Philip Troost zocht een weg weg van het hoofd

15 mei 2019
Delen via:

‘JE LICHAAM VERTELT JE HOE HET WERKELIJK ZIT’

Ik geloof dat ik in Gods rust mag leven, maar ik heb constant stress. Ik geloof dat ik verlost ben, maar ik voel me niet vrij.Hoe kan het toch dat wat we geloven vaak zo in strijd is met wat we voelen? Schrijver en theoloog Philip Troost heeft zich dit ook afgevraagd. Jarenlang geloofde hij dingen – of liever gezegd: wilde hij dingen geloven – die hij niet voelde. Dan wordt het geloven flink lastig. Om de kloof tussen geloof en gevoel te dichten, verdiepte hij zich in de ervaringswereld. Daarover gaat zijn boek Energie van de Geest.

“Als er één ding is waar ik eindeloos over kan nadenken, is het hoe het leven in elkaar zit en hoe het geloof werkt”, zegt Philip in zijn huiskamer in Zwolle. Hij ging tegen zijn dertigste theologie studeren en kon zijn grijze massa dus flink aan het werk zetten. “Ik las boeken tot ik erbij neerviel, wilde altijd met iedereen van gedachten wisselen, ik beet me er echt in vast. Toch vond ik niet de ant- woorden waar ik zo naar verlangde. Nu ik erop terugkijk, begrijp ik waardoor dat komt: ik zat veel te veel in mijn hoofd.” Vandaag de dag begrijpen de meeste mensen wat dat betekent, ‘te veel in je hoofd zitten’. Maar we vinden het nog wel eng om eruit te komen.

page4image1771584

Philip zelf kwam achttienjaar geleden, hij werkte in het studentenpastoraat, in contact met iemand die een achtergrond had als hulpverlener. Die zei tegen hem: ervaren doe je in je lijf. “Ik was toen al zo lang op zoek naar iets wat ik niet kon vinden dat ik zijn opmerking aangreep om het anders te gaan aanpakken. Ik ben een opleiding gaan doen tot therapeut en
leerde hoe ik kan voelen, met mijn lijf dus. Dat heeft mijn leven veranderd. Weet je, je kunt jezelf in je hoofd van alles wijsmaken. Als je er niet te veel over door denkt, kun je er nog in blijven geloven ook. Bijvoorbeeld dat van ‘ik mag leven in Gods rust’. Elke keer dat je dan stress ervaart, moet je weer tegen jezelf zeggen: nee, nee, ik mag leven in Gods rust, dus nu moet ik dat gaan doen ook. Zo kun je met je hoofd aan de gang blijven. Je lichaam daarentegen vertelt je de werkelijkheid. Dat kan ’s avonds niet in slaap komen en kan niet doen alsof het wel gaat.”

Jezelf toestaan te luisteren naar je lichaam en onder ogen te zien dat wat je jezelf met je hoofd wijsmaakt misschien wel helemaal niet waar is, is niet zo makkelijk. Het confronteert je namelijk met je zwakheden, je angsten en kwetsbaarheden. Allemaal dingen die je liever niet onder ogen ziet – en dat is ook een heel normale menselijke neiging, zegt Philip. “Het is eng om echt te leven. Wat we het liefst willen is controle houden over ons leven, het overzichtelijk houden. Daarom brengen we een structuur aan – dat doen we met ons hoofd – en storten we ons op dingen die afleiden van wie we werkelijk zijn. Of dat nu je werk is of het geloof, doet er niet eens zoveel toe. Het zijn allemaal manieren om niet écht te leven. En hoe gek het ook klinkt, dat is heel verleidelijk.”

‘Je kunt jezelf in je hoofd van alles wijsmaken. Als je er niet te veel over doordenkt, kun je er nog in blijven geloven ook’

98 PROCENT VAN HET WETEN

“Ik geloof in een God die er is”, zegt Philip. “Alle mooie dingen waarin je kunt geloven, zoals verlossing en overwinning, hadden voor mij geen waarde zolang ik ze niet terugzag in de werkelijkheid van mijn dagelijks leven. Het geloof is niet voor momenten in de kerk en het is al helemaal niet voor het hiernamaals. Het is niet iets hogers, is niet weg van de wer- kelijkheid. Ik hoef niet op te stijgen om God te ontmoeten. God daalt af naar mij. Maar nu komt het: dan moet ik er zelf wel zijn. Dan moet ik dus echt leven, echt durven voelen, echt gaan ervaren.”

Lichamelijkheid is onze bestaanswijze. Het lichaam is er niet voor niets. God heeft ons geschapen met een lichaam en dat lichaam is een net zo waardevol instrument als de geest. Philip vindt het dan ook heel gek, zeker in deze tijd waarin we een ontzettende ‘bodycultuur’ hebben, dat het in allerlei spirituele stromingen en meditatievormen een doel is om het lichaam te ‘ontstijgen’. “Onbegrijpelijk. Wist je dat slechts pakweg 2 procent van ons weten in ons hoofd zit?

De overige 98 procent komt uit je gevoel, uit je lijf. Denk er maar eens aan hoe het is als je een ruimte binnenstapt. Je voelt daar meteen iets bij. ‘Wat een fijne, warme sfeer’, of juist: ‘er is hier iets niet prettig, ik wil hier liever niet zijn’. We vertrouwen doorgaans meer op de kennis van ons hoofd, op dingen die meetbaar en aantoonbaar zijn. Maar voor ieder argument bestaat een Op ieder inzicht volgt weer een nieuw inzicht. Er is altijd tegenargument meer te denken, denken, denken.

Dat houdt nooit op. En dat is heel lastig, want de wens om dingen te begrijpen blijft er altijd. Je wilt houvast en je wilt antwoorden. Dan loop je alleen onherroepelijk vast, want er bestaat geen definitief eindpunt. Sinds ik dat heb geaccepteerd en meer ben gaan ‘denken’ met mijn lichaam – ervaren dus – ben ik veel gelukkiger gewor- den. Ik ben nu meer in verbinding met mezelf en daardoor kan ik me ook beter verbinden met anderen en met God.”

Dit artikel komt het nieuwe PUUR! magazine “Licht”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *