Toeristische trekpleister? Rookgordijn voor misstanden!

12 maart 2018
Delen via:

Prostitutie is niet van deze tijd, zegt de Amsterdamse SGP-lijsttrekker Paula Schot. Zij vindt dat christenen nog veel te weinig ageren tegen prostitutie.

De afgelopen weken zijn er veel (opinie)artikelen verschenen over prostitutie. NOS, Trouw en NRC kopten het volgende: ‘OM maakt zich zorgen om stijgend aantal zeer jonge prostituees’, ‘Eén dag in de cel is niet genoeg’, ‘Naar uitgebuite vrouwen kijken, serieus?’. Misschien dat de artikelen mij meer opvallen, omdat het onderwerp mij erg bezighoudt. Ik woon al jaren in Amsterdam en voel me nog steeds niet op m’n gemak in het Wallengebied. Tweeënhalf miljoen (!) bezoekers per jaar die naar halfnaakte vrouwen achter ramen kijken. Een van de ‘hoogtepunten’ van Amsterdam. Een toeristische attractie. Een absurditeit waar Amsterdam en Nederland nog altijd trots op lijken te zijn. Onder het mom van vrijheid wordt ons prostitutiebeleid met hand en tand verdedigd.

Voor de beeldvorming een aantal cijfers: in Nederland brengt betaalde seks jaarlijks 500 miljoen euro op. Er zijn tussen de twintig- en dertigduizend prostituees en 1300 raambordelen. 90 procent van de prostituees is vrouw, 70 tot 95 procent krijgt te maken met fysiek geweld en 60 tot 75 procent geeft aan weleens verkracht te zijn. Eén op de zeven mannen gaat regelmatig naar een prostituee, 59 procent heeft last van schuld en schaamte daarover. 44 procent bezocht vóór zijn twintigste een prostituee en 20 procent noemt zichzelf seksverslaafd.[1]

Bij een boekpresentatie van de Britse Julie Bindel van haar nieuwe boek Pimping Prostitution schetste zij vol verontwaardiging het beeld dat er internationaal heerst over het Nederlandse prostitutiebeleid. Nederland impliceert nog altijd het goed op orde te hebben, terwijl de problemen zich opstapelen. Verschillende landen hebben ons prostitutiebeleid overgenomen, terwijl de legalisatie enkel een rookgordijn is voor allerlei misstanden. Uitbuiting, mishandeling, mensenhandel, verkrachtingen en bedreigingen. Lees die zin nog eens en stel je voor dat het om jou gaat. Dat je in een situatie terecht bent gekomen waarin je seks moet hebben met zo’n twintig wildvreemde mannen per dag.

Abolitionisten

Niet gek dat er (eindelijk!) een kentering gaande is. En misschien wel vanuit onverwachte hoek: felle feministen. Niet allemaal overigens, de feministische beweging lijkt zich op te delen. Prostitutie zien zij óf als een ultieme ongelijkheid, óf juist als ultieme vrijheid. De eerste groep lijkt groter te worden en zich meer uit te spreken. Zij noemen zichzelf ook wel abolitionisten; strijders tegen moderne slavernij. Een aantal van hen ontmoette ik in de afgelopen weken. Het is mooi om vanuit verschillende overtuigingen eenzelfde doel na te streven. Het maakt de argumentatie sterker nu het niet meer alleen uit ‘de christelijke hoek’ komt. In Nederland stuit ik om die reden nog regelmatig op aversie. Er wordt niet meer geluisterd naar de maatschappelijke argumenten. Er wordt vaak gedacht: met de christelijke overtuiging ben ik het absoluut niet eens, dus dan kloppen die andere argumenten vast ook niet. Daarmee wordt je inbreng genegeerd en de kwestie afgedaan.

Het groepje christenen dat ageert tegen prostitutie is klein. Veel te klein eigenlijk. Terwijl zowel in het oude als in het nieuwe testament de Bijbel zich nadrukkelijk uitspreekt tegen prostitutie. En dat het niet in onze samenleving thuishoort, zullen veel christenen met mij beamen. Waarom laten wij ons dan zo weinig zien? Er zijn wel organisaties die zich inzetten voor deze vrouwen (Stichting tot Heil des Volks) of actief actievoeren tegen het beleid (Exxpose), maar vaak zijn het nog relatief kleine initiatieven.

Doen

Nu lees je dit en denk je: wat kan ik doen? Allereerst bidden. Bid voor deze vrouwen (en mannen). Maar daar hoeft het niet bij blijven. Christen zijn vraagt een actieve houding midden in de samenleving. Geen (feministische) revolutie en protesten, maar donaties in geld en tijd voor bijvoorbeeld bovenstaande organisaties zijn de Bijbelse manier. Als je goed kunt schrijven, verdiep je eens in het onderwerp en schrijf brieven aan beleidsmakers die gaan over dit beleidsterrein, of stuur een ingezonden brief naar een krant. Gebruik argumenten die seculiere mensen aanspreken en wijs op het onvoorstelbare onrecht dat we deze vrouwen aandoen achter een façade van legale prostitutie. Want voorwaar, ik zeg U: voor zover u dit voor een van deze geringste [zusters] van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.

[1] De cijfers komen uit verschillende bronnen, grotendeels opgetekend in het ‘Prostitutie Magazine’ dat n.a.v. 30 jaar Scharlaken Koord uitgegeven werd.

Deze blog is geschreven door Paula Schot, 24 jaar, opleidingsmanager bij Essenzo, woonachtig in Amsterdam, geboren en getogen in Zierikzee, lijsttrekker SGP Amsterdam, geïnteresseerd in politiek, media en onderwijs, drink graag een glas wijn. 

Reacties (2)

  • Lianne Biemond schreef:

    Goed verwoord Paula en je oproep om ons als christenen meer te laten horen en zien terecht. We mogen niet ‘lauw’ zijn.

  • Marijke Koers schreef:

    Goed dat hier aandacht voor is! Nog een tip bij de vraag ‘Wat kan ik hieraan doen?’: doe mee met Vrouwen lopen voor Vrouwen! Met deze sponsortochten (wandelen en hardlopen) komen we in beweging voor prostituees. We zamelen o.a. geld in voor hulp aan vrouwen die uit de prostitutie willen stappen. De opbrengst gaat naar Stichting De Hoop en Terwille. Schenk jij jouw moment om kwetsbare vrouwen te helpen? Dankzij jouw inzet kunnen zij een nieuwe start maken! Meer info:www.vrouwenlopenvoorvrouwen.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *