Als ik niet zou hoeven werken dan… #1

10 maart 2018
Delen via:

Als ik niet zou hoeven werken, zou ik die dankbare blik van Bep missen.

Bep kijkt vragend om haar heen en vraagt me, met een gespannen blik, hoe het nu verder moet. Ik vertel Bep dat ik weet waar we heen moeten en bied haar mijn arm aan. Ik zie Bep zichtbaar ontspannen en ze haakt bij me in en gaat met mij mee.

Of dat onderonsje met Truus. Truus vertelt me een grap, op haar manier, onsamenhangend met woorden die ik niet begrijp, ze lacht en knijpt me daarna in mijn neus, ik lach mee alsof ik haar begrijp en wil hetzelfde bij haar doen. Zo hebben we de grootste lol.

Of dat Sara voor het slapen gaan, in de veronderstelling is dat een medebewoner boos op haar is. Omdat ze iets deed wat de ander niet fijn vond. Het verhaal wat ze vertelt klopt niet met de werkelijkheid en ik vraag haar samen met mij de situatie te bekijken. Sara is blij dat het verhaal opgehelderd is en het anders is dan dat ze dacht. Sara bedankt me voor het luisterend oor. En zegt dat ik een lintje verdien.

Taalles en zingen

Ik mis de gratis taalles van Kees. Als ik zeg  “ik heb eten voor u meegenomen” en Kees reageert dan, “je bedoelt meegebracht”. Als ik hem bedank voor deze correctie en vraagt of ik ook nog Frans, Engels of Duits van hem leren en Kees begint de les.

En als Wil niet kan slapen, zing ik, het slaapliedje, ‘ik ga slapen ik ben moe’  voor haar. Ik zie herkenning in haar ogen en af en toe maakt ze de zin af. Als het liedje klaar is lijkt ze tevreden te zijn en zegt ze “welterusten”.

Dan mis ik ook dat tedere gebaar van Koos. Koos is onrustig en aan het huilen. Als ik naast hem kom zitten leg ik mijn hand op die van hem. Hij wordt rustig en streelt mijn hand met beide handen. Zou hij nu zijn dankbaarheid tonen?

En die schaterlach van Suus, als ik haar verteld dat ze mooie roze nagellak op heeft. En vertel dat mijn nichtje van 3 er jaloers op zou zijn.

Lichtpuntje

En dan zijn dit nog maar een paar van die mooie ervaringen die ik meemaak in mijn werk als verzorgende.

Ik wil graag een lichtpuntje zijn voor mensen met dementie. Wat ik hun geef krijg ik ook terug. En omdat ik me helemaal wil geven bij deze mensen heb ik tijd nodig om op te laden. Opladen in mijn vrije tijd, maar vooral opladen bij God.

Dat is soms knap lastig, een goede balans tussen werk en vrij zijn is belangrijk, maar niet werken, dan hoeft niet voor mij.

Deze blog is geschreven door Martine Joziasse.

Deze blog is onderdeel van onze maandelijkse schrijfwedstrijd. Elke maand hebben we een nieuw thema of afmaakzin en jij mag daar een blog over schrijven van 500-750 woorden. Alle blogs worden geplaatst en aan het eind van de maand trekken we een winnares. Zij wint een boek. Deze maand is het thema: Als ik niet zou hoeven werken dan… en je kan het boek Verdwaalde ster van Francine Rivers winnen!

schrijven, win, schrijfwedstrijd, schrijf, boeken, puurvandaag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *