Troosten zoals je zelf getroost bent

13 april 2019
Delen via:

“de God van alle vertroosting, Die ons troost in al onze verdrukking, zodat wij hen kunnen troosten die in allerlei verdrukking zijn, met de vertroosting waarmee wij zelf door God getroost worden.” Deze zin uit 1 Korintiërs 2 laat mijn hart altijd sneller kloppen. Vooral dat God de God van vertroosting is. Toch realiseerde ik me een tijd geleden ineens dat ik voor het dóen van wat daar staat eigenlijk altijd weggevlucht ben. Ik was zelf chronisch ziek, rolstoel gebonden, met voortdurende reuma-achtige pijn zonder uitzicht op genezing. Ik ben zelf slechthorend. Ik ben zelf gepest als kind. Ik heb zelf trauma’s opgelopen. Ik had zelf huwelijksproblemen. Ik kreeg zelf een kind dat levenloos en te vroeg geboren werd.

Wegvluchten

Toch draai ik me vaak om als ik iemand hoor praten over nare dingen die ze meemaken of voelen. Niet eens bewust. Vaak besef ik pas achteraf dat ik stiekem dacht: ‘Ik ben blij dat ik dáár niet meer mee zit.’ Of: ‘Ik ben blij dat ik daarvan verlost ben.’ Waarom weiger ik eigenlijk, ook al is het onbewust, om te praten met mensen die meemaken waar ik doorheen gegaan ben? Waarom reik ik zo weinig uit naar mensen in soortgelijke problemen als ik had? Toen ik besefte dat ik dit deed, besloot ik om me niet meer te onttrekken. Maar in de praktijk is het moeilijker dan ik dacht. Hoewel ik er nu dan over schrijf, vlucht ik nog vaak weg als ik iemand hoor praten over dingen waar ik zelf doorheen ben gegaan. Herken je dat?

Schenker

Ik las laatst het verhaal van Jozef weer. Jozef zit in de gevangenis en de schenker en de bakker van de koning krijgen allebei een droom. De dromen komen uit: de bakker wordt terechtgesteld, de schenker mag zijn werk hervatten, maar vergeet Jozef. Hoe kun je zoiets bijzonders nou vergeten? Dat komt even later aan het licht. De koning krijgt namelijk ook een droom. Hij kan die droom niet duiden en vraagt om uitleg. Op dat moment herinnert de schenker Jozef en zegt tegen de koning: ‘Vandaag moet ik mijn zonden in herinnering brengen.’ Hij vertelt wat hem in de gevangenis is overkomen.Kennelijk wilde de schenker, eenmaal uit de gevangenis, nooit meer één seconde terugdenken aan die vreselijke tijd.

No way

Ik dacht ook niet meer terug. Ken je dat? Dat je iets naars meemaakt en er gewoon niet meer aan terug wilt denken? Ik vond het vreselijk in die rolstoel, ik haatte die pijn en op dagen dat ik geen pijn heb, ga ik echt niet denken aan de pijn die ik toen had. Hetzelfde geldt voor andere dingen die ik meemaakte. De eenzaamheid, onzekerheid, schuldgevoelens, zelfmedelijden, waarmee ik worstelde toen ons huwelijk zo slecht was? No way dat ik daar opnieuw bij stil wil staan. Ik ben dankbaar en blij dat we een nieuwe start maakten. En het gepest op school? Af en toe komen we erop, als een van mijn kinderen vraagt hoe het voor mij was vroeger. Dan denk ik terug en ga snel over op iets anders. Er hangt een sluier van angst en afwijzing over mijn schooltijd. Wie wil daar nou aan terug denken?

Herinneren

Toch denk ik dat het moet. We moeten ons verleden herinneren en zien wat God deed in die tijd, na die tijd en op dit moment. De vertroosting waarmee we zelf vertroost zijn, was in de eerste plaats voor onszelf, maar daar blijft het niet bij. Het is evengoed bedoeld voor de mensen waar we mee omgaan, die we ontmoeten. Wat leerde ik in de nare periodes van mijn leven. Was God er echt niet? Hoe kan ik er nu zijn voor mensen die nu in een situatie zitten die vroeger voor mijzelf uitzichtloos leek?

Misschien zit jij er wel middenin. Ben je chronisch ziek, ligt je huwelijk in puin, word je gepest, ben je iemand verloren van wie je zielsveel houdt. Je bent niet alleen, ook al voel je je waarschijnlijk zo. Deel je zorgen met iemand anders en houd je niet afzijdig als anderen door dingen gaan waar jij zelf doorheen gegaan bent. Laten we elkaar vertroosten met de vertroosting waarmee we zelf vertroost zijn.


PUUR! Boekentip

‘De lessen van Daniël’ van Ineke Marsman-Polhuijs is een Bijbelstudieboek speciaal voor vrouwen. Dit deel in de PUUR! geloof-reeks behandelt het Bijbelboek Daniël aan de hand van het thema zichtbaarheid en biedt diepgaande, verrassende en praktische lessen voor je leven. Ineke Marsman-Polhuijs neemt je mee op ontdekkingstocht in het leven van Daniël. Elk hoofdstuk bevat vragen en overdenkingen ter versterking van jouw relatie met God, jezelf en de ander.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *