De perfectie-infectie

9 maart 2018
Delen via:

Vergelijk de buitenkant van anderen niet met jouw binnenkant. Het is al even geleden dat ik deze zin (letterlijk: ‘Don’t compare other people’s outsides with your insides’) voor het eerst las in No more perfect moms van Jill Savage. Ze legt uit dat dit vergelijken leidt tot wat ze noemt de ‘perfectie infectie’: je legt jezelf verwachtingen op die niet realistisch zijn en vergelijkt jezelf met het beeld dat je hebt van de perfecte andere vrouw.

We zijn vaak geneigd om dat wat we zien van een ander en haar gezin, te vergelijken met onszelf en ons eigen gezin. Maar vaak vergeten we dan dat wat we van de ander zien alleen de buitenkant is. En ondertussen hebben we onze eigen binnenkant in ons hoofd. Ons eigen gezin dat zoveel rommeliger is, zoveel menselijker, vol met ruzietjes, gedoetjes, eigenaardigheden en frustraties.

Ik moest hieraan denken toen een vriendin me appte: ‘hoe leer ik mijn kinderen socialer worden, heb je tips?’ Ze vertelde dat er zoveel gemopperd wordt als er taakjes gedaan moeten worden en dat ze zo vaak een grote mond krijgt als er iets van ze wordt gevraagd. Ik appte terug dat het bij ons ook zo is. Hier wordt ook flink geprotesteerd en gemopperd.

Met vreugde dienen

Vorige week nog besloot ik om eindelijk eens een rooster te maken, zodat er in elk geval ergens in huis zwart op wit staat wat er van elk kind verwacht wordt. Wij hebben de regel dat we elkaar met vreugde dienen. Ik benoem vaak hoe fijn het is dat we voor elkaar zorgen en dat we samen verantwoordelijk zijn voor hoe het er hierbinnen uitziet. En als een kind scheldend en met luid kabaal zijn of haar taakje doet, is mijn reactie steeds: als je het niet zonder mopperen kunt doen, krijg je er twee taakjes bij. Maar om eerlijk te zijn vergeet ik die taakjes vervolgens vaak te geven en besef ik ook wel dat het niet de vreugde in het dienen bevordert als je taakjes als straf oplegt.

Mijn vriendin appte terug dat het haar al erg goed deed dat ik het herkende en dat ze het idee had dat dit soort dingen bij mijn kinderen ideaal gaan. Ik was zo verbaasd en tegelijkertijd beschaamd toen ik dat las. Want ik denk vaak hetzelfde over haar en haar gezin. En dat terwijl we elkaar zo goed kennen! We hebben zoveel van onze ‘binnenkant’ aan elkaar verteld: de lelijke werkelijkheid van onze woede-uitbarstingen, falende ingrepen, domme fouten. We weten van de strijd die de ander voert, we bidden voor elkaar en we zijn blij voor elkaar als er dingen ten goede veranderen.
En toch denkt ze soms dat bepaalde dingen bij mij gemakkelijker gaan en denk ik omgekeerd soms hetzelfde.

Perfectie aan de buitenkant

Volgens Jill Savage komt dat heel veel voor. Niemand van ons is immuun voor de ‘perfectie-infectie’. Het is zo gemakkelijk om alleen te kijken naar wat je ziet bij anderen en jezelf daarmee te vergelijken, jezelf daar op af te rekenen. Maar wat we zien, is meestal alleen de buitenkant. En waar we bij onszelf naar kijken, waar we van balen, waar we graag verandering in zouden willen zien, dat zijn dingen van de ‘binnenkant’. En het is dus gewoon een oneerlijke vergelijking als je de buitenkant van iemand anders vergelijkt met je eigen binnenkant.

Daarom vind ik het goed en belangrijk om te beseffen dat we geneigd zijn om de buitenkant van de ander te vergelijken met onze binnenkant. Het helpt me om vaker te vertellen hoe het er vanbinnen werkelijk aan toe gaat en om af en toe eens naar iemands binnenkant te vragen zodat we allebei opgelucht kunnen ontdekken dat we helemaal niet zo veel verschillen van elkaar.

En zelfs als je die binnenkant van de ander een beetje kent, zoals bij mijn vriendin en mij het geval is, ben je nog niet immuun voor de perfectie infectie. Dus sluit ik maar af met waar ik mee begon: Vergelijk de buitenkant van anderen niet met jouw binnenkant.

Deze blog is geschreven door Ineke Marsman-Polhuys. Ik ben Ineke, echtgenote, moeder van vijf (waarvan één al in de hemel), zangeres, schrijfster, muzikant en vertaalster met een passie voor Jezus en voor mensen. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat eerlijkheid – gewoon je gebroken zelf zijn, en nederigheid – bereid zijn om je fouten toe te geven en te leren, enorm belangrijk zijn als je als mens wilt groeien in relaties, geloven, het leven. In mijn blogs neem ik je graag mee op ontdekkingstocht. 

#Notsoperfect – Eline Hoogenboom

Eline Hoogenboom vertelt in dit full-color boek #notsoperfect over haar zoektocht naar eerlijkheid en kwetsbaarheid, ook online. Twintigers en dertigers hebben grote moeite met falen, en sociale media spelen daarin een grote rol. Maar hoe eerlijk zijn de posts daar? Wat laat je wel zien en wat niet? Eline Hoogenboom wisselt haar persoonlijke ervaringen af met voorbeelden en christelijke zingeving. #notsoperfect is een inspirerend boek over de kracht van sociale media, leven zonder filters en de achterkant van het perfecte plaatje.

U kunt dit boek voor €20,00 bestellen bij boekenwereld. Dit boek wordt dan gratis verzonden.

Reacties ()

  • Herman schreef:

    Mooi herkenbaar verhaal. Prettig te lezen schrijfstijl.

  • Marieke schreef:

    Mooi! Dank! Herkenbaar!

  • mamma schreef:

    Mooi, herkenbaar en ik ben trots op je(maar dat was ik al……)

  • Lisa schreef:

    Zo herkenbaar! Zo waar.
    Goed geschreven.

  • Benne Solinger schreef:

    Hoi Ineke, ik kreeg deze link toegezonden om te lezen en daarbij de vraag: “Benne, hoe kijk jij hier tegenaan?”

    Nou ik vind het een goed blog.. Zelf ben ik 65, maar herken er veel in van toen ik jong was… Bij ons thuis was alles perfect… Althans dat wilden mijn ouders naar buiten uitstralen.. als kind snapte ik dat nooit, want ook bij ons gingen dingen mis, was er ruzie enz. En alles moest er netjes uitzien, dat leek het belangrijkste.. terwijl ik al knulletje altijd dacht dat het belangrijkste toch een eerlijk hart moest zijn… en dat vind ik nog steeds trouwens…
    ik ben het eens dat de buitenkant vergelijken met de binnenkant ‘oneerlijk’ is.. het zijn 2 verschillende zaken en ik denk aan het gezegde dat het gras bij de buren altijd groener lijkt..
    en daarmee wil ik ook een link trekken naar wat je als mens naar buiten brengt (buitenkant) en wat de mens intern echt denkt.. (binnenkant)
    We kunnen ons wel mooi voor willen doen … maar je weet zelf (en God weet dat ook) hoe het er echt voor staat…
    Het is meer dan de moeite waard om je eigen innerlijk tegen bijvoorvoorbeeld de 10 geboden/leefregels te leggen of tegen de woorden over de LIEFDE uit bijv 1 Cor. 13 .. ook dan kom je erachter dat je je eigen buitenkantje misschien te mooi inschat omdat je eigen binnenkantje nog wel een schoonmaakbeurtje kan gebruiken…
    mooi thema, dank en groeten, Benne (http://www.Beninbeeld.nl)

    • Ineke Marsman schreef:

      Hoi Benne,
      Dank je wel voor je reactie. Ja, een eerlijk hart is enorm belangrijk. En wat zou het mooi zijn als dat ook zichtbaar is voor anderen. Ik vind het zelf nog regelmatig moeilijk om open en eerlijk te zijn over mijn eigen binnenkant. Het voelt heel kwetsbaar. Gelukkig kent God ons al door en door en kunnen we bij Hem beginnen met eerlijk zijn en mogen we ook hierin groeien. Mooie website! Zelf begon ik vorig jaar, een paar maanden na de dood van onze baby met een blog waarin ik ook probeer heel eerlijk te zijn. http://brokenbutreal.wordpress.com
      Hartelijke groet, Ineke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *