Een non-fictie boek schrijven hoe doe je dat?

8 juli 2019
Delen via:

Dat is een vraag die ik vaak krijg. Want bij fictie kunnen mensen zich nog wel wat voorstellen. Je kruipt lekker met een bakje thee of koffie achter de computer en schrijven maar. Maar bij non-fictie ben je afhankelijk van bestaande verhalen.

Bij Is er een hemel voor autisten? was het natuurlijk eerst zaak om mensen voor het boek te vinden. En dan ook nog de juiste. Ik wilde graag een mix van mannen en vrouwen, verschillende leeftijden en kerkgenootschappen. Dus wanneer via sociale media vijf vrouwen uit de Pinkstergemeente reageerden, was dat wat veel.

Pesten

Maar toen ik uiteindelijk de juiste mix deelnemers had gevonden, begonnen de gesprekken. Waar je bij fictie allerlei vreselijke dingen kunt laten gebeuren, het is immers toch verzonnen, komen hier echte verhalen. En die kunnen dat ook zijn.

Een aantal mensen in het boek vertelde me bijvoorbeeld over hoe ze vroeger gepest werden. Dat vond ik soms best heftig. En dan noem ik nog niet de relatieproblemen of eenzaamheid (ja, ook in de kerk). Ik dacht aan het boek Spijt! van Carry Slee. Daarin wordt een jongen zo ontzettend gepest dat hij zich van het leven berooft. Hoewel me dat misselijkmakend lijkt om te schrijven, het is niet echt hè.

De verhalen in Is er een hemel voor autisten? zijn wel waargebeurd. Dat maakte dat ik soms moest afwijken van mijn noeste werkschema. Na ieder gesprek zou ik de volgende ochtend beginnen met het schrijven van dat hoofdstuk. Hoofdstuk af, volgend gesprek. Simpel toch?

Maar in de praktijk moest ik soms even een paar dagen afstand nemen omdat het me emotioneerde. Ik vond het verdrietig wat iemand vertelde en geregeld raakte het pijnpunten bij mezelf omdat ik ook autisme heb. Ik moest er even afstand van nemen. Daarna kon ik weer achter de computer gaan zitten en hun verhaal opschrijven.

Toch was dat absoluut de moeite waard. Ook al raakte het mij soms heel erg, ik kon als een soort vertaler de buitenwereld deze verhalen laten horen. Ik had een middel, een boek, om te delen wat er in deze kostbare mensenlevens gebeurde.

Boek schrijven?

Wil jij zelf nu graag een boek schrijven? Dan kun je kiezen tussen verzonnen en waargebeurd. Bij fictie kun je alles, maar dan ook alles, laten gebeuren. Al heb je een stapel lijken in je verhaal, er staat geen politie voor de deur. Maar wanneer je non-fictie gaat schrijven kán er van alles gebeuren. Als je voor een familieportret de archieven induikt kun je ook iets vinden dat je liever niet had geweten. En wanneer je mensen gaat interviewen, ben je niet de baas over wat er gezegd wordt.

Waarom ik dan toch dit non-fictieboek heb geschreven? Omdat echte verhalen zo belangrijk zijn om te delen. Omdat verhalen vaak zoveel meer vertellen dan een droog informatief boek. Ik hoop dat Is er een hemel voor autisten? ook alle andere mensen met autisme, die niet in het boek staan, een handvat geeft om iets van zichzelf te delen. En dat wie zelf geen autisme heeft, het leest en deze gemeenteleden, collega’s of familieleden beter gaat begrijpen.

En uiteindelijk maakte één ding het schrijven van dit boek vooral zo waardevol: de prachtige mensen die ik erdoor heb mogen ontmoeten en die mij hun vertrouwen gaven.

Daar kan geen fictie tegenop.

 

Deze blog is geschreven door  Alianne Dijkstra auteur van het boek Is er een hemel voor autisten? 

Tip van de redactie: Kerken, boekwinkels, verenigingen, et cetera, kunnen Alianna Dijkstra uitnodigen voor een lezing over Is er een hemel voor autisten? Zij neemt dan ook ruim de tijd om met de groep over het onderwerp in gesprek te gaan. Aanvragen kan via www.aliannadijkstra.nl of bij uitgeverij KokBoekencentrum.


In ‘Is er een hemel voor autisten?’ brengt Alianna Dijkstra autisme en geloof met elkaar in gesprek. Ben je boos op God omdat je autisme hebt? Is er aandacht voor autisme binnen je kerk? Denk je dat God autisme kan genezen? Alianna Dijkstra schuwt in dit boek geen enkele vraag over mensen met autisme en hun geloof. De schrijfster doet ook verslag van activiteiten rondom dit thema. Zo organiseert een kerk prikkelarme kerkdiensten speciaal voor deze doelgroep. Christelijke professionals komen aan het woord over het werken met cliënten met autisme. De mensen in dit boek komen uit verschillende kerkgenootschappen maar delen hun geloof in God en hun band met autisme. Van Alianna Dijkstra verscheen eerder ‘Autisten liegen niet’ en ‘Autisteneiland’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *