Anna van der Breggen: Mijn leven achter het erepodium

29 juni 2021
Delen via:

Vorige week verscheen ANNA, de biografie van topwielrenster Anna van der Breggen. Ze begon al jong met fietsen en is nu een van de beste wielrensters van de wereld. In haar boek blikt ze terug op alles wat ze tot nu toe heeft geleerd.

Ook denkt ze na over haar geloof en over wat dit voor haar betekent. Speciaal voor jou hebben we een deel van het hoofdstuk hierover geselecteerd!

Anna van der Breggen over geloven op de fiets

Voor mij is de kerk nu een plek van bezinning. Ik kom er niet meer iedere week, maar op momenten waarop ik het fijn vind om even stil te staan bij wat er allemaal in de wereld gebeurt. Om weer te beseffen dat het leven niet alleen om mij draait, maar om het grote geheel. Hoe kan ik bijdragen aan een betere wereld? Wat kan ik betekenen voor een ander? Die vragen kun je jezelf in de kerk stellen, maar het kan ook tijdens een wandeling zijn of op de fiets. Ik geloof ook niet dat er één antwoord is; het kan voor iedereen anders zijn. Voor mij persoonlijk betekent het bijvoorbeeld dat ik vegetariër ben geworden, omdat ik op die manier wil bijdragen aan het milieu en omdat ik goed voor mijn lichaam wil zorgen. Daarnaast probeer ik als topsporter niet alleen aan mezelf te denken, maar er ook voor anderen te zijn. En geloof me, dat kan best lastig zijn, aangezien er in de topsportwereld soms wordt verwacht dat je jezelf altijd op de eerste plaats zet. Dat past alleen niet bij mij, mijn wereld bestaat uit meer dan wielrennen. Of dit is wat God bedoelde, weet ik niet, maar ik denk wel dat mijn christelijke opvoeding eraan heeft bijgedragen dat ik op deze manier in het leven sta.

In het begin had ik soms het gevoel dat ik enige gelovige renster was, maar inmiddels weet ik dat er meerdere zijn. Maar het fijne van de wielrenwereld is dat het niet uitmaakt. Er zijn geen hokjes. Je komst rensters tegen uit allerlei verschillende landen en culturen en iedereen laat elkaar in zijn waarde. Voor mij is dat óók het geloof: de onderlinge verschillen accepteren en de keuzes van een ander respecteren. Tijdens mijn eerste WK voor junioren in 2007 in het Mexicaanse Aguascalientes op zondag heb ik bijvoorbeeld mooie gesprekken gehad met Chantal, die inmiddels mijn ploeggenoot en vriendin is. Zij is zelf niet gelovig opgevoed, maar was wel nieuwsgierig naar wat ik precies geloofde en waarom. Tijdens die wedstrijd kwam ik in de kopgroep terecht en eindigde ik uiteindelijk als vijfde.

Na afloop zei Chantal: ‘Ik heb nog voor je gebeden dat je zou winnen, het heeft alleen niet geholpen.’ Daar moesten we toen allebei heel hard om lachen: werkte het maar zo! Maar ik vond het wel heel fijn dat ze openstond om te luisteren naar wat het geloof voor mij betekent. En dat heb ik ook bij veel andere rensters gemerkt. We zijn op trainingskamp in Zuid-Afrika zelfs een keer met z’n allen naar de kerk geweest. De één geloofde, de ander ging mee om het eens te ervaren. Dat vond ik heel bijzonder.

Er wordt in onze ploeg ook weinig gevloekt, omdat ze weten dat ik dat niet zo leuk vind. Op die manier houdt iedereen rekening met elkaar. Bijna iedereen heeft wel iets waar hij of zij steun bij vindt, er zijn bijvoorbeeld ook rensters die voor iedere wedstrijd eerst de linker- en dan pas de rechtersok aantrekken. Ik heb niets met dat soort bijgeloof, maar ik zal nooit zeggen dat het onzin is. Zelf heb ik geen speciale rituelen voor de wedstrijd, ik doe ook geen gebed. Ik geloof niet dat God ervoor kan zorgen dat ik win of verlies. Je maakt als mens je eigen keuzes, en die kunnen goed of slecht uitpakken. Dat zag je ook al bij Adam en Eva in het paradijs: je bent uiteindelijk zelf verantwoordelijk voor wat je doet.

Of ik het aan Hem te danken heb dat ik zo ver gekomen ben, weet ik niet. Ik geloof wel dat er een hoger doel is waarom ik topsporter ben geworden. Al weet ik niet precies welk doel. Ik ben me ervan bewust dat ik een voorbeeldfunctie heb. Ik word weleens gevraagd om op scholen of bij gemeentes en bedrijven te komen praten over mijn leven. Best gek: waarom is mijn mening meer waard dan die van een ander? Maar áls er mensen belang hechten aan mijn verhaal, dan hoop ik wel dat ik ze iets goeds kan meegeven. Ik zal nooit beweren dat ik alleen maar goede keuzes maak of dat mensen mijn voorbeeld moeten volgen. Ik kan alleen laten zien wat mij het meest gelukkig maakt. En dat is als ik zowel goed voor mezelf als voor anderen zorg en leef met respect en aandacht voor iedereen op aarde.


De unieke biografie ‘ANNA’ vertelt het levensverhaal van topwielrenster Anna van der Breggen, die op haar zevende al met fietsen begon en inmiddels een van de beste wielrensters ter wereld is. In dit boek blikt ze terug op haar wielercarrière en de belangrijke lessen die ze onderweg heeft geleerd, en geeft ze tips en adviezen aan de lezer. Hoe blijf je bijvoorbeeld gemotiveerd? Wat maakt je tot een topsporter? Hoe ga je om met tegenslagen? En hoe leef je gezond? Een uniek, humoristisch en nuchter inkijkje in het leven van een topsporter. De omslagfoto is gemaakt door Laura de Mildt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *