Hoe schrijf je een boek?

12 november 2018
Delen via:

Een van de eerste dingen die mensen me vragen als het over het schrijven van mijn boeken gaat is: ‘Hoe doe je dat? Heb je een idee in je hoofd dat er al schrijvende uitkomt, of ga je eerst alles uitwerken voordat je begint? Doe je vooraf aan research? Hoe werkt zoiets?’

Voordat mijn eerste boek werd uitgegeven had ik een nogal naïef idee over wat daar allemaal bij kwam kijken. Het leek me simpel: je gaat achter je laptop zitten en je schrijft gewoon op wat al in je hoofd zit. Hoofdstuk één, hoofdstuk twee… Maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn.

Manieren om te schrijven

Natuurlijk, ik had allerlei handige tips van andere schrijvers gelezen, maar iedereen leek er weer een andere werkwijze op na te houden. De een maakte vooraf allerlei schema’s op levensgrote vellen papier die hij aan de muren hing en al schrijvende nauwgezet volgde. De volgende begon eerst met een in potlood geschreven kladversie, tijdens welk proces de ideeën gingen stromen. Weer een ander sprak tijdens lange eenzame wandelingen haar verhaal in op de voicerecorder… Het leek erop dat ik moest zien te ontdekken welke manier van schrijven het best bij mij zou passen.

Inmiddels heb ik die wel gevonden. Het begint vanzelfsprekend met een onderwerp; een thema. Bij mijn laatste boek ‘Een stip aan het einde van de wereld’, was dat het leven van een kind uit een asielzoekersgezin. Het gezin en het kind dat hiervoor model stond kende ik uit de tijd dat ik in het AZC werkte, en vormde de inspiratie voor het verhaal. Ik gebruik het woord ‘inspiratie’, omdat ik nadrukkelijk niet hún geschiedenis wilde vertellen.

Research

De research bestond in dit geval uit een interview met de moeder en later met de oudste dochter. Verder moest ik de huidige asielwetgeving eropna slaan, heb ik contact gehad met Stichting Inlia, die voor alternatieve opvang zorgt als vluchtelingen op straat komen te staan. Ook moest ik me verdiepen in de politieke achtergronden van Armenië en de laatste ‘ambtsberichten’ van onze overheid over dit land. Tot zover de voorbereidingen voor dit boek.

Als ik eenmaal alle achtergrondinformatie heb verzameld kan ik beginnen met het uitzetten van de verhaallijnen en het maken van een synopsis. Hoe begint het, wat gaat er gebeuren en hoe eindigt het?

Personages

Vervolgens is het tijd voor de personages. Stiekem vind ik dat altijd het leukste onderdeel. Wie zijn die mensen? Hoe heten ze, hoe zien ze eruit, wat doen ze in het dagelijks leven, hoe zit hun karakter in elkaar, wat zijn hun eigenaardigheden?

Dan ga ik nadenken over hun omgeving. Waar speelt het verhaal zich af? Hoe ziet die omgeving eruit, wat kom ik allemaal tegen als ik van a naar b loop? (Leve Google Maps en Streetview!) Ik maak allerlei screenshots en verzamel afbeeldingen om een duidelijk beeld te krijgen. Dan wordt het tijd om de eerste hoofdstukken in te delen, steeds in groepjes van vijf. In de praktijk wijk ik daar heel vaak vanaf, maar het geeft me wel houvast.

Daarna mag ik eindelijk gaan schrijven (hoera!) en bevind ik me maandenlang in een soort parallel universum. Over wat ik tijdens dat proces beleef, vertel ik jullie in een volgende column meer…

Femmie van Santen

Femmie zal ons in verschillende columns meenemen in het schrijfproces. Verschillende onderwerpen zoals personage die een eigen leven gaan leiden, gebrek aan zelfdiscipline en pijn over schrappen. 

Femmie schreef “Een stip aan het einde van de wereld” en “Blindelings” 

Reacties (1)

  • marij schreef:

    leuk om te lezen hoe jij je schrijfproces beleeft. Ik hou ook erg van schrijven en vraag me steeds af, hoe andere schrijvers aan een boek beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *