Bergen verzetten met Move Your Mountain

21 juni 2018
Delen via:

Zet mijlpalen neer,  plaats bakens, richt je aandacht op de weg die je volgt.  Jeremia 31:21a (NBV)

Een prachtige tekst waarmee het Move Your Mountain weekend werd afgesloten. Inmiddels ben ik weer terug van een prachtig avontuur in de bergen. Het zal voor altijd een mijlpaal en baken zijn in mijn leven.

Verwachtingen

Je hebt in de vorige blogs mijn avontuur in Nederland kunnen lezen, ter voorbereiding van het avontuur in de bergen. Ik had van te voren verwachtingen hoe het zou zijn en hoe ik het zelf zou ervaren. Deze verwachtingen zijn zeker niet allemaal uit gekomen. Na twee pittige zwangerschappen en periode erna had ik nog weinig vertrouwen in mijn lichaam en ook mentaal. Ook was ik angstiger geworden dan voor de zwangerschappen.  Alles vond ik spannend en ik zag altijd beren op de weg.

God heeft mij laten zien dat dit allemaal onwaarheden zijn.  Tijdens het wandelen, tijdens andere activiteiten (waar ik niet te veel over mag zeggen 😉 )  heb ik mogen ervaren dat over veel meer kracht, uithoudingsvermogen en lef beschik dan ik zelf ooit had kunnen denken. Breken met mijn onzekerheden en dit alles achter laten in de bergen.  Het team van Move Your Mountain gaf hier een prachtige gelegenheid voor tijdens de eerste wandeling.  Op een vredige plek bij een prachtige veld met vele paardenbloemen stond een houten kruis.  We zochten allemaal ons eigen plekje en daar mochten we nadenken over datgene wat we graag wilde achter laten bij het kruis op deze mooie plek. We legden een steentje bij het kruis als symbool en als mijlpaal voor dit moment.

Deuren

Dit heb ik meer op verstand gedaan dan dat ik er echt iets bij voelde, maar het was goed. Tijdens de wandeling had ik een mooi gesprek met één van de roze dames, zo noemde we het Move Your Mountain team ;). Het gesprek ging over het ervaren van God, zijn stem horen. Ze liet me daarna een stuk alleen lopen. Inmiddels was de groep ook al echt een heel stuk verder, dus liep ik ook echt alleen met geen mens voor me. Alleen die ervaring al heeft mij veel gedaan.  Heel even voelde ik de deur van mijn hart open gaan en werd ik geraakt en voelde er tranen. Op het moment dat ik me het besefte was het gevoel ook zo weer weg. Mijn gedachten gingen  toch steeds weer naar alle losse gedachten in mijn hoofd, de groep, thuis, mijn eigen onzekerheden. Deze deuren stonden wagenwijd open en op de deur naar mijn hart een grote dranger die er steeds weer voor zorgde dat zodra de deur even open ging, zodra mijn hart door God geraakt werd de deur weer net zo hard dichtklapte. Even was ik teleurgesteld, want ik wilde zo graag meer van God voelen! Ik wilde zo graag Zijn stem horen!  Toch ervaar ik deze moment tijdens weekend als zegen en zet ik er mijlpalen en bakens neer! Want ik heb mogen ervaren dat het deurtje wel open kan! En ik vervolg mijn pad en blijf verlangen en bidden dat de deur naar mijn hart verder open mag gaan en de deur van alle prikkels en gedachten die niet van God zijn steeds een beetje meer dicht mag gaan.

Mijlpalen

Ik ben God zo dankbaar dat hij mij dit heeft laten zien, laten ervaren, ondanks dat kleine kiertje naar mijn hart. Ik ben God enorm dankbaar dat ik dit avontuur heb mogen meemaken. Dat Hij twee mooie vrouwen de opdracht heeft geven om dit mogelijk te maken. De afgelopen weken denk ik nog vaak terug aan de mijlpalen en bakens die ik in de bergen heb neergezet. Voor de rest had ik bepaalde doelen gesteld en ik hoopte dat deze reis een startpunt zou zijn om deze doelen te gaan behalen.  De eerste stappen zijn gezet! Niet altijd makkelijk en ervaar soms zware momenten, maar steeds denk ik dan weer aan die steile berg die ik op moest. Toen heb ik ook doorgezet, zonder zeuren, ja het was zwaar, maar ik wilde dat volgende punt halen.

Cadeautjes

Bijzonder eigenlijk dat God je deze momenten zomaar cadeau geeft.  Cadeautjes waar je nog zo lang kracht uit kan punten en kan van genieten.  Dat God je op zo’n bijzonder plek laat zien wie je bent in Hem.  Dat, dat andere stemmetje, die steeds tegen je zegt; je kan dat niet, je bent niks waar, allemaal leugens zijn. Dat de angst die je voelt nergens op gebaseerd is. ‘S avonds kwamen we als groep weer even bij elkaar om onze ervaringen te delen of samen van muziek te genieten. Een nummer wat vaak terug kwam was No longer slaves van Hillsong.

De eerste zondag na dat ik terug kwam zongen we, voor mij, een nieuw lied wat eigenlijk precies daarop aansluit.

Graag deel je deze twee nummers met je.

Liefs Marjolein


In Dagboek uit Jeruzalem vertelt Marleen Anthonissen veertig verhalen over haar leven – en het leven van alledag – in de Heilige Stad. Sinds 2014 woont en werkt Marleen in Jeruzalem.  Ze is daar pastoraal werker bij de Lutherse Redeemer Church voor de Nederlandse gemeenschap in en rond Jeruzalem en geeft voorlichting aan Nederlandse bezoekers. Ingrijpend was het onverwachte overlijden van haar echtgenoot Ilja in 2017.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *