Als ik niet zou hoeven werken dan… #9

24 maart 2018
Delen via:

Als ik niet zou hoeven werken, zou ik……Hoe maak ik deze zin af? Ik ben toch gestopt met mijn betaalde baan op school? Wat is werken nu? Kun je het werk noemen als je er geen salaris voor krijgt? Is het vrijwilligerswerk?

Het is vooral liefdewerk en levenskunst. Gisteren zag ik het woord voorbij komen. Levenskunstenaar. Dat was ik altijd al, maar ik noemde mij juf. Als je het vroeger gevraagd had, wat wil je worden, dan was ik niet op dat woord gekomen. Nu weet ik zeker dat ik het ben. En durf ik het hier hardop te zeggen. Omdat ik het iedereen zo gun. Een levenskunstenaar te zijn. Wie je ook bent of wat je ook doet.

Oema

Hoe werkt het bij mij? Op maandag pas ik op kleindochter ‘poppie’. Dat betekent vroeg opstaan. Met de bus van Zoetermeer naar Leiden en daarna in de trein naar Haarlem. Na 20 minuten wandelen sta ik voor het raam en word gezien. Twee paar ogen lichten op als sterretjes. Poppie en haar papa. Armen gaan de lucht in. Met een kreet van enthousiasme word ik begroet. ‘Oema’, het is mijn liefste naam sinds een jaar.

Wat heb je de hele dag gedaan? Vraagt mijn dochter als ze ‘s avonds thuis komt uit haar werk. Uh, spelen, badderen, wandelen, een boodschapje, samen stofzuigen, boekjes lezen, stickers plakken, even naar het speeltuintje. Een wandeling van 500 meter duurt met poppie een half uur. Ze ziet en benoemt alles wat haar opvalt. Auto, bus, we zijn in het centrum van Haarlem. Bij poezen en bloemen staan we stil. Vogels en vliegtuigen volgen we in de lucht. En als we thuis komen koken we samen. Ik schil de aardappels en poppie gooit ze schaterend van plezier in de pan met water.

Cirkel van het leven

Dat is mijn maandag die kleur geeft aan de hele rest van de week. Hoe stop ik de andere dagen ook in deze column? Dat gaat niet lukken. De dinsdag past er nog net bij. Ik eet dan tussen de middag bij mijn pa. Hij kookt voor ons samen en gaat daarna gezellig kaarten met zijn dorpsgenoten. De enige dag van de week dat hij niet op bezoek gaat bij ma, die in het verpleeghuis woont. Ik ga naar haar en zij begroet mij met dezelfde lichtjes in haar ogen als mijn kleindochter. Bijna 92 jaar is ze en al twee jaar in de Talmahof in Emmeloord. Ze kan niet meer praten en niet meer lopen. Het andere einde van de cirkel van het leven.

Levenskunst

Met haar huisgenoten zit ma om de tafel en geniet van iedereen die haar liefdevolle aandacht geeft. En van het lekkere eten. Er is vis bij het brood. Dat gaat er in als koek. Na het eten wordt ook hier gespeeld. Een soort quiz. Welke dieren zie je op de boerderij? Noem de vier seizoenen. Een doffer is een…..Het doet mij denken aan mijn tijd als kleuterjuf. Het enthousiasme waarmee de mensen hier aan tafel spelen. Niks geen zorgen, geen werk, ook herinneringen vervagen. Wat er is, is het nu en de mensen die hier naar toe komen om van vandaag een mooie dag te maken. Noem het werk of vrijwilligerswerk, ik noem het levenskunst en zou het graag invoeren als vak op school. Zodat kinderen als je vraagt wat wil je worden, hun antwoord klaar hebben: Levenskunstenaar!

Deze blog is geschreven door Jannie van Maldegem.

Schrijfwedstrijd

Deze blog is onderdeel van onze maandelijkse schrijfwedstrijd. Elke maand hebben we een nieuw thema of afmaakzin en jij mag daar een blog over schrijven van 500-750 woorden. Alle blogs worden geplaatst en aan het eind van de maand trekken we een winnares. Zij wint een boek. Deze maand is het thema: Als ik niet zou hoeven werken dan… en je kan het boek Verdwaalde ster van Francine Rivers winnen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *