Breek mij Heer…

20 januari 2019
Delen via:
Wanneer ik vanochtend ontwaak, klinken de woorden uit het boek wat ik gister uitgelezen heb: “De erfenis” van Tamera Alexander nog na in mijn hoofd. Woorden die klaarblijkelijk indruk op mij hebben gemaakt. Het thema in dit boek is “gebrokenheid” en dit fungeert als een rode draad door het verhaal heen. De personages moeten leren om in hun gebrokenheid, God te vertrouwen. Iets wat ik eveneens moet leren maar wat mij nog maar moeizaam afgaat. Tamera herhaalt meerdere keren de woorden “Breek mij Heer, totdat ik geheel en al de Uwe ben”en dit moet ook in mijn leven plaats vinden. Wil ik een ander en beter mens worden, dienstbaar, open, oprecht en wat minder zelfzuchtig dan moet ik ook door God gebroken worden! Alleen dan, is het mogelijk om mijn leven een nieuwe richting te geven.

Geen prettig vooruitzicht

Maar ja, we weten allemaal dat het verschrikkelijk pijn doet wanneer je iets gebroken hebt, en met dit in gedachten, vind ik het des te moeilijker om deze woorden na te zeggen: “Breek mij Heer,totdat ik geheel en al de Uwe ben”. Want ik weet dat dit pijn, moeite en opofferingen met zich meebrengt. Géén prettig vooruitzicht dus.Hoe kan ik dit ooit nazeggen God? U weet dat ik diep van binnen niet volledig gebroken wil worden! Een klein beetje pijn vind ik niet erg maar daar moet het dan ook bij blijven. Ik weet dat deze gedachten in strijd zijn met de gedachten die God over mijn leven heeft! God wil juist dat ik tot de grond toe afgebroken word, om zo dóór Hem zelf weer opgebouwd te worden. Alleen dan kan ik verlost en bevrijdt door het leven gaan, de veelbelovende toekomst tegemoet! Maar hoe graag ik ook wil veranderen, de pijn die het ongetwijfeld met zich meebrengt wil ik het liefst vermijden. Is er geen tussenweg God? Vraag ik Hem in gedachten. Is er geen keuze mogelijkheid? Het hoeft toch niet zoveel pijn te doen, het kan toch ook wel iets minder…

Koppig

Al peinzend denk ik bij mijzelf: Néé Thorinda, er is geen tussenweg mogelijk voor je, want dan zal je nooit voor 100% veranderen. Je zal altijd met je ene voet, het ene pad blijven bewandelen en met je andere voet het andere. Je leven zal voortdurend “een spagaat” zijn en na verloop van tijd zal deze houding zoveel pijn te weeg brengen, waardoor je als vanzelf gebroken wordt. Ja, gebroken en volledig lam geslagen vanwege je eigen koppigheid.Maar hoe moet ik dit dan aanpakken God? Op dit moment van schrijven ben ik nog niet zover dat ik kan zeggen: “Breek mij Heere, totdat ik geheel en al de Uwe ben”. Was het maar zo, dan was ik al één stap verder op weg, richting het nieuwe leven. Maar helaas zo staat het er tot dusverre niet voor. Mijn oog valt op de woorden uit Romeinen 12:2(niet voor de 1ste keer overigens) “U moet niet gelijkvormig worden aan de wereld maar u moet uw gezindheid laten vernieuwen door God”.En ja denk ik, dat is het begin van mijn breekpunt. Ik moet allereerst mijn aardse leven met al z’n verleidingen uit handen geven, zodat ik leeg en met een schone lei voor God kan staan en Hem daarna Zijn opbouwende werk in mijn leven kan laten doen. En als ik dit punt bereikt heb, ben ik ervan overtuigd dat de pijn, die deze doorbreking met zich meebrengt, lang zo erg niet is, omdat Hij zelf immers gezegd heeft: “Ik laat jou nooit meer lijden, dan je dragen kunt. Vertrouw Mij en leg je leven ‘wat niet meer is dan een aarden kruik die bij het minste of geringste kan breken’, in Mijn genezende en helende hand!” Dan komen de woorden uit Psalm 147:2in mij op:
Hij heelt gebrokenen van harte, En Hij verbindt z’ in hunne smarte, Die, in hun zonden en ellenden, Tot Hem zich ter genezing wenden.
Ach, eigenlijk is het dan helemaal niet zo erg om gebroken te worden, denk ik nu. Want door de gebrokenheid, is er uitzicht op een nieuw leven dichtbij Hem! Dan zeg ik nu ter afsluiting heel voorzichtig “Breek mij Heere God, ook als het soms weleens pijn doet”.Maak mij nieuw! Ja, maak mij de Uwe voor nu en altijd! 

Verlossing is niet met een nieuwe bladzijde beginnen, Maar een nieuw leven ontvangen.

  

PUUR! Boekentip:

Parelduiken van Marga Haas bevat 52 korte overwegingen – een voor elke week op het ritme van het jaar. De auteur presenteert oude bijbelteksten zo fris en sprankelend dat ze mensen van nu op een nieuwe manier aanspreken. Ze laat zich daarbij inspireren door meditatie, de christelijke mystieken en de deuken en barsten die zij in haar eigen leven opliep.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *