Recensie: Tijd waar blijf je?

2 januari 2020
Delen via:

Ik ben twaalf jaar en ik lig in mijn zomerjurk in het gras in de tuin van mijn oma. Tussen wat kersenbomen en gras dat prikt aan mijn blote voeten. Maar het maakt me niet uit, want ik ben zo lekker aan het dromen. Over later. Over mijn eigen boomgaard, ooit. Met bomen die altijd in bloei staan. De wolken die rustig voorbij zweven. Mijn eigen paard, dat weelderig door de wei galoppeert en naar mij toesnelt als ik fluit. En over een knappe man die vanuit de keuken verliefd naar mij kijkt.

Ik lig daar in het gras en voel me gelukkig. Omdat alles nog open ligt. Omdat ik nog kan worden wie ik maar wil, wat ik maar wil. Omdat in mijn gedachten ‘later’ alles goed is, alles gelukt is. En omdat ik nog zeeën van tijd heb voordat het later is.

Met dit stukje begint Cocky Drost deel 2 in haar boek Tijd waar blijf je? Een stukje waarin ik mezelf ook herken, ook ik lag vroeger samen met mijn buurmeisje op het gras naar de wolken te turen. Dromend over later. Sindsdien is de tijd vlug gegaan en ben ik zelf ook op een punt gekomen waarin ik nadenk over Toen, Later en Nu.

Dit boek hielp me daarbij. Het was als een soort reflectie op voorgaande jaren, maar ook een opsteker voor nu en later. Want ook al lijkt het alsof ‘Later’ al is gearriveerd, toch blijven we altijd een Later houden. We kunnen altijd blijven dromen, op onze rug in het gras, of gewoon eenvoudig op de bank.

Toen, Later en Nu

Het boek is opgedeeld in drie delen; Toen, Later en Nu. Deze drie delen bestaan ieder weer uit hoofdstukken. Het is een overzichtelijk boek wat je meeneemt door het leven van Cocky zelf, maar tegelijk ook door je eigen leven. Je wordt stilgezet en je wordt aan het denken gezet over Toen, Later en Nu. Deel één, wat gaat over ‘Toen’ heeft het vooral over de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt, over spijt over bepaalde keuzes, over het loslaten van bepaalde spoken uit je verleden en over het omarmen van je verleden.

Hoe zou je leven er uit hebben gezien wanneer je andere keuzes zou hebben gemaakt?’ Deze vraag stel ik mezelf ook regelmatig. Toch heeft dat weinig nut, want we draaien de tijd niet terug. De keuzes die zijn gemaakt hebben je gevormd tot de persoon die je nu bent. Sommige keuzes waren ‘een beetje dom’ en anderen wellicht desastreus, Cocky geeft hier aandacht aan in het hoofdstuk ‘Jezelf vergeven.’

Bij leven in het nu horen je ‘toen’ en ‘later’. Heimwee naar je toen en ambitie voor je later kunnen het leven in je nu wel belemmeren. Te erg terugverlangen naar je vroeger en ontevreden worden over hoe de zaken er nu voor staan of te erg bezig zijn met je later en constante onrust ervaren.

Een spiegel

Cocky houdt je in haar boek regelmatig een spiegel voor. ‘Hoe sta ik in het nu?’ en ‘Hoe denk ik over toen en later?’ Tevens betrekt ze het christelijk geloof erg sterk in haar boek. Voor mij werkte dit ontnuchterend. Ik heb jaren gezocht naar dat ultieme plan voor mijn leven, zoals mij vaak op het hart werd gedrukt; God heeft een plan met jouw leven!’

Het klonk altijd groots en meeslepend, maar voordat dat plan ten uitvoering kwam, moest ik erg veel geduld hebben leek het en ik raakte teleurgesteld dat dat plan maar niet van de grond kwam. Ik zocht het in het grote, in het geweldige. Het zorgde voor onrust, verkramping en angst. Misschien zou ik nooit tot mijn bestemming komen!

In dit boek vertelt Cocky dat Gods plan voor je leven juist in het kleine kan zitten, in het alledaagse, in het klaarstaan voor een ander, in de dingen die misschien ongemerkt voorbij gaan, maar waarmee je een sprankeltje liefde en goedheid kunt overbrengen aan de mensen om je heen.

Plannen van vrede

God heeft plannen van vrede voor jouw leven, niet van onheil. Hij wil je een hoopvolle toekomst geven. En in die toekomst mag jij Zijn liefde schijnen. Misschien met je littekens van toen, maar met moed voor later, stap in je NU en geniet van alle tijd die je is gegeven.

Cocky besluit haar boek – en ik deze recensie – met de volgende zinnen:

We zijn zo geneigd om alleen die momenten te willen beleven die ertoe doen. Dat alleen de goede momenten meetellen. Maar ook alle andere momenten doen ertoe. Ook de momenten van afbreken, haten, huilen en wegwerpen. De momenten van rouw, van depressie,van lijden. Alles wat je doet, alles wat gebeurt, heeft zijn tijd.

Oefening uit het boek

Op bladzijde 59 van het boek staat een mooie opdracht. Christien vulde deze opdracht in doe jij mee?  Het is een soort samenvatting van de mooie momenten in jouw leven. Zo in het begin van het nieuwe jaar is het een mooie opdracht om eens bij stil te staan.

 De oefening van Christien

 Genieten van je toen

Herinneringen aan mooie momenten

  • De reizen die we mochten maken
  • De geboorte van onze kinderen
  • Tot een levend geloof komen

Genieten van je later

Toeleven naar mooie momenten

  • Meer van de wereld laten zien aan onze kinderen
  • Ontdekken waar mijn schrijven me kan brengen
  • Toeleven naar kerstfeest

Genieten van je nu

Het beleven van een mooi moment

  • De wisseling van de seizoenen
  • De pret van het Sinterklaasfeest
  • Genieten van vrije weken

Vul jij de lijstje ook in?  Herinneringen aan mooi momenten, Toeleven naar mooie momenten en het beleven van een mooi moment.

 


Tijd waar blijf je?

TijdCocky Drost vertelt in Tijd, waar blijf je over haar persoonlijke zoektocht naar betekenis in de tijd. De tijd is een lastig begrip. Wat neem jij mee uit jouw verleden – hoe laat je sommige dingen los – en wat doe jij met je toekomstdromen? Het leven is kort, hoe haal je eruit wat erin zit? Cocky geeft praktische tips en aanmoediging om het leven ten volle te leven. Want hoe jong je ook bent en hoe oud je ook hoopt te worden, uiteindelijk is het leven nu.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *