Al-tijd

6 maart 2019
Delen via:

In het boekje Het geschenk vertelde Max Lucado heel beeldend dat God tijdloos is. Zijn woorden zijn ergens blijven haken en ik denk er geregeld aan terug. God staat boven de tijd en is niet onderhevig aan de tijd. Net als zoveel andere kanten van God die ik niet begrijp, is dit er ook een waarvoor mijn hersenen te beperkt zijn. Ik vind het een wonderlijk idee: elke dag word ik ouder, krijg ik meer grijze haren, komen er meer fijne rimpels rond mijn ogen en mond en tegelijkertijd staat God boven de tijd. Hij ziet jou ouder worden en Hij ziet mij ouder worden.

God wordt niet oud, Hij blijft altijd dezelfde. Hij is tijdloos. Hij ziet ons nu en Hij ziet ook de mensen die voor ons hebben geleefd, misschien wel tegelijkertijd. Soms probeer ik me dat voor te stellen. Dan fiets ik door de Voorstraat in Franeker, langs een man die achter de kinderwagen op de stoep wandelt, en dan bedenk ik dat God ook de voddenboer ziet die hier in 1710 met zijn kar heeft gelopen of de student die slaapdronken uit de Buste stommelde op weg naar zijn colleges.

Het maakt dat ik me klein voel. We zijn maar een ademtocht in de tijd. Een bloem die opkomt en weer verwelkt. Soms wil ik aan de wijzers van de klok gaan hangen om te zorgen dat de tijd wat minder snel gaat. Maar dat is onmogelijk. Zelfs als ik zou terugreizen in de tijd, word ik ouder.

God staat boven de tijd. Tegelijkertijd geeft Hij ons houvast doordat Hij de tijd heeft geschapen. In Genesis 1 lezen we hoe God de wereld schept. Bij vers 14 is het de vierde dag. Er staat:

God zei: ‘Er moeten lichten aan de hemel komen om verschil te maken tussen dag en nacht. Die lichten moeten laten zien welk seizoen het is, en welke dag en welk jaar. En ze moeten licht geven op aarde.’ En zo gebeurde het.

God is de Meester van de tijd. Hij schept lichtbronnen zodat wij kunnen weten welke tijd het is. Bijzonder is trouwens dat Hij op de eerste dag al het licht heeft geschapen. Daaruit blijkt wel weer dat God te groot is voor ons om Hem te bevatten. Ook stelt Hij de vaste tijden in voor feesten, waaronder Pesach of Pasen. Via deze tijden vertelt Hij ons over Zijn grote plan met de wereld.

Mozes zegt in Psalm 90:2

God, u bent er altijd geweest.
U was er eerder dan de bergen,
al voordat de aarde bestond.
U was er al voordat alles begon,
en u zult er altijd zijn.

Al-tijd en eeuwig. Geen makkelijke woorden om te bevatten. Ze horen bij God, ook al begrijp ik het niet. Hij is er altijd.

Reacties (2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *