Interview met Alice Kremer

21 juni 2021
Delen via:

PUUR! Vandaag interviewt Alice Kremer over haar recent verschenen boekje ‘Hoera, je bent opgedragen!’.

Vorige week verscheen bij KokBoekencentrum het herinneringsboekje ‘Hoera, je bent opgedragen!’ van Alice Kremer. Hiermee kunnen ouders en hun kinderen op een waardevolle manier stilstaan bij de mooie gebeurtenis van het opdragen. Wij spraken met Alice over haar boek.

Wie is Alice Kremer?

Ik ben 48 jaar, waarvan ik er 25 jaar getrouwd ben met mijn lieve Ronald. Samen hebben we vier prachtige kinderen. Jesse (’98), Evi (’00), Kaj (’09) en Fynn (’11). We wonen alle zes met veel plezier in Groningen. De oudste twee zijn alweer een aantal jaren uit huis. Ik geniet erg van het mama zijn. Daarnaast werk ik al 12,5 jaar in de Stadskerk. Eerst als hoofd kinderwerk en inmiddels sinds een paar jaar als pastor gemeenteleven. Dat zie ik echt als een voorrecht! Jezus is voor mij erg belangrijk in alles wat ik doe, zeg en meemaak. Niet alles in mijn leven gaat altijd goed, maar Hij is wel goed, altijd!

Wat heeft je ertoe gebracht om het boek Hoera, je bent opgedragen! te schrijven?

Theo van den Heuvel, een van onze voorgangers en mijn collega, had mijn naam geopperd toen er gevraagd werd of hij iemand wist die een boek over dit onderwerp zou kunnen schrijven. Ik zie mezelf niet als schrijver, want ik heb nooit eerder een boek geschreven. Maar ik heb wel gedachten en visie over opdragen en wat dat betekent of kan betekenen in de opvoeding van je kind.

Vanuit mijn werk als pastor heb ik al veel kinderen opgedragen zien worden en ik verzorg in onze gemeente de informatieavonden over het opdragen. Dat zijn mooie avonden waarin je de kans hebt om even dicht bij de ouders te komen. Wat zou ik het mooi vinden wanneer dit boekje daar een kostbare toevoeging aan kan zijn. Een boekje dat helpt om het opdragen in het dagelijkse leven een plek te geven.

Je had nog niet eerder een boek geschreven. Hoe vond je het om dit te doen? Smaakt het naar meer?

Ik heb ooit eens een prentenboekje geschreven voor de gemeente om uit voor te lezen. Maar de oplage was 1, haha. Dus die telt niet echt. Ik vond het mooi om te doen maar ook best pittig. Hoe schrijf je op zo’n manier dat het een boekje is dat niet op de plank komt te liggen, maar ook echt gebruikt gaat worden? Hoe schrijf je het zo dat het zowel ouders als kinderen verder brengt in hun relatie met God? Want daar ligt wel een groot verlangen van me. Of het naar meer smaakt… Wie weet. Eerst maar eens afwachten hoe mijn schrijfstijl wordt ontvangen. Schrijven is gewoon ook wel echt een kunst!

Ben je door dit boek anders naar het opdragen gaan kijken?

Niet per se als het gaat om inhoud. Al ben ik het opdragen wel nog dieper gaan waarderen. Wat is het een rijk cadeau om onze kinderen in de nabijheid van Jezus te brengen. In de vrije ruimte van Zijn aanwezigheid kunnen ze Hem leren kennen en zelf de keuze maken om Hem ook te gaan volgen. Dat vind ik echt ontroerend mooi.

Als je één ding zou willen meegeven aan ouders en hun kindje, wat zou dit dan zijn?

Heb lief. Klinkt als een open deur misschien, maar dat is het niet. Natuurlijk houden ouders van hun kindje. Maar toch kan er ook van alles meespelen waardoor houden van best ingewikkeld is. Houden van onszelf, houden van ons kind. Ik bid dat de ouders die dit boekje lezen ook zelf opnieuw of voor het eerst de liefde van God voor henzelf mogen ontvangen. Want ik ben er van overtuigd dat die Liefde onze liefde voor onze kinderen voedt.

Waarom is het waardevol voor ouders en hun kind om dit boekje bij te houden?

Omdat het dan een getuigenissenboekje wordt. Er valt dan in terug te lezen hoe God zijn weg is gegaan met je kind. Dat is prachtig en het kan je kind later ook zo helpen. Maar er valt voor je kind ook in terug te lezen hoe God met zijn of haar papa onderweg is geweest en hoeveel er van ze gehouden werd. Door God en door papa en mama. Dat is toch geweldig als je dat later als kind terug kunt lezen?


Het opdragen van je kindje is een feestelijk en bijzonder moment vol zegen van God. In ‘Hoera, je bent opgedragen!’ schrijft Alice Kremer over het opdragen van kinderen en hoe dit bijzondere moment een dagelijks terugkerende zegen mag worden. Elk levensjaar, van 0 tot 12, wordt stilgestaan bij het opdragen, met een zegen, een gebed, een opdracht en een korte Bijbelstudie. Met veel ruimte om foto’s in te plakken en herinneringen in te vullen, waardoor dit prachtige boekje een mooi bewaaralbum en een herinneringsboek wordt voor later.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *