Sufragette

24 augustus 2018
Delen via:


Iedereen kent het concept van de sufragette. Je kunt het met ze eens zijn of je kunt er fel op tegen zijn. Hoe dan ook: ze kregen een prominente plaats in de openingsceremonie van de olympische spelen van 2012. Want er is wel degelijk veel veranderd als we kijken naar de rol van de vrouw in de geschiedenis. We hebben nu meer te zeggen en kunnen veel meer bereiken als vroeger. Maar moeten we daar wel zo blij mee zijn?

Vroege sufragette: De consequenties van het feminisme

Alice Guy- Blaché was één van de eerste vrouwelijke regisseurs in Hollywood. Toen de films nog zonder geluid waren, was het niet ongewoon dat vrouwen achter de camera stonden. Ze hadden vaak een kunstzinnige blik op het artistieke proces van filmen. Toch hadden ze ook regelmatig kritiek op de samenleving en het was uitgerekend een vrouw die de feministische ontwikkelingen niet zozeer zag zitten. Zodra vrouwen mannen werden en mannen vrouwen zouden we in een samenleving komen die verwrongen zou zijn. En daarom maakt Guy- Blaché een geluidloze film over de desastreuze gevolgen.

De echte sufragette: London

 Leden van deze actiegroep zetten grote demonstraties op. Groepen vrouwen ketenden zich bijvoorbeeld vast aan het hek van het parlementsgebouw of stookten brandjes. Belangrijke brieven werden in brand gestoken en in de stembussen werd zuur gedaan zodat de stemmen onleesbaar werden. Er werden zomaar winkelruiten ingegooid of gemeente-eigendom vernield. Vrouwen kwamen in de gevangenis en gingen uit protest in hongerstaking. Ze wilden dat de regering serieus ging praten over rechten van de vrouw. Ze kregen vaak het omgekeerde; er werd alleen maar opdracht gegeven aan de gevangenisbewaarders om de gevangenen gedwongen te voeren. Een belangrijke suffragette, Emily Davison *Schokkende video!*,  stierf toen ze bij een paardenwedren de renbaan op liep en door het paard van de koning werd vertrappeld.

Suffragette 2015

Maud, een fabrieksarbeidster met een man en een zoon, wordt door de voortvluchtige politieke activiste Emmeline Pankhurst overtuigd om zich aan te sluiten bij de vrouwenbeweging. Door middel van onder andere hongerstakingen en nachtelijke brandstichting binden de vrouwen een strijd aan met de autoriteiten en de politieke discriminatie van de vrouwen in het algemeen. De vrouwenbeweging is niet bang om geweld te gebruiken om hun doel te bereiken. Deze film laat de postieve en negatieve kanten van de beweging zien. Want het is niet allemaal rozengeur en maneschijn.

Reacties (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *