De Rots in een bewogen jaar

21 december 2017
Delen via:

Aan het begin van 2017 schreef ik een blog over mijn gedachten en gevoelens hoe ik het nieuwe jaar in moest gaan. Ik schreef deze blog n.a.v. de mist die er die dag was en trok de vergelijking met mijn “zonder twijfel de auto in stappen en op weg te gaan” en het “wankele vertrouwen om het nieuwe jaar in te gaan”. Wat zou 2017 mij brengen?

Nu is het december en kijk ik terug op een heel bewogen jaar. Een zwaar maar helpend revalidatietraject vanwege mijn sarcoïdose gevolgd. Een tumor in mijn borst ontdekt, weggehaald en bestralingen gehad en nu nog kampend met de nasleep daarvan. Een medicijnvergiftiging die me drie hele zware weken bezorgde én het besef dat wat in de Bijbel staat: “zoekt de Heere in je goede dagen” een waarheid is die ik meer ter hand had moeten nemen.

Een bewogen jaar

Zoals ik schrijf in de titel: een bewogen jaar. Een heftig jaar, waarin mijn grootste vraag aan de Heere telkens was: “Hoe ga ik dit volhouden? Het is zo véél om te dragen. Houdt U me vast want anders red ik het niet!” De weg leek af en toe onbegaanbaar vanwege de stormen die er waren. Ook was het wel eens heel donker en zwart, geen doorkomen aan.

Ongetwijfeld zijn er onder jullie die dit lezen die ook een zwaar en bewogen jaar achter de rug hebben: ziekte, rouw, verdriet om geliefden die je moest missen, afgewezen, depressief wellicht, misschien ontslagen of geen werk kunnen vinden terwijl je al honderd keer gesolliciteerd hebt, of …. Vul je eigen pijn en moeite maar in.

Mijn Rots

Ik kijk dus terug op een heel bewogen jaar en al deze dingen die ik heb meegemaakt had ik absoluut niet bedacht óf verwacht en eerlijk gezegd ook niet om gevraagd. Tóch kan ik zeggen dat er één stevig iets was en dát heeft me het hele jaar geholpen. Dat was en is de dragende en beschermende Hand van de Heere:

Hij is mijn Rots geweest.

Hij gaf mij telkens de moed weer om vol te houden, door te gaan, dankbaar te zijn voor alle mensen om mij heen die mij hielpen. Lichtpuntjes in de donkerste momenten van het afgelopen jaar. Want, ja, die waren er ook. Dat ik de Heere niet ervaarde en alleen met mijn verstand moest denken en vertrouwen dat Hij er wél was en mij droeg.

Nu kan ik volmondig afsluiten met: 2017 was een bewogen jaar waarin dé Rots, Jezus Christus, mij vastgehouden en gedragen heeft. Zou Hij het dan in 2018 niet doen?

Kiplekker van Joke Verweerd

Als je ernstig ziek bent, valt de grond onder je voeten vandaan. In dit luchtig-serieuze boekje gaat Joke Verweerd in gesprek met zichzelf en met lotgenoten.

Voor meer boeken van Joke Verweerd, Klik hier!

U kunt dit boek voor €12,99 bestellen bij boekenwereld.  U betaalt 1,95 aan verzendkosten.


Tijdens de Tweede Wereldoorlog groeit een jonge Joodse vrouw uit tot een heldin die haar leven waagt om haar volk te redden.

 

 

 

 

Reacties (15)

  • Lineke schreef:

    Door goede machten wonderbaar geborgen
    verwachten we vertroost wat komen mag.
    God is bij ons in de avond en in de morgen
    en zeker met ons elke nieuwe dag. Heel veel liefs

  • Cocky schreef:

    Fijn dat je steun hebt in je geloof anja

  • Daniëlle schreef:

    Zo veel bewondering voor jou, Anja. Echt! Om het met de woorden van Winnie the Pooh te zeggen: ‘Je bent moediger dan je gelooft, sterker dan je lijkt en slimmer dan je denkt.’ X

  • Gerda schreef:

    Een oudere mevrouw zei eens dit gedichtje voor me op, zij was toen al dementerend, maar dit wist ze nog precies, en ik kan het alleen maar bevestigen:
    Heer trek mij even naar U toe
    Het leven maakt mij soms eindeloos moe
    Een mens kan zo ontredderd wezen
    Maar Gij Heer kunt wonderlijk genezen
    Dat Gij toch steeds weer troosten moet….
    Ik weet toch immers veel te goed
    Uw zorg van gisteren en voor morgen
    Zoudt Gij dan ook vandaag niet zorgen?

    Ik wens U veel kracht en troost, een goede jaarwisseling, en voor 2018 alle goeds!

  • Connie schreef:

    Wat mooi en eerlijk, Anja. En zo ontzettend herkenbaar. Dank voor je laatste alinea, die schrijf ik voor mezelf op. Sterkte met alles.

  • Patricia schreef:

    Amen. Dat je ondanks de stormen in je persoonlijke leven Gods kleed heb blijven vasthouden. Alle moeilijkheden hebben een bedoeling. Dat God je met zichzelf en met de kracht van zijn bloed vult. Heb een gezegende jaarwisseling.

    • Anja schreef:

      Patricia, ik kon het kleed van God vasthouden omdat Hij mij vasthield. Jij ook een gezegende jaarwisseling en alle goeds voor 2018 gewenst

  • Esther schreef:

    Je start van het artikel raakte me gelijk, Anja. En je verhaal ook. Ooit vertelde iemand mij over de herder uit de psalmen, ‘uw stok en uw staf vertroosten mij’.. ik snapte die regel nooit. Tot diegene me vertelde dat het getik van de staf voor de schapen altijd hoorbaar is. Leren herkennen overdag, erop vertrouwend door die tikken die ze horen dat de herder er ook in de diepe kloof is, wanneer hij voor hun veiligheid achter ze moet lopen. Leren dat Hij betrouwbaar is in het licht helpt bij het niet zien of voelen van Zijn aanwezigheid in het donker!

  • Rineke schreef:

    Wat een mooi en eerlijk stukje Anja, en ik hoop toch dat het nieuwe jaar wat lichter voor je zal zijn!

  • anja de jong schreef:

    @Esther @Rineke : dank voor jullie reactie en wensen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *