Als er niets meer klopt

6 januari 2021
Delen via:

Ik had het lied nog nooit gehoord, die zomer in 2017. Ik was gebroken naar de dienst gekomen, beschroomd. Ik zag het niet zitten om blij christelijk te doen en wilde daar helemaal niet eens zijn. Maar ja, ik was nou eenmaal met mijn gezin op deze zomerconferentie en wilde toch wel iets ervan meemaken. 

‘Wees niet bang’, zo begint het lied, maar het klonk niet belerend of opdringerig. Ik hoor het aan, lees de tekst mee, herken de gevoelens die beschreven worden en toen kwam dat refrein: ‘Als er niets meer klopt, klopt het hart van God.’ 

Ik moet direct aan het hart van mijn dochter denken. Het hartje dat niet meer klopte op de echo toen ik vierentwintig weken zwanger was. Er klopte niets meer, niet aan de echo, niet in mijn leven. Maar Gods hart klopt nog wel. Dat zongen ze tenminste.

Aarzelend en huilend zing ik het lied mee en na afloop van dienst koop ik de cd van LEV waar dit lied dat Matthijn Buwalde schreef, op stond. Maanden later brul ik het nog steeds door mijn tranen heen op momenten dat ik het even niet meer weet. Als ik geen raad meer weet met mijn verdriet. Als ik twijfel aan of ik het nog wel geloof. Als ik gewoon even moet huilen. 

Het verlies van mijn vijfde kindje hakte er enorm in bij mij. Ook al had ik al veel meegemaakt in mijn leven (veel operaties in mijn jeugd, gepest op basisschool en middelbare school, in een rolstoel terecht gekomen op mijn 20e, problemen in mijn huwelijk), nu had ik pas echt het gevoel dat mijn leven totaal kapot geslagen was. Ik wist niet meer hoe ik verder moest, vooral niet in mijn geloof.  

Ik zocht naar boeken over hoe je dat doet: geloven als je in een donker dal bent, in de put zit, de weg niet meer weet. Ik las over mensen die vreselijke dingen meemaken, maar er toch weer – vaak zelfs beter – uit zijn gekomen. Steeds vroeg ik me af: maar hóe dan? Hoe deed je dat dan? Hoe kan ik God opnieuw leren vertrouwen? 

niets meer kloptTerwijl ik mijn weg zocht door het dal waarin ik zat, leerde ik ontzettend veel, onder andere dankzij dit mooie lied van LEV. Ook ik kwam er veranderd uit. Maar nog steeds vond ik dat een boek over geloven ín het dal er moet komen en ik ontmoette anderen (onder andere bij PUUR!vandaag) die dat ook vonden. Pas nadat ik het geschreven had, bedacht ik hoe het moest heten: ‘Als er niets meer klopt’ (Boeken – Ineke Marsman-Polhuijs (brokenbutreal.com). Want inmiddels geloof ik het weer: ook dan klopt het hart van God. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *