Francine Rivers week – Dag 3

13 maart 2021
Delen via:

Het is deze week Francine Rivers-week op PUUR!Vandaag. Elke dag plaatsen we een overdenking uit haar dagboek Liefde die bevrijdt. Vandaag dag 3: op zoek naar vergeving.

 

Op zoek naar vergeving

Toen ze bij de deur kwamen, haalde mama diep adem en klopte. Een vrouw deed open. Ze was klein en grijs, en droeg een gebloemde katoenen jurk met een wit schort erover. Ze bleef naar mama kijken en er kwamen tranen in haar blauwe ogen. ‘O,’ zei ze. ‘O. O…’

‘Ik ben naar huis gekomen, moeder,’ zei mama. ‘Alstublieft. Mag ik binnenkomen?’

‘Zo makkelijk is het niet. Je weet dat het niet zo makkelijk is.’

‘Ik kan nergens anders heen.’ (…)

‘Alstublieft, mama.’

De dame opende de deur en liet hen binnen. Ze bracht hen in een kleine kamer met veel boeken. ‘Wacht hier, dan zal ik met je vader praten,’ zei ze en ze ging weg. Mama liep heen en weer en wrong haar handen. Ze stopte eenmaal en sloot haar ogen waarbij haar lippen bewogen. De dame kwam terug. Haar gezicht was wit en gerimpeld en haar wangen waren nat. ‘Nee,’ zei ze. Eén woord. Dat was alles. Nee.

Geen vergeving

Heb je ooit wanhopig gesmeekt om vergeving maar het niet ontvangen? Een dergelijke afwijzing veroorzaakt een diepe wond die maar moeilijk geneest.

Sarahs moeder was wanhopig. Jaren geleden had ze iets gedaan wat inging tegen de wil van haar ouders en alles wat ze haar hadden geleerd. Ze had alles opgegeven voor een man die niet haar echtgenoot was. Liefde – of wat zij voor liefde hield – had haar blind gemaakt voor alles en iedereen. Alle waarschuwingen ten spijt was ze halsoverkop een weg ingeslagen die uiteindelijk bleek dood te lopen. De knappe, charmante man voor wie ze had gekozen, bleek niet te beschikken over een basale portie fatsoen en vriendelijkheid. Uiteindelijk had hij haar zelfs verlaten. En nu stond ze daar, voor de deur van haar ouderlijk huis, om haar ouders om vergeving te smeken en te vragen of ze weer bij hen in mocht trekken.

Ze zeiden nee.

Het kon hun niet schelen dat ze spijt had. Het maakte hun niet uit dat ze erkende dat zij al die tijd gelijk hadden gehad. Het kon hun niet schelen dat Sarah, een onschuldig kind, hier de dupe van zou worden. En het maakte hun niet uit dat ze door hun dochter onderdak te weigeren, haar lot bezegelden en ze daardoor precies dat zou worden waarvoor zij het meest vreesden. Ze had een fout gemaakt en daar moest ze nu voor boeten. Er was geen weg terug. Geen vergeving. Geen genade. Alleen de afwijzing die Sarah tot in het diepst van haar ziel raakte.

Een uitweg nodig

Ieder van ons weet wel hoe zwaar het is als iemand je niet wil vergeven. Op het moment dat we meer dan ooit behoefte hebben aan genade – op het moment dat we ons heel sterk bewust zijn van onze eigen tekortkomingen en we de zware last van onze verkeerde keuzes bijna niet meer kunnen dragen – hebben we iemand nodig die ons verder kan helpen. Iemand die ons vergeving wil schenken en die, ondanks onze foute keuzes, van ons wil houden. Iemand die ons kan vertellen dat alles nog niet verloren is. Dat we niet op een doodlopende weg zitten, maar dat er nog een uitweg is en dat onze verkeerde keuzes niet voor altijd zullen bepalen wie wij in de ogen van die ander zijn.

Maar al te vaak gebeurt dat niet. Mensen kunnen het niet laten om maar te blijven benadrukken wat we verkeerd hebben gedaan. Steeds maar weer confronteren ze ons met onze zonden. En hun boodschap is kraakhelder:

  • ‘Ik heb het je toch gezegd?’
  • ‘Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.’
  • ‘Sorry is niet voldoende.’
  • ‘Het is te laat.’

Gods liefde en genade

Ons voorstellingsvermogen is misschien niet groot genoeg om in te zien dat dit niet de hele waarheid is. Maar God heeft ons nog niet opgegeven en onze onvolmaakte keuzes hoeven niet het einde te betekenen van Zijn bemoeienis met ons.

Psalm 103 geeft een prachtig beeld van Gods liefde en genade:

Liefdevol en genadig is de HEER,

            Hij blijft geduldig en groot is Zijn trouw.

            Niet eindeloos blijft Hij twisten,

            niet eeuwig duurt Zijn toorn.

            Hij straft ons niet naar onze zonden,

            Hij vergeldt ons niet naar onze schuld.

            Zoals de hoge hemel de aarde overspant,

            zo welft zich Zijn trouw over wie Hem vrezen.

            Zo ver als het oosten is van het westen,

            zo ver heeft Hij onze zonden van ons verwijderd.

            (Psalm 103:8-12)

Vol mededogen

‘Hij straft ons niet naar onze zonden’ (vers 10). Als wij onze schuld hebben beleden, blijft God ons, in Zijn liefdevolle genade, niet herinneren aan wat we verkeerd hebben gedaan. Hij houdt zich niet afzijdig, leunt niet werkeloos achterover om te zien hoe wij lijden onder de consequenties van onze zonden. Hij is juist vol mededogen en geeft ons meer dan waar we recht op hebben – meer liefde, meer mededogen, meer genade.

‘Hij vergeldt ons niet naar onze schuld’ (vers 10). God doet niet aan ‘boontje komt om zijn loontje’. Hij straft ons niet voor onze fouten door ons te laten boeten of lijden. Als wij berouw tonen, toont Hij genade en mededogen, en overvloedige liefde.

‘Zo ver als het oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze zonden van ons verwijderd’ (vers 12).Dit betekent niet dat we niet te maken krijgen met de consequenties van onze zonden, maar het betekent wel dat God ons onze zonden niet meer aanrekent als wij oprecht berouw hebben getoond. Hij vergeeft ons en laat het verleden los.

‘De HEER is genadig’ (vers 8). Hij maakt ons niet te schande en wijst ons niet af. Nee, Hij houdt van ons.

God schiet niet tekort

Als jij klem zit omdat je geen vergeving krijgt en wordt afgewezen, bedenk dan dat God die valstrikken niet voor jou heeft neergelegd. Mensen schieten vaak tekort in het tonen van genade en mededogen, maar God niet. Laat de pijnlijke, soms botte reacties van anderen daarom een aansporing voor je zijn om je vergeving bij Hem te blijven zoeken, want Hij belooft ons vergeving. Als wij met al onze zonden en verdriet bij Hem komen, zal Hij onze last verlichten en ons genade schenken. Dat heeft Hij beloofd.

Lees Psalm 103:8-12 nog eens. Probeer voor je te zien hoe God jouw zonden en verkeerde keuzes van je wegneemt en ze zo ver van jou af werpt dat je ze nooit terug zult zien.


In het bijzondere dagboek ‘Liefde die bevrijdt’ volgt Francine Rivers de thema’s uit haar meest gelezen roman ‘Bevrijdende liefde’: afwijzing, opgeven, redding, bevrijding, verzoening en herstel. Elk hoofdstuk begint met een fragment uit de roman, gevolgd door een Bijbeltekst en een overdenking van de auteur. Ze sluit af met een opdracht zoals verdiepende Bijbelstudie, een gebed of iets doen voor een ander. Zowel geschikt als verdieping bij ‘Bevrijdende liefde’ als voor gebruik zonder de roman.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *