Als ik niet zou hoeven werken dan… #12

27 maart 2018
Delen via:

Ik las die zin en dacht meteen: “Nee, daar doe ik niet aan mee, aan die schrijfwedstrijd”.

 

Heb ik net mijn grote worsteling achter de rug van ‘werken, werken en altijd maar werken, en waarom ziet mijn leven er niet anders uit’, en dan zou ik nu moeten schrijven over niet hoeven werken? Veel te bang dat die worsteling weer terug komt. Veel te bang dat verlangen naar vrijheid en avontuur weer terug komt. Veel te bang dat de vrede die ik nu heb met het werk dat ik doe, weg zal ebben.

Pensioen

Vaak heb ik me alleen gevoeld met mijn worsteling om altijd maar te moeten werken en dat zwaar te vinden, lichamelijk en innerlijk. Als single zit er niet veel anders op dan tot aan mijn pensioen te werken. Niet persé 36 uur per week, maar in ieder geval wel rond de 30 uur omdat ik anders niet genoeg inkomen heb en later niet genoeg pensioen zal hebben. Als ik dit deelde met anderen, dan vond men dat ik blij moest zijn dat ik werk had en dat ik gezond was en dergelijke. Dat troostte me niet echt, en dan dacht ik vaak: “Als ik nou eens niet zou hoeven werken, zou ik kunstenaar zijn. Dan zou ik met mijn gitaar langs de verzorgingshuizen gaan en liederen met de bewoners zingen. Dan zou ik wensen van mensen die geen of onvoldoende middelen hebben gaan vervullen. Dan zou ik van betekenis kunnen zijn voor anderen. Dan zou ik het Pieterpad gaan lopen en maakte het niet uit hoe lang ik er over deed. Dan zou ik energie overhouden. Dan zou ik boeken schrijven. Dan zou ik…, dan zou ik… “

Verlangen naar vrijheid

En ach, dat troostte me ook niet.
En dat bracht me altijd weer terug naar God de Vader: “Heere God en Vader in de hemel, helpt U mij in het werk en in dit geworstel. Geef me moed en kracht om door te gaan. Geef dat ik altijd weer bij U terecht kom, U weet wat ik nodig heb en U weet dat ik U nodig heb.”
Dat bracht dan weer rust in mijn hoofd en hart en regelmatig werd ik op onverwachte wijze bemoedigd of ondersteund. Ook kreeg ik in de loop van de tijd meer inzicht in het waarom van het verlangen naar vrijheid. Het bleek dat ik het ‘van betekenis zijn’ niet binnen het werk zag, maar daarbuiten. Liefst ver daarbuiten. Op het Pieterpad waar ik dan bijzondere mensen zou ontmoeten bijvoorbeeld. Of als kunstenaar die anderen inspireert om ook kunst te maken.

Van betekenis zijn

Maar uiteindelijk hebben twee eenvoudige ouderlingen uit de kerk me het inzicht gegeven dat ik overal, waar ik ook ben, van betekenis ben. Niet: van betekenis kán zijn, maar: van betekenis bén. Als ik de ander mijn hand reik, ben ik van betekenis. Als ik de ander groet, of als ik de ander lichamelijke zorg geef, of als ik belangstelling voor de ander heb, dan ben ik van betekenis. En sinds dat in mijn hart is gedaald, heb ik vrede met werken. En kan ik geduldig werken tot ik echt niet meer hoef te werken…

Deze blog is geschreven door Jeanette van Leenen.

Schrijfwedstrijd

Deze blog is onderdeel van onze maandelijkse schrijfwedstrijd. Elke maand hebben we een nieuw thema of afmaakzin en jij mag daar een blog over schrijven van 500-750 woorden. Alle blogs worden geplaatst en aan het eind van de maand trekken we een winnares. Zij wint een boek. Deze maand is het thema: Als ik niet zou hoeven werken dan… en je kan het boek Verdwaalde ster van Francine Rivers winnen!


In Lees je Bijbel, journal elke week helpt kunstenares Mirjam Florijn de lezer creatief aan de slag te gaan met bijbelteksten. Door middel van handlettering  en andere illustratietechnieken leert de lezer stap voor stap hoe je mooie, decoratieve verwerkingen kunt maken van een bijbeltekst. Dit levert dan niet alleen een mooie plaat voor aan de wand op, maar ook verdieping van het bijbellezen. Want door eens op een heel andere manier te lezen, kan de tekst als nieuw naar je toe komen.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *