Hij dronk mijn tranen

19 april 2019
Delen via:

Het is al een paar jaar geleden dat ik op mijn fiets stapte naar de binnenstad. Ik deed mee met een vierentwintig uur gebedsactie. Ik had me ingeschreven om een uur te bidden en moest iemand die ik niet kende aflossen op een bepaald adres in de stad. Na een uur zou iemand anders mij dan weer aflossen. Ik vond het best wel spannend, maar kwam terecht in een zaaltje dat liefdevol was ingericht. Met posters en post-its op de muur geplakt, boeken op tafeltjes en comfortabele kussens op de grond. Er stond een gitaar en een muziekstandaard met bladmuziek. Echt een plek om de wereld even achter je te laten en je helemaal op God te richten.

Tranen in een kruik

Een uur is eigenlijk best lang. Hoe moet ik beginnen? Eerst maar even gitaarspelen en zingen, proberen me zingend op God te richten. Toen ik het genoeg vond, ging ik biddend de gebedspunten lezen die op de muren waren geplakt. Zoveel nood. Zoveel verdriet. Zoveel lijden. Terwijl ik aan het bidden en lezen was, dacht ik aan een tekst uit de bijbel over tranen die God in een kruik opvangt. Het blijkt in Psalm 56:9 te staan: U hebt mijn omzwervingen geteld; doe mijn tranen in Uw kruik. Staan zij niet in Uw register? Ik dacht na en vroeg: ‘Heer. Als dan die tranen in Uw kruik zitten, wat dan? Wat doet U er dan eigenlijk mee?’ Tot mijn verbazing borrelde in mijn hart een gedachte op. Het leek wel alsof God antwoord gaf: ‘Ik dronk ze op.’

Beker in Getsemane

Ik was stomverbaasd en ik werd vervuld met ontzag en afschuw tegelijkertijd. Dronk God mijn tranen op? Maken mijn tranen deel uit van de beker waarmee Jezus worstelde in Getsemane, de beker die Hij niet wilde, maar toch dronk, omdat het Gods wil was?

Het staat niet letterlijk in de bijbel dat Jezus onze tranen opdronk. Maar wel dat Jezus leed om onze zonden en onze pijn en onze afwijzing. Daarom denk ik dat ik dit kan zeggen: de beker waar Jezus om leed, was niet alleen gevuld met onze zonden, maar ook met onze tranen. Ook onze tranen van verdriet, van schuld, van schaamte, van woede, heeft Jezus gedronken, gedragen. In mijn hart borrelde dankzegging op: U stierf dus ook voor mijn verdriet, afwijzing, schaamte en woede? Dank U Heer!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *