Francine Rivers week – Dag 7

17 maart 2021
Delen via:

Het is deze week Francine Rivers-week op PUUR!Vandaag. Elke dag plaatsen we een overdenking uit haar dagboek Liefde die bevrijdt. Vandaag dag 7: Geen uitweg.

Geen uitweg

Angels gedachten schoten terug naar een lange, donkere man in een zwart rokkostuum. Het drong plotseling definitief tot haar door dat er geen uitweg was, niet voor haar. Die was er nooit geweest en zou er nooit zijn. Overal waar ze naartoe ging, elke keer dat ze het probeerde, werd ze opnieuw gevangen en was ze slechter af dan voorheen. (…)

Radeloze woede vulde haar. Ze herinnerde zich alles wat haar ooit was aangedaan, vanaf de tijd dat ze een kind was in een keet in de haven tot nu in deze kamer. Het zou nooit beter worden. Dit was alles wat ze van het leven kon verwachten. De wereld was vol mensen zoals Duke en de Duchess en Magowan en mannen die in de rij voor haar deur stonden. Er zou altijd iemand zijn om haar te onderwerpen en te gebruiken, iemand die van haar vlees en bloed profiteerde.

Er was geen uitweg.

***

Het gewicht van berusting

Als berusting extreme vormen aanneemt, maakt het je wanhopig.

Het sprankje hoop dat Michael Hosea aan Angel aanreikte, begon langzaam echt te lijken. Ze was helemaal klaar met het leven dat ze nu leidde en vroeg zich af of ze echt opnieuw kon beginnen. Ze durfde te dromen over een hutje op het platteland, een plaats waar ze alleen kon wonen, en uiteindelijk vrede zou vinden. Gedreven door haar droom en de groeiende onrust over de manier waarop haar leven verliep, ging ze naar de Duchess en vroeg om haar goud. Maar toen het gesprek een vijandige toon begon aan te nemen en de Duchess Magowan op haar af stuurde, beukte het gewicht van de berusting met volle kracht op Angel neer. Niets zou ooit veranderen en het had ook geen nut om het te proberen. De enige keuze die ze had, was de hoop helemaal opgeven – en toelaten dat Magowan haar zou doden, zodat ze uiteindelijk uit haar lijden zou worden verlost.

Als je laatste hoop is verdwenen

Wanhoop steekt de kop op als je laatste hoop is verdwenen en je geen idee hebt hoe je ooit aan je omstandigheden kunt ontsnappen. Soms overvalt het je als je wordt overspoeld door spijt over een verkeerde keuze. Soms is het het resultaat van mishandelingen die je moest ondergaan, iets wat een ander je heeft aangedaan, of een dagelijkse opeenstapeling van kleine dingen die op het laatst zo zwaar op je drukken dat je het gevoel hebt dat er geen uitweg meer is. Als je ooit hebt geworsteld met een depressie, de gedachte aan zelfmoord of hevige angst, dan weet je hoe het voelt als het laatste streepje licht verdwijnt en je alleen in het donker achterblijft. Misschien vecht je er al heel lang tegen, maar heb je nu geen energie meer om je ertegen te verzetten. Het voelt alsof je maar één uitweg hebt: opgeven.

Wanhoop in de Bijbel

De Bijbel schuwt het niet om over wanhoop en andere sombere gevoelens te spreken. Nadat Job zijn gezin en zijn bezittingen was verloren, vervloekte hij de dag van zijn geboorte en wenste hij dat die dag voor altijd van de kalender zou verdwijnen. David schreef op de donkerste momenten van zijn leven psalmen, waaronder de volgende woorden uit Psalm 69:

Red mij, God,

het water staat aan mijn lippen,

ik zink weg in bodemloos slijk

en vind geen grond voor mijn voeten,

ik ben in diep water geraakt,

de stroom sleurt mij mee.

Uitgeput ben ik van het roepen,

mijn keel is schor geschreeuwd,

mijn ogen zijn verzwakt

van het uitzien naar mijn God.

(Psalm 69:2-4)

Jezus zelf uitte aan het kruis deze hartverscheurende, wanhopige kreet: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ (Matteüs 27:46)

Als je het gevoel hebt dat je het dieptepunt van je wanhoop hebt bereikt, is het dan niet je grootste angst dat God je heeft verlaten? Want als Hij je in de steek heeft gelaten, is alle hoop verloren. Dan zal er nooit iets veranderen.

Hij is aanwezig

Maar God is aanwezig in jouw diepste duisternis.

De aanklager vertelt je misschien dat je alleen bent, verlaten, in de hopeloze duisternis. Maar dat is een leugen. In de diepste wanhoop voelt het misschien alsof er geen uitweg is. Maar dat is ook een leugen. God is bij je. En omdat Hij er is, is de duisternis om je heen nooit helemaal pikzwart. Of je het nu kunt zien of niet, er is altijd een lichtpuntje.

De apostel Johannes geeft de volgende omschrijving van Jezus: ‘In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen’ (Johannes 1:4-5).

De duisternis probeert het licht te overwinnen – en dat probeert zij uit alle macht. Ieder van ons heeft die pogingen opgemerkt, in ons eigen leven en in de chaos die we in de wereld zien. Maar God zelf heeft ons de garantie gegeven dat de pogingen van de duisternis uiteindelijk niet zullen slagen. Wat er ook gebeurt, het licht zal overwinnen – omdat Hij zelf het licht is, en niets Hem kan verslaan.

Hij zelf is het licht

In Johannes 8:12 lezen we de volgende woorden van Jezus: ‘Ik ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft.’ Als je het gevoel hebt dat de duisternis je bekruipt, houd je dan vast aan deze verzen en houd de waarheid voor ogen. Hoe moeilijk je omstandigheden ook zijn, hoe slecht het lijkt te gaan, hoe hopeloos je je ook voelt, de waarheid is dat alles nog niet verloren is. God is aanwezig. En waar Hij is, is er hoop. Zijn licht wordt nooit uitgedoofd.

Stel je een kaars voor met een flakkerende vlam. Wat er ook gebeurt – een windvlaag, een straal water, een domper die al het zuurstof wegneemt – de kaars blijft branden. Op welke manier geeft dit beeld van een onuitblusbare vlam jou hoop?


In het bijzondere dagboek ‘Liefde die bevrijdt’ volgt Francine Rivers de thema’s uit haar meest gelezen roman ‘Bevrijdende liefde’: afwijzing, opgeven, redding, bevrijding, verzoening en herstel. Elk hoofdstuk begint met een fragment uit de roman, gevolgd door een Bijbeltekst en een overdenking van de auteur. Ze sluit af met een opdracht zoals verdiepende Bijbelstudie, een gebed of iets doen voor een ander. Zowel geschikt als verdieping bij ‘Bevrijdende liefde’ als voor gebruik zonder de roman.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *