Interview met Lynn Austin

10 december 2017
Delen via:

Heb jij Land van belofte al gelezen? Wij hadden een uitgebreid interview met de auteur Lynn Austin! Lees snel verder als je wil weten wat zij allemaal te vertellen had…

Hoe ziet uw schrijfproces eruit? Begint u gewoon bij het begin of heeft u van tevoren een schrijfplan uitgedacht? Weet u aan het begin van het schrijven al hoe het boek zal eindigen?

Al mijn boeken beginnen met een idee – meestal een gebeurtenis in de geschiedenis of een bepaalde periode waar ik nieuwsgierig naar ben. Daarna doe ik research en verzamel ik ideeën voor mijn plot. Mijn personages ontwikkelen zich meestal in mijn hoofd tijdens mijn research, en zo beginnen ze ‘echte mensen’ te worden. Op dat moment ben ik klaar om te schrijven. Ik plaats mijn personages in de setting die ik heb gekozen en ik begin te schrijven, het verhaal verzin ik terwijl ik schrijf. Ik plan nooit vooruit en ik weet dus ook niet hoe het boek zal eindigen, dus ik laat het verhaal simpelweg zijn koers vinden terwijl ik het schrijf. Als ik zelf verrast word door wat er gebeurt in het verhaal, dan zijn mijn lezers dat hopelijk ook!

Uw laatste boek speelde zich af in Egypte. Waarom heeft u specifiek voor dat land gekozen?

Ik ben nog nooit in Egypte geweest en ik heb nog nooit piramides gezien, maar ik hou van geschiedenis en in dat gedeelte van de wereld is er heel veel te vinden. De piramides waren zelfs al oud toen Abraham en Sarah in Egypte kwamen in de tijd van de Bijbel. Ik heb gekozen voor Egypte omdat tijdens de periode waarin Land van Belofte zich afspeelt, het Suezkanaal daar werd aangelegd en er veel archeologische ontdekkingen werden gedaan, en Egypte werd een populaire reisbestemming. Waar zouden de reislustige zussen uit mijn boek beter naartoe kunnen gaan?

Doet u veel onderzoek voor uw boeken?

Ja, daar ben ik dol op! Het biedt me de kans om over allerlei fascinerende tijden, plekken en gebeurtenissen te lezen. Als het even kan, probeer ik de plekken te bezoeken waar mijn verhalen zich afspelen, zodat ik met eigen ogen kan zien en voelen hoe het daar is. Ik ben meestal minstens een maand bezig met research voordat ik begin met schrijven, maar als het nodig is zoek ik tussentijds ook nog wat dingen uit.

Schrijft u liever fictie of non-fictie? En waarom?

Ik schrijf liever fictie, omdat ik dat al vaker geschreven heb en omdat ik mijn fantasie mag gebruiken! Verhalen en personages verzinnen, beslissen wat er allemaal zal gebeuren en bedenken hoe het zal eindigen, voelt voor mij als spelen.

Welke boeken leest u zelf graag?

Ik probeer veel fictie te lezen, en ik kies allemaal verschillende soorten boeken – van oude favorieten tot nieuwe auteurs en allerlei soorten verhalen. Mijn favorieten zijn historische romans en thrillers. Ik lees niet zo vaak liefdesromans, omdat ik graag verrast wil worden door het einde van het boek, en liefdesromans eindigen altijd ‘nog lang en gelukkig’.

 Waar wilt u in de toekomst nog graag over schrijven?

Ik wil graag nog een roman schrijven die plaatsvindt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Er zijn nog steeds zoveel mooie en waargebeurde verhalen te vertellen over de mensen die toen leefden. Ik denk er ook nog over om een non-fictieboek te schrijven over hoe ik mijn roeping als schrijfster gevonden heb. God heeft mij zoveel geleerd over het groeien in mijn geloof toen ik schrijfster probeerde te worden. Ik hoop dat het boek alle lezers aanmoedigt – niet alleen de mensen die ook schrijver willen worden – om God te volgen op een nieuwe weg.

 Welk van uw boeken ligt u het meest na aan het hart?

Mijn boeken zijn een beetje als mijn kinderen: ze zijn allemaal speciaal voor me, dus het is moeilijk om een favoriet te kiezen. Maar Eva’s dochters is heel bijzonder, omdat een paar gebeurtenissen uit dat boek uit mijn familiegeschiedenis afkomstig zijn. Mijn overgrootouders zijn echt vanuit Duitsland naar Amerika gekomen, omdat mijn overgrootvader niet in het leger wilde. En elke generatie na hen beleefde één of twee gebeurtenissen die ik in het boek beschrijf. Toen ik zelf een jong meisje was, bijvoorbeeld, maakte ik een overstroming mee, net zoals in het verhaal, en we moesten midden in de nacht vluchten. (Maar we reden in een auto, niet met paard en wagen – ZO oud ben ik nu ook weer niet!)

Reacties (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *