Kom maar bij mij..

27 januari 2019
Delen via:

Buiten begint de schemer eindelijk plaats te maken voor (dag)licht deze woensdagochtend! Gelukkig maar want persoonlijk vind ik het helemaal niks aan, dat de dagen zo’n stuk korter zijn! Om deze lange en donkere avonden enigszins buiten te sluiten, steek ik tegenwoordig al vroeg in de middag de kaarsjes aan en dat maakt het binnen in huis al een stuk sfeervoller. Knus en huiselijk! Bij mij is het eigenlijk net zo gesteld. Ik kan mij ook donker en somber voelen van binnen, maar dit kan zich binnen luttele seconden omvormen naar een licht, hoopgevend en blij gevoel! Ik denk aan een liedje van het duo Elly&Rikkert; “De wind waait waarheen hij wil, hoor je wel hij roept je!” en ja ik waai net als de wind allen kanten op.

De ene windvlaag brengt enorme rukwinden met zich mee, waardoor ik alle zeilen bij moet zetten, om staande te blijven. Dit zijn de moeilijkste momenten in mijn leven, de beproevingen en aanvechtingen die zich nog geregeld voordoen. Maar er zijn ook momenten, waarop de wind aanvoelt als een zacht, rustgevend en kalm briesje, enkel een fluistering. Deze heb ik het liefst elke dag, maar helaas is dit niet aan de orde. Ook nu vanochtend niet. Wanneer ik vervolgens mijn Bijbel en dagboek opensla, geeft God mij gelijk al weer een stukje onderwijs. Hij roept mij op, om bij Hem tot rust te komen, ondanks alle stormen die mij teisteren en soms zelf laten wankelen. Zoals God tegen Jozua zegt (Jozua 1):

Wees sterk en moedig, want Ik zal met u zijn, Ik zal u niet loslaten en u niet verlaten”. 

Moed

Zo wil God mij ook moed schenken, kracht en houvast! Ik moet mijzelf toespreken met de woorden die Sarah Young in haar dagboek beschrijft, namelijk; “Probeer niet vooraf te bedenken welke moeilijkheden en beproevingen, zich wellicht vandaag kunnen voordoen, want door hierop vooruit te lopen, vergeet je dat God bij jou is en mét jou is.

Een kleine berisping richting mij, die volledig terecht is! Ik loop ook elke dag vooruit op de dingen. Ik plan ze zelfs dagen vooruitL. En wat levert het mij op? Niks, totaal niks! Het kost mij alleen maar extra tijd die ik veel liever met God zou willen doorbrengen. Elke dag fluistert Hij mij als het ware toe:

“Kom maar bij Mij Thorinda, rust maar even uit in Mijn nabijheid! Laat je niet opjagen. Jij denkt al aan de aankomende storm die wellicht op handen is, maar wie zegt dat dit ook daadwerkelijk zo is”…

Tja, denk ik bij mijzelf, ik ben degene die mijzelf dit voortdurend aanpraat. En hoe vaker ik mijzelf zulken nonsens aanpraat, hoe meer ik er ook in ga geloven. Ook hierin geeft Sarah Young mij inzicht, in mijn manier van denken, die maar al te vaak niet macht met de realiteit van de dag. Zo verraderlijk als de storm kan optreden, zo is het ook gesteld met mijn gedachten gang. Ik moet leren om mijn gedachten “een halt” toe te roepen, wanneer ik mij weer eens mee laat voeren door de wind die zich almaar verder aanwakkert. Op deze momenten moet ik mijzelf hardop toespreken en zeggen: “het is weereens zover Thorinda, laat je niet meevoeren door deze windvlaag maar breng jezelf tot rust bij God”.

Vertrouwen

Hij biedt je zachte en zilte winden, die als een lieflijke melodie door je leven heen waaien. Hij ziet mogelijkheden en kansen in de stormen die je moet trotseren gedurende de dag die voor je ligt. Hij biedt jou Zijn uitgestoken hand wanneer het water je tot aan de lippen komt en je enkel net als Petrus nog kunt uitschreeuwen: “Help mij en red mij Heer”. En het enige wat God hiervoor van jou en mij terug vraagt is “tijd”. Tijd om met Hem door te brengen in de stilte. Zodat Hij ons sterk en moedig kan maken om tegen allen omstandigheden opgewassen te zijn, dankzij Hem zelf die ons terzijde staat dag en nacht. Ik moet leren om Hem volledig te vertrouwen in alles, dwars door alle stormen heen. Maar zover ben ik nog niet vandaag de dag, daarvoor heb ik nog een lange weg te gaan. Maar denk ik nu heel wat kalmer dan aan het begin van deze ochtend, ondanks het feit dat deze weg nog lang is, ik op de meest onverwachte momenten door een windvlaag, rukwind of storm geteisterd kan worden, die ikzelf vooraf niet bedacht had, hoef ik geenszins bang te zijn, want Hij zal mét mij zijn.

Zijn stok en staf zullen mij leiden, naar rustige wateren, heilzaam en verkwikkend voor lichaam en geest. Wat een verfrissing op deze ochtend, één die mij weer even wakker schud en op scherp zet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *