Wie ben ik?

14 mei 2018
Delen via:

Wie ben ik? Kwetsbaar en zwak? Een acteur in een rol? De verkeerde mens op de verkeerde plek? De juiste mens op de juiste plek? Gekend en geliefd? Gered en gezegend? Kan ik op zoek gaan naar wat God in mij gelegd heeft en ontdekken wie ik ben in God?

 

Wie ben ik? Kwetsbaar en zwak? Een acteur in een rol? De verkeerde mens op de verkeerde plek? De juiste mens op de juiste plek? Gekend en geliefd? Gered en gezegend? Kan ik op zoek gaan naar wat God in mij gelegd heeft en ontdekken wie ik ben in God?

Voor me ligt een onbeschreven journal. ENJOY staat er met grote letters op. Nou, inderdaad… ENJOY. Eerlijk gezegd is het ‘enjoy’-momentje momenteel ver te zoeken. De vraag Wie ben ik? springt van de bladzijden, nestelt zich ergens binnen in mij en maakt me onrustig. Hij bekruipt me en laat me niet meer los. Hij klemt zich aan me vast en is niet van plan weg te gaan voordat ik hem beantwoord heb. Een pasklaar antwoord ontbreekt en een stemmetje fluistert:

‘Wie ben jij? Wie ben jij echt?’

Afwezig blader ik door de journal heen en elke keer dat ik een pagina omsla, klinkt dat stemmetje: Wie ben jij? Als ik aan het eind gekomen ben, realiseer ik me dat ik niets gezien of gelezen heb en begin ik weer van voor af aan. Dan pas zie ik dat de journal vol kleine tekeningetjes en schrijfopdrachtjes staat om me te helpen een antwoord te vinden op die ene prangende vraag. Wie ben ik?

De eerste vraag is een eitje – mijn naam – en vol goede moed ga ik door naar de tweede, maar valt dat even tegen… Wat betekent mijn naam? Ik heb geen idee. En dus laat ik de journal even voor wat het is en duik achter mijn laptop. Een paar klikken verder lees ik: Daniëlle is een Franse meisjesnaam. Even verderop staat echter: Daniëlle is Hebreeuws. Hmm… interessant, maar dat ga ik later nog weleens uitpluizen. De betekenis komt bij beide verklaringen op hetzelfde neer – God is mijn Rechter.

Ik pak de journal er weer bij en schrijf het op, maar met dat ik dat doe, dwalen mijn gedachten af en dringt de betekenis tot me door. God. Rechter. Mijn zonden. Zo op het oog lijkt het misschien heel wat, kan ik door de beugel en kom ik er met een voldoende vanaf. Maar hoe zit het met mijn hart? Hoe zal het oordeel luiden als ik straks in de beklaagdenbank staan?

Schuldig of onschuldig? Aangeklaagd of vrijgesproken?

Ik scheur een bladzijde uit een oud schrift en pen er met koeienletters op: TO DO; daaronder iets kleiner betekenis naam om mezelf eraan te herinneren dat ik nog eens over die vraag moet nadenken en ga dan verder. Vervolgens passeren mijn werk, hobby’s en goede voornemens de revue, net als vragen wat mij gelukkig maakt en wat waardevol voor me is. Al snel ben ik de tijd vergeten, helemaal verdiept in mijn journal. In mezelf.

Bij de vraag Waar kan ik enorm hard om lachen? blijf ik hangen. Ik mijmer en peins en denk en wik en weeg… Ik prakkiseer me suf en kom tot de conclusie dat ik te weinig lach. Jak, ben ik echt zo’n oude zuurpruim aan het worden? Ik pak het a-4tje dat naast me ligt er weer bij en noteer: vaker hard lachen, desnoods om mezelf.

Bij het volgende stukje – Waar ik me aan kan ergeren – ga ik los. Vertraagde trein of, nog erger, geen trein. Puisten midden op mijn voorhoofd. Regen die met bakken uit de hemel komt, net op het moment dat ik echt weg moet. Brood dat op is als ik er speciaal voor naar de supermarkt ben gefietst. De zoveelste plant die na mijn liefdevolle zorg bezwijkt… En met dat ik de lijntjes vol kalk en het nog eens overlees, vind ik mezelf opeens een verschrikkelijke aanstelster. Dus pak ik het to-dolijstje er weer bij en schrijf als derde punt op: mens erger je niet!

Na nog wat vragen te hebben beantwoord, heb ik echt de smaak te pakken en de dagen daarop zit ik tussen het eten en slapen door met mijn neus in mijn journal. Ik denk na over wat anderen van mij vinden. Realiseer me hoe gezegend ik ben met de twee schatten van ouders en de allerliefste zussen. Reis terug in de tijd en maakte opnieuw kennis met mijn jonge ik. Wandel samen met God door mijn verleden, heden en toekomst. Ga de diepte in met de Bijbel. Neem mijn dromen en verlangens onder de loep. Mijn journal wordt voller, mijn to-dolijstje langer, mijn bovenkamer opgeruimder.

Opeens zie ik de dingen zoals ik ze nooit eerder gezien heb en ontdek dat er nog zo veel meer uit het leven te halen valt. Met dat ik de dingen uitschrijf, leer mezelf van een andere kant kennen – maak kennis met een nieuwe ik. Niet alle vragen zijn beantwoord, maar dat is niet erg, want een antwoord op mijn vraag heb ik wel.

Wie ben ik? I’m perfect, just the way I am!


Enjoy journal - Berge, Marieke ten & Marcel FlierEen momentje voor jezelf. Gods wonderen overpeinzen, maar ook je gedachten ordenen, je dromen onderzoeken en je leven overdenken. Daarmee ga je in deze mooi vormgegeven journal – met illustraties, quotes, Bijbelteksten, leeslint en veel schrijfruimte – aan de slag. Zonder er iets in te schrijven, is hij al prachtig, maar ingevuld een echt collector’s item! ENJOY!

Beeld: © ENJOY journal
ENJOY journal – Marieke ten Berge & Marcel Flier is een uitgave van Ark Media

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *