Gods Koninkrijk: het reeds en het nog niet

16 september 2018
Delen via:

Kazen in de meest bijzondere vormen en kleuren, heerlijk volle, sappig zoete druiven, knapperige walnoten, pittige vleeswaren en vers brood met heerlijk olijfolie. Een overvloedig gedekte tafel. En dan de wijnen! Fruitig, kruidig, krachtig, zacht. Om heerlijk bij weg te dromen. De gasten: iedereen die je lief is. Iedereen die iets heeft betekend in de afgelopen zware jaren. De dankbaarheid hangt in de lucht en ik voel de liefde stromen in mijn binnenste. Dit lijkt de hemel wel! En toch, hoe leuk het ook is en hoeveel energie ik hiervan krijg, ik word moe. Mijn mooie hoge hakken beginnen te knellen. En uiteindelijk is het tijd en komt de cateraar de tafels afruimen.

Depressie en Gods koninkrijk


Afgelopen week verscheen officieel mijn debuut Woestijnregen, een bijbels dagboek voor donkere dagen. De afgelopen jaren waren ronduit zwaar. Met grote regelmaat kon ik totaal niet meer functioneren door zeer zware depressieve buien en door een angststoornis. Een jaar lang kon ik niet meer werken. Ik zocht een boek waar ik troost uit kon putten, waar ik in kon lezen hoe je zoiets mee maakt en waar God in dat alles dan is. En alles wat ik vond waren de ‘In-vijf-stappen-van-je-depressie-af’- zelfhulpboeken of gewone bijbels dagboekjes over het dagelijks leven. Maar ik had geen dagelijks leven. Ik moest overleven. Proberen mijn bed uit te komen. De volgende minuut doorkomen. En dan nog de hele, lange, lange dag. Omdat ik geen geschikt boek vond, besloot ik deze maar zelf te gaan schrijven. In eerste instantie voor mijzelf. Maar ook omdat ik ontzettend veel leerde over Wie God is, juist in het lijden van dit leven. Er zijn veel meer mensen, misschien jij wel, die door zwaar (psychisch) lijden heengaan en juist hen wil ik bemoedigen met dit boek.

Boekpresentatie

Inmiddels ben ik weer redelijk opgekrabbeld uit de diepe put die depressie heet. Toen ik nadacht over hoe mijn boekpresentatie eruit moest gaan zien, wist ik al snel dat ik daar een wijnproeverij bij wilde hebben. Omdat ik blij ben dat ik leef. Want God is goed en het leven mag gevierd worden, ondanks de moeiten die er ook zijn en soms ook blijven. Want het Koninkrijk van God is er reeds, maar ook nog niet. Er is lijden in dit leven. Maar er is ook hoop: er komt een einde aan alle lijden! En dan zitten we aan aan het bruiloftsmaal van het Lam. Aan tafels vol overvloed, waar de liefde stroomt en de dankbaarheid voor eeuwig overheerst. Dwars door al het lijden heen: het Koninkrijk komt er aan en het feest zal nooit meer ophouden.

Reacties (1)

  • Nelly van den Dool schreef:

    Lieve Elise,
    Ik heb je boek gelezen en meegehuild, wat een herkenning ook van mij.
    Ik zit nog in het proces, maar ik weet ook dat het goed zal komen.
    Gods Zegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *