Ik stond erbij en keek Hem na….

10 mei 2018
Delen via:

Wat een dag. Wanneer ik nu aan het einde van deze dag terugblik, kan ik het allemaal nog steeds amper bevatten.

Net als de voorafgaande dagen, ging ik vanochtend al bijtijds met Johannes op pad. Gaandeweg kwamen we onze andere vrienden tegen, die zich elk bij ons aansloten. We waren vandaag op weg richting de Olijfberg, de plek waar we Jezus zouden ontmoeten! Na Zijn lijden, sterven en opstanding, was onze band hechter dan voorheen! We konden maar geen genoeg krijgen van alles wat Hij ons vertelde en leerde. En elke gelegenheid waarin we met Hem samen konden zijn, grepen we met beide handen aan. Het was inmiddels al de 40ste dag na Zijn opstanding maar voor mijn gevoel was het gisteren! Ik zal die dag ook nooit vergeten! Een herinnering die voor altijd in mijn geheugen gegrift zal blijven.

Doodstil

Maar nu vanochtend, zouden we dus bij elkaar komen op de Olijfberg. En wij niet alleen, want er had zich inmiddels al een hele mensenmenigte bij ons aangesloten. Ook zij wilde onderwijs van Hem ontvangen. Als je eens wist, hoeveel mensen er na Zijn opstanding tot geloof zijn gekomen en zich bij Hem wilde aansluiten als volgeling, geweldig gewoon! We staan er elke dag weer versteld van.

Maar goed, terwijl we in een grote kring bijeen zaten en Jezus in het midden van ons stond, vroeg een van de omstanders aan Hem: “wanneer zal de dag van de wederkomst zijn?” Was er eerst nog hier- en daar wat geroezemoes te horen, na het stellen van deze radicale vraag, merkte ik dat het doodstil werd om mij heen, je kon een spelt horen vallen. We keken allemaal verwachtingsvol naar Jezus op en ik dacht nog ‘ op deze vraag zal Hij vast wel een antwoord geven, maar het bleef enige tijd stil. We keken elkaar vertwijfeld aan, wisten niet wat we moesten doen maar toen keek Hij de mensenmenigte aan en begon te spreken/ Ik merkte dat ik nog iets verder naar voren schoof, want ik wilde uiteraard geen enkel woord van Hem missen. Deze vraag, die gesteld was, was er ook eentje die ik had kunnen stellen. Vooral de laatste tijd, houd deze mij vaak bezig. Maar ik durfde deze alleen niet zelf, aan Hem voor te leggen. Maar het antwoord, was zo anders als ik had gedacht. Soms, vind ik dat ook zo moeilijk. Dan wil ik o zo graag duidelijke antwoorden, “to the point”, om het maar zo te zeggen.  Zodat ik precies weet waar ik aan toe ben maar helaas, gebeurt dit vaker niet dan wel. Best lastig, dat is een ding dat zeker is. Al moet ik zeggen dat ik in de afgelopen dagen, waarin we met Jezus optrokken en verschillende plaatsen en steden met Hem bezocht hebben, wel veel nieuwe dingen geleerd heb en inzicht heb gekregen in bepaalde patronen in mijn leven. Maar goed ik dwaal af, we zaten daar dus allemaal met opengesperde ogen naar Hem te kijken en wachtte tot Hij zou antwoorden. En weet je wat Zijn antwoord was: “Het is niet aan jullie, de tijd of de gelegenheid te weten, die Mijn Vader hiervoor vastgesteld heeft, maar jullie zullen de kracht van Heilige Geest ontvangen, die over jullie allen heen zal komen, en jullie zullen Mijn getuigen zijn”. Ik zag dat meerdere mensen om mij heen, elkaar met opgetrokken en gefronste wenkbrauwen aanstaarde maar niemand durfde iets te zeggen. Ik dacht nog bij mijzelf, maar we zijn toch vrienden, en echte vrienden zeggen toch nagenoeg alles tegen elkaar..? Waarom dan dit “vage en cryptische” antwoord van Hem?! Maar voordat ik mijn gedachten hier verder aan kon wijden, sprak Hij verder.

Open mond

En ja, nu komt het buitengewone moment, op deze vooralsnog gewone dag. Al sprekend werd Hij door een wolk van de aardbodem weggenomen, omhoog getrokken richting de Hemel. Dit moment was zo bijzonder, ik staarde met open mond richting omhoog en hield mijn adem als vanzelf in, en toen was Hij weg. Verdwenen, opgelost in het niets! Het leek wel alsof ik gedroomd had. Ik bleef volkomen wezenloos omhoog staren, dacht bij mijzelf, misschien komt Hij zo nog terug en is dit een manier waarop Hij ons, Zijn macht wil tonen.

Maar na enige minuten, wist ik dat dit niet zou gebeuren. Dit was het dan. Onze tijd samen hier op aarde was voorbij, de lessen die Hij ons geleerd had, de opdrachten die Hij ons gegeven had, moesten nu uitgevoerd worden! Ik keek naar mijn vriendin naast mij en zij was net zo sprakeloos als ik. Maar achter mij hoorde ik iemand zeggen, ik meen dat het Petrus was, ‘we hoeven niet terneergedrukt te zijn, want we hoorde toch wat Jezus laatste woorden naar ons toe waren’…”jullie hoeven dit niet in eigen kracht te doen, want de Heilige Geest zal over jullie komen en Hij zal jullie de kracht geven om van Mij te getuigen in Jeruzalem, Samaria en tot aan de einde der aarde.” Dat is toch geweldig nieuws. Ook al is Hijzelf niet meer lijfelijk bij ons, wij mogen dankzij deze bemoedigende boodschap en rijke belofte, dienstbaar zijn voor Hem. Hij heeft zoveel voor ons gedaan en nu kunnen wij eindelijk iets voor Hem terug doen. En weet je lieve vrienden, wij hoeven de moeite en tegenstand die ons wellicht te wachten staat, niet alleen te trotseren, want wij hebben elkaar. Samen kunnen wij een wolk van getuigen zijn…Wat is er nou mooier dan dit. Ik voelde mijn hart opspringen van blijdschap en mijn mond, ging als vanzelf open en ik zong, eerst heel zachtjes maar naarmate de anderen om mij heen, hun stemmen ten gehore brachten, almaar luider en luider “ God vaart voor het oog met gejuich omhoog”. Het was zo’n prachtig en onvergetelijk moment. Ik stond daar en staarde richting de hemel, en ik wist dat Jezus, onze Vriend, dit moment, vanaf Zijn troon met ons mee beleefde. Hij was erbij, ja dat voelde ik heel diep van binnen. Zijn Heilige Geest was op dit, gedenkwaardige moment al voelbaar.

(Vrije interpretatie n.a.v. Handelingen 1:6-9)


Boekentip om je geloofsbeleving te verdiepen

In het koffietafelboek ‘Pelgrimage’ neemt Derry Brabbs je mee op pelgrimstocht. Het pelgrimeren in Europa heeft een enorme vlucht genomen. In 1990 bereikten 5000 pelgrims Santiago, vandaag de dag is hun aantal opgelopen tot 200.000 per jaar. Derry Brabbs brengt in zijn nieuwe boek de belangrijkste en bekendste pelgrimroutes in beeld. Daarnaast komen alternatieve routes aan bod, zoals de Via Francigena die door Zwitserland en Italië naar Rome leidt. Ook pelgrimroutes door Duitsland, Frankrijk, Wales en Engeland worden met prachtige foto’s in beeld gebracht. De oude architectuur en de rustieke landschappen in ‘Pelgrimage’ doen je dromen om zelf op pelgrimage te gaan. Eerder verscheen van Derry Brabbs het boek ‘De wegen naar Santiago’.

Voor zij die al plannen hebben om op pelgrimstocht te vertrekken is dit een boek om alvast uren in weg te dromen. Voor zij die nog twijfelen is dit boek misschien wat hen over de schreef trekt. – Els

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *