Interview met Marianne Witvliet

14 mei 2020
Delen via:

Dit voorjaar verscheen de aangrijpende roman ‘Als je verdwaalt’ van Marianne Witvliet. Hierin volgen we Jip, die de plotselinge dood van haar vader probeert te verwerken samen met de ingrijpende verhuizing na het ongeluk. We spraken met Marianne.

Hoe is het idee voor dit boek ontstaan?

In 1999 was ik als journalist aanwezig bij de presentatie van een boekje over landgoederen op de Veluwe. Daar werd ik aangesproken door een dame die me vroeg bij haar op de koffie te komen. Zij woonde op een van die landgoederen. Ik ben er tien jaar te gast geweest tot haar overlijden. Al die jaren hield ik een dagboek bij. Dat heeft geleid tot dit verhaal.

In het boek leest de hoofdpersoon Jip regelmatig uit het Bijbelboek Job. Waarom heeft u voor dit Bijbelboek gekozen? Haalt u zelf veel hoop en/of inspiratie uit dit boek?

Job is niet alleen wat taal betreft voor mij heel dierbaar Bijbelboek. Ook de diepte van het lijden raakt me, het visionaire denken van Job. De worstelingen en de talloze beelden en metaforen die naar de natuur verwijzen. Ik had Job graag als mens willen kennen.

Wat zijn uw tips voor als je (even) verdwaalt?

Het is niet erg om even te verdwalen, het nodigt vaak uit tot nieuwe doelen en wendingen in je leven is mijn persoonlijke ervaring. Zoveel gebeurtenissen in mensenlevens dwingen tot het inslaan van onbekende wegen. Dat kun je zien als een kans. Zo moest ik ooit zelf mijn baan als verpleegkundige opgeven toen ik alleen kwam te staan met een jong gezin. Ik werd journalist en schrijver om de eerste jaren van huis uit te kunnen werken. Achteraf vind ik dat nog steeds een soort wonder. Ik stop niet bewust lessen in mijn boek, maar ik hoop dat mijn verhaal mensen inspireert en uitdaagt, absoluut!

Het is even geleden dat je een roman hebt geschreven, kunnen we hierna nog meer boeken verwachten?

Ik schreef en illustreerde boeken om mijn gezin te onderhouden. Dit boek schreef ik omdat ik een schrijver ben, ontdekte ik. Het ontstond ineens en voor ik het wist zat ik middenin mijn eigen verhaal. Ik sluit dus niet uit dat er nieuwe verhalen ontstaan.

Heb je een (quarantaine) schrijftip voor onze lezers?

Hou een dagboek bij. Gun jezelf een mooi boekje, een fijne pen en probeer te schrijven wat deze een unieke tijd, met veel verdriet, maar ook met veel bezinning en moois met je doet. Verwacht geen volzinnen van je zelf, schrijf gewoon je losse gedachten en observaties op en je zult verbaasd staan hoe mooi het is om dat later terug te lezen. Je hoeft er niet voor op reis, je kunt een boek schrijven door uit het raam te kijken en het leven te observeren. De mensen, de lucht, de vogels of de vlinders.

 


’Als je verdwaalt’boek van Marianne Witvliet is een psychologische roman over een jonge vrouw die na de dood van haar vader de draad van haar leven weer probeert op te pakken.

Na de dood van haar vader en de daaropvolgende verhuizing heeft Jip het gevoel dat ze langzamerhand de grip op haar leven verliest. Eenzaam trekt ze zich terug in de natuur, op zoek naar troost. Ze maakt kennis met een tuinman, bij wie ze iets van de veiligheid en het zelfvertrouwen terugvindt dat haar vader haar gaf. Dan komt Juda op haar pad. Hij begrijpt haar, maar brengt haar ook compleet in verwarring. Toch moeten ze samen vechten voor de plek waaraan ze hun hart verloren hebben.

Net als in haar roman ‘Kind van het water’ is Marianne Witvliet er opnieuw in geslaagd om een doorvoeld en fijnzinnig verhaal neer te zetten.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *