Goede Vader

4 augustus 2018
Delen via:

Ik voel zijn armpjes om mijn nek. Toen hij doorhad welk lied we gingen zingen, sprong hij op de stoel achter mij en zo, met zijn armen om mij heen, zongen we samen, op ons allerhardst: ‘Er is kracht voor wie hopen op de Heer. Wij hopen op de Heer. Ja, wij hopen op de Heer.’  

Ik barstte bijna van blijdschap en dankbaarheid. Dit jongetje van net negen jaar oud, vol met vragen, sceptisch over geloven, zeker sinds zijn zusje overleed, heeft vaak veel moeite met het blijde evangelie. En nu, nu zingt hij samen met zijn moeder: ‘Wij hopen op de Heer! Ja, wij hopen op de Heer’.

Het is even de hemel voor mij.

We waren deze ochtend op bezoek in een andere gemeente, omdat onze eigen gemeente een dienst had op het strand en ik dat om verschillende redenen niet zag zitten. In deze kerk zingen ze heel lang en in het Nederlands. Ik vind het heerlijk. Mijn kinderen vinden het saaaaai en dit kind helemaal. Terwijl hij hoorbaar zuchtend naast me zit en ik hem zo nu en dan zeg weer te gaan staan en mee te doen, bid ik om wijsheid. Ik wil ze niet afstoten, maar wel, net als de moeders in de tijd van Jezus, mijn kinderen heel dicht bij Jezus brengen.

En toen werd dit lied ingezet. Een lied dat hij al van jongs af aan hoort, omdat ik het telkens weer opzette en keihard meezong in de auto. Een lied, dat we zingen op onze zeldzame gezinszanguurtjes. En een lied dat we zongen op de begrafenis.

Het is een prachtig, schitterend mooi lied, zoals Bert (van Ernie) dat zo precies goed verwoordt. Een lied dat geen afbreuk doet aan de grootheid van God terwijl het ook ruimte geeft om het te zingen in je pijn, verdriet, wanhoop. En ook als je superblij bent om wat God je heeft gegeven en als je de toekomst zonnig inziet. Een perfect lied om te zingen met de hele gemeente.

Wat kunnen liederen je boven situaties uittillen, je perspectief vernieuwen, je bemoedigen. En ook het tegenovergestelde. Sommige liederen raken pijnlijk duidelijk zere plekken in je leven, waardoor je je kwaad kunt voelen, beschaamd of in de war. Ik schreef er laatst  een blog over op mijn eigen website, omdat ik er tegenaan liep in mijn eigen gemeente. Ik zong en speelde mee tijdens de dienst toen we het lied ‘Good, good Father’ zongen. Een prachtig lied vol waarheid, maar zó moeilijk om te zingen als de weg die God met je gaat, zo heel anders loopt dan je had gehoopt en waar je om had gebeden.

Ik las het afgelopen half jaar in de krant regelmatig dat de liederen in de kerk zo eenzijdig zijn, weinig ruimte geven aan de worstelingen van de gelovigen en ik denk dat dat klopt. Als ik zelf de aanbidding mag leiden, probeer ik liederen te kiezen die je kunt zingen uit je pijn en uit je blijdschap. Die het mogelijk maken om sámen, uit welke vorm van dagelijks leven we ook komen, kunnen zingen. Maar echt makkelijk is dat niet. Veel liederen gaan over je eigen gevoel en dat kun je in de gemeente anderen niet opleggen vind ik. Dus kies ik liever liederen die gaan over wie God is dan liederen die zeggen: ‘ik voel me….’ Of ‘ik ben zo blij’.

Liever zing ik dus liederen die gewoon de waarheid vertellen van wie God is, wie wij zijn en waar we naartoe op weg zijn. Die zijn soms ook al uitdagend genoeg. Zoals dat lied waar ik net naar verwees. Die heeft als bridge: You are perfect in all of your ways, to us. Wat is het moeilijk om dat te zingen als je nog niet echt vrede hebt kunnen sluiten met hoe de weg in jouw leven is gelopen!

En toch is het goed om liederen te zingen die je confronteren met wat er in je hart leeft. Die je uitdagen om na te denken over wat je gelooft. Liederen die waarheden proclameren die waar blijven, ook als alles om je heen zwart is. Want juist als je je ellendig voelt en het leven je bracht waar je niet op gehoopt had, dan is Hij nog steeds een goede, goede Vader en ben jij nog steeds geliefd door Hem. En ook dan zijn Zijn wegen hoger dan jouw wegen, is Hij volmaakt in alles wat Hij doet. Daar klamp ik me aan vast, en ik wil je gewoon even aanmoedigen om hetzelfde te doen.


 

In Voor U wil ik de allerbeste dochter zijn schrijft Annemarie over haar leven met God. Zij wil graag een goede dochter voor haar hemelse Vader zijn, maar kan niet ontkennen dat het leven met God soms weerbarstiger is dan gedacht. Want ‘Hoe hoog hou je je handen als je praist?’ en ‘Geneest God zieken nu wel of niet op het gebed?’ In de hectiek van alledag vangt ze hier en daar een glimp van Hem op: in het gezin, in de misère en zélfs in de kerk. 

Bestel dit boek voor €13,99 bij onze webshop boekenwereld.com

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *