Interview Jacobine van den Hoek van ‘Zondebok’

14 juni 2019
Delen via:

“ Een prachtige verhaal wat zich afspeelt in  1542 tot 1566. De tijd van de, de opstand tegen het katholieke geloof, de beeldstorm en ketterijen.

Het boek vertelt het verhaal van Fye. Een meisje  wat anders is dan alle meisjes wat in deze tijd gevaarlijk kan zijn. We zien haar opgroeien tot vrouw en moeder.

In het boek wordt een prachtige beeld geschetst van Amsterdam in die tijd. Met veel detail. Een heftig verhaal, maar heerlijk om te lezen. “

– Marjolein Feenstra, redacteur PUUR!vandaag

 

Het interview met Jacobine over haar debuutroman Zondebok.

Zondebok is je debuutroman. Hoe heb je het schrijfproces ervaren? 

Ik begon, nog maar vijf jaar geleden, met schrijven omdat ik er gelukkig van werd. Het is een manier om je helemaal af te sluiten en een eigen wereld te creëren. Maar mijn ambitie was vanaf het begin hoog: ik schreef ook om een nieuw vak te leren. Want ja, schrijven is een vak, dat werd me al snel duidelijk. Voor mijn eerste manuscript, een thriller, kreeg ik begeleiding van Simone van der Vlugt. Van haar heb ik veel geleerd. Verder was het een kwestie van discipline: schrijven, schrijven en herschrijven. Door de vele afwijzingen en correcties krijg je vanzelf een dikke huid. En je steekt er wat van op. Zelfs nu nog, nu Zondebok is ‘geboren’, leer ik van opmerkingen. Maar van complimenten ga ik stralen, ze maken me in-en-in-gelukkig en trots, als een moeder op haar kind.

Hoe ben je begonnen met het schrijven van dit boek? 

Na de afwijzingen op mijn thriller door uitgevers adviseerde Simone mij een historische roman te schrijven: ‘Het is meer werk, maar uiteindelijk schrijf je toch gewoon een verhaal. En je vindt het leuk!’ Het genre sprak mij inderdaad aan. Vroeger las ik alle boeken van Thea Beckman, Jan Terlouw en Evert Hartman. Dus ja, waarom zou ik geen historische roman schrijven?

Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, wat trok je zo aan in dit verhaal, dat je er een roman over hebt geschreven? 

Toen ik een artikel las in het tijdschrift ‘Ons Amsterdam’ werd ik meteen enthousiast. Er zit van alles in: spanning, mysterie, en genoeg interessante mensen om een verhaal omheen te bouwen. Historici hebben de piketpaaltjes geslagen voor het verhaal: een vrouw zou in 1566 de burgerweeskinderen van Amsterdam hebben betoverd. De kinderen renden als waanzinnigen door de stad, en al snel kregen ze bijval van de bevolking. Het was een politieke gebeurtenis. Een vreemde gebeurtenis. En ik heb het nog ‘vreemder’ gemaakt; de hoofdpersoon Fye Lieveheer voorzag de opstand van de weeskinderen al in haar droom. Haar relatie met haar man Ger was moeizaam, mede door het klassenverschil. De liefde voor een oude schoolvriend, Laurens Reael, een rijke koopman, maakte haar onvoorzichtig. Het waren de beschuldigingen en ook dat wat er met Fye Lieveheer is gebeurd, wat me erg aantrok in het verhaal over ‘de weeshuisziekte in Amsterdam’.

Welk persoon uit het boek is jouw favoriet en waarom? 

De man van Fye Lieveheer, Ger, is mijn favoriet. Omdat hij heel duidelijk een ontwikkeling doormaakt. In het begin van het verhaal wordt hij gedreven door angst en gaandeweg wordt hij steeds moediger. Uit liefde voor Fye. Maar ook omdat de situatie daarom vraagt.

Je hebt het boek met veel detail uit die tijd geschreven. Hoeveel onderzoek is er aan vooraf gegaan? 

Zeer veel. Ik ben naar het stadsarchief geweest, heb musea bezocht, en op internet is er ook genoeg nuttige informatie te vinden. Zo kon ik via het stadsarchief bijvoorbeeld de confessie van Fye Lieveheer downloaden. Helaas kon ik het middeleeuwse Nederlands niet lezen, maar een historicus heeft het getranscribeerd. Alle punten die tijdens het proces in 1566 zijn benoemd, heb ik verwerkt in Zondebok. Zelfs het vogeltje dat naar binnen vloog en dood neerviel; dat was weer een bewijs dat Fye Lieveheer kon toveren.

Wat voor boek zou je graag nog willen schrijven? 

Mijn volgend boek gaat over Napoleon Bonaparte en zijn eerste vrouw Josephine. Het is opnieuw een verhaal over liefde, moed en macht, maar dan in een andere tijd. Daarbij ben ik erachter gekomen dat Napoleon bipolair was, zijn manisch-depressiviteit zal een belangrijk thema worden. Spannende gebeurtenissen uit het verleden zijn ook in dit verhaal weer de piketpaaltjes voor mijn verhaal.

Welke boeken lees je zelf graag? 

Dat is heel divers en hangt erg van mijn stemming af. Ik kan genieten van biografieën, romans en thrillers. Mijn favoriete boek is Het achtste leven, van Nino Haratischwili, en ik ben dol op de boeken van Annejet van der Zijl. Van haar oeuvre heb ik alles gelezen, behalve Anna, die staat nog op mijn lijstje. Uiteraard lees ik de boeken van Simone van der Vlugt graag, en van Hex (Thomas Olde Heuvelt) en Schone slaapster (Owen en Stephen King) heb ik werkelijk genoten. Zoals gezegd, ik ben een diverslezer.


Jacobine van den Hoek

Interview Jacobine van den Hoek - ZondebokJacobine van den Hoek (1973) is blogger, vlogger, columnist en werkzaam in de culturele sector van Amsterdam. Ze woont in Amstelveen en is oprichter van het Amstelveens schrijverscollectief.

 

 

Het boek

Interview Jacobine van den Hoek - Zondebok

Een verhaal van liefde, moed en macht, in de aanloop naar de 80-jarige oorlog
‘Zondebok’ van Jacobine van den Hoek is een sfeervolle en spannende historische roman over een krachtige vrouw in het zestiende-eeuwse Amsterdam aan de vooravond van de 80-jarige oorlog, zeer geschikt voor lezers van Simone van der Vlugt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *