Susan Meissner vertelt..

15 maart 2019
Delen via:

Susan Meissner vertelt over haar boek Het tegendeel van verdriet. De geschiedenis achter het verhaal en waarom ze dit boek heeft geschreven. 

De Spaanse griepepidemie van 1918-19 was een van de dodelijkste aller tijden; alleen de pest in de Middeleeuwen kostte meer levens. Toch weten maar weinig mensen tegenwoordig hoe groot de impact ervan was. Naar schatting zijn er vijftig miljoen mensen wereldwijd overleden aan de Spaanse griep, waarvan 50.000 in Nederland. Een ongelooflijk aantal. Ik wilde graag een roman schrijven over deze wereldveranderende gebeurtenis, omdat ik geloof dat deze vijftig miljoen mensen het verdienen om herinnerd te worden, vooral nu het honderd jaar geleden is dat de uitbraak plaatsvond.

Als achtergrond voor dit verhaal over de Spaanse griepepidemie koos ik Philadelphia, omdat het een van de zwaarst getroffen Amerikaanse steden  was, met meer dan twaalfduizend doden. Ik stelde me voor hoe een Thomas Bright, een tabaksboer uit Pennsylvania, de erfopvolger wordt van zijn ooms begrafenisonderneming in Philadelphia. Zijn vrouw Pauline rouwt om de dood van hun geliefde zoontje, maar is vreemd genoeg optimistisch over hun verhuizing naar de stad. Hun drie dochters, van 15, 12 en 7 jaar, zijn ook in de rouw om het verlies van hun kleine broertje, terwijl ze aan hun leven in de stad beginnen als dochters van een begrafenisondernemer.

Philadelphia ‘Liberty Loan Parade’

Ondanks waarschuwingen van uitbraken van de Spaanse griep in Boston, New York en Washington D.C.  werd er in september 1918 een ‘Liberty Loan Parade’ gehouden in de straten van Philadelphia. Binnen drie dagen na de parade waren honderd mensen overleden. Dat aantal zou nog verdubbelen, verdrievoudigen en verviervoudigen in de dagen die volgden.

(National archive photo bron: http://susanlmeissner.com/on-this-day/)

 

Binnen enkele maanden na hun aankomst komt de Spaanse griep op. Eerder kostte de ziekte al vele levens in Europa, en nu heeft zij ook Philadelphia in haar greep. Terwijl het gezin na een aantal wekenlangzaam herstelt van de epidemie – samen met het weeskindje dat zij in huis hebben genomen – komt de Eerste Wereldoorlog tot een einde. De stad krabbelt op uit de verwoestingen, vasthoudend aan het sprankje hoop dat er is voor de toekomst. In deze omgeving groeien de dochters op tot jonge vrouwen, die uit moeten vinden wat zij bereid zijn te doen om vast te houden aan hun hoop. De setting van het verhaal is een tragische gebeurtenis, maar de boodschap ervan gaat over datgene wat ons het meest dierbaar is.

 

Het Amerikaanse Rode Kruis in St. Louis

Verpleegsters van het Amerikaanse Rode Kruis in Saint Louis transporteren zieken en overledenen.

 

 

 

(National archive photo bron: http://susanlmeissner.com/on-this-day/)

Onze sterfelijkheid is een gegeven dat we niet kunnen veranderen. De dood is een zekerheid van het leven, maar het is ook datgene wat ons bestaan waarde geeft. Als we oneindig konden leven, zou het niet uitmaken hoe we ons leven invullen. Hoe beïnvloedt de kwetsbaarheid van het leven onze keuzes? De risico’s die we nemen? De risico’s die we niet nemen? Dat waren de vragen waarover ik nadacht, terwijl ik Het tegendeel van verdriet aan het schrijven was. En het zijn de vragen die ik jou, de lezer, wil meegeven terwijl je het boek leest.

Ik hoop dat je van dit boek geniet, en dat je een moment zult nemen om mij te laten weten wat je ervan vindt. Ik vind het zó leuk om te horen van mijn lezers. Jullie zijn de reden dat ik schrijf.

Veel liefs,

Susan Meissner

https://www.facebook.com/susan.meissner/

http://susanlmeissner.com/

https://twitter.com/SusanMeissner

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *