen maar moeilijker mee krijgen. En ja, dit gerucht is gebaseerd op het waarschuwende Weg! Ga weg!Ga daar weg! (Jes 52:11, 2 Kor. 6:17), maar het maakt een driedimensionale boodschap angstvallig ééndimensionaal en zo geheel uit het zijn verband gerukt, krijgt het zelfs een heel andere betekenis.

En zo werkt de bijbel toch niet?

Natuurlijk, we weten dat het goed is, en zelfs een Bijbelse opdracht, om weg te lopen (soms moet je rennen of kruipen!) van situaties die slecht zijn voor onze connectie met God (Ez. 18:31).

Paulus en Jesaja hebben dat ook geweten, want zeker toen Jesaja het volk toeriep dat ze weg moesten gaan was er een grote ramp gaande. Christenen gaven massaal hun geloof in God op en volgde afgoden die van ze zouden eisen dat ze hun eigen kinderen zouden offeren. Toch was deze oproep om te vluchten een herinnering aan dat wat God eigenlijk van ons wil: verbinding. Verbinding met God en onze medemens.

  1. Christenen kunnen niet zomaar “stoppen” met de wereld. Dat is niet zo loyaal naar God toe als we denken!Echte dankbaarheid en loyaliteit naar God toe laat zich zien in waardering en liefde voor zijn schepping, waarvan de mens niet de minste is. God geeft niet op als het om mensen gaat en van ons vraagt Hij precies hetzelfde.Daniël leefde uit deze overtuiging toen hij de cultuur van Babel leerde kennen en zelfs onder hun elite terecht kwam (Dan 1:20 , Dan 5:29). Hij overtuigde zijn medemensen stapje voor stapje dat zij en ook hij beter Gods geboden konden volgen (Dan. 1:8 en Dan. 6:4)
  2. We hebben onze medemensen nodig, ook de ongelovigen.Dat verschrikkelijke jullie zijn niet als ons valt in stukken op de stenen als God schrijft dat Hij alle mensen in Zijn evenbeeld heeft geschapen. En vaak hebben we ook niet-christenen nodig om Gods werk te volbrengen. Abraham heeft dit geleerd toen hij vertelde dat Sara zijn zus was en toen hij daardoor in de problemen kwam, heeft de Farao hem geholpen. Slechts enkele hoofdstukken later krijgt Abraham in eenzelfde situatie hulp van Abimelech, ook een ongelovige.Het klinkt wel wat genuanceerd, dat er ook ongelovigen moeten zijn om Gods werk te volbrengen. Maar dat is niet hoe we het bedoelen. We zien een rijke boodschap in Jezus’ woorden als het gaat om het licht dat in niet onder de korenmaat gezet mag worden. En daarom willen we oproepen dat we ons niet terugtrekken in onze eigen kringen, maar ook naar buiten durven te treden.
  3. Als we eerlijk zijn is de echte wereld niet buiten ons. Wij zijn de echte wereld.

    Wanneer God schrijft dat we naar Hem moeten terugkeren, bedoelt Hij niet alleen onze ongelovige medemens. Daar bedoelt hij ook ons mee. En als je eigen tuin vol onkruid staat, heb je niet veel tijd om over de tuin van de buren te praten.

 


 

In De 10 seconden regel doet Clare de Graaf praktische handreikingen voor een doelgericht christelijk leven. Veel christenen hebben niet geleerd om in verschillende situaties meteen te doen wat Jezus zou doen en om in actie te komen. De 10 seconden regel geeft voorbeelden uit het leven van mensen die al jaren volgens de 10 seconden regel leven. Je leert om met een andere blik te kijken naar de mensen die je in het dagelijks leven tegenkomt: kun je met hen omgaan zoals Jezus dat ook zou doen?

 

 

 

 

 

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *