Puur of niet?

14 januari 2018
Delen via:

Als echte PuurVandaag-lezeres en blogster, zal het niemand verbazen dat ik van puur houd. Ik hoor je al denken: van pure chocola zeker, of van puur natuur…. Nou daar hou ik allebei best van, maar eigenlijk bedoel ik wat anders. Namelijk puur in de zin van ‘echt’, oprecht, zonder bijbedoelingen.

Ik puur?

Een tijd geleden kreeg ik een pluim van een vriendin, die zei dat ze me zo echt vond, zo puur mezelf. Zo kwam ik althans bij haar over. Ik vond het een geweldig compliment en nam het graag aan. Maar diep van binnen was ik er niet zo van overtuigd. Ik echt? Ik puur? Ze moest eens weten…Ik ben een schoolvoorbeeld van iemand die zich met een ander vergelijkt! In theorie weet ik heel goed dat ik goed genoeg ben, en dat de Hemelse Vader van mij houdt zoals ik ben. Maar in de praktijk laat ik me vaak beïnvloeden door allerlei negatieve gedachten.

Om er maar eens een paar te noemen:

‘Jij aantrekkelijk? Laat me niet lachen…’
‘Dacht je dat je slim was? Marietje is veel slimmer…’
‘Dacht je dat je goed kon nadenken? Pietje kan dat veel sneller!’
‘Jij een leuke echte moeder? Moet je zien wat een zooitje het is in je huis. Je hebt de babyspullen nog niet eens opgeruimd, laat staan de foto’s netjes ingeplakt!’
‘Jij een goede blogster…???’

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Noem het aanvallen van de duivel, noem het mijn innerlijke  criticus. Maar blij word je er niet van. Terwijl ik hierover aan het tobben was, kreeg ik een mooie gedachte. Wat ik zogenaamd puur vond, is gewoon perfectionisme. En hoewel dat allebei met een P begint, is perfectionisme iets totaal anders. En dat was ook vast niet wat die vriendin bedoelde. Puur zijn is dus niet perfect zijn, en ook niet pogen dat te zijn.

Hij kent mij

Op internet vond ik een leuke definitie van puur: ‘Geen namaak, echt, zuiver, authentiek’. En over echtheid las ik o.a.: ‘Juistheid, natuurlijkheid, waarachtigheid’. Zo zou ik zeker graag willen zijn! Maar zoals je dus net kon lezen…ik heb er moeite mee. Want ergens diep van binnen ben ik niet overtuigd van mezelf. Wat ben ik blij dat dit donkere stukje van mij voor God niet verborgen is! Hij kent mij en ziet wat er allemaal in mij omgaat, of ik dat nou uitspreek of niet. Hij weet waar ik mee worstel, en toch ben ik Zijn geliefde dochter. En dat ben jij ook!

In de bijbel staat er ook wel wat over:

‘Laten wij toetreden met een waarachtig hart….’. (Hebr. 10: 22)

Daar verlang ik naar, dat mijn hart waarachtig is. En niet innerlijk verdeeld en negatief over mezelf of een ander.

En in Psalm 15 vond ik dit:

‘Heer, wie mag er altijd in uw huis wonen?

Mensen die eerlijk leven, die doen wat goed is en zeggen wat waar is.’

Als dat niet puur is en echt! Wat zou de wereld er anders uitzien, als iedereen zo leefde. En wat gaat het mooi worden in de nieuwe wereld, waar God zelf bij ons zal wonen. Een wereld zonder rouw, geklaag en moeite. Echt bijna niet voor te stellen….

Geschreven door Rineke van Eijk

Reacties (8)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *