Wildbreien: de bomen zitten er warmpjes bij

12 februari 2019
Delen via:

De lente is nog niet echt in zicht en buiten is het kaal en grijs. Hoogste tijd voor een beetje fleurigheid en warmte op straat. Dat kan op een subtiele manier met wildbreien. Hierbij hul je objecten op straat in vrolijk gebreide lappen.

Trui

Wildbreien wordt wereldwijd gedaan. Zoek maar eens wat filmpjes op Youtube.

De echte kunstenaar creëert een prachtige trui voor een boom, met takken en al.

Dat is wat mij betreft hogere breikunst, mijn eigen breikwaliteiten zijn tamelijk beperkt. Gelukkig maakt dat niets uit. Het enige wat je namelijk moet kunnen, is een lapje fabriceren. Het kan dus een sjaal voor een boom zijn of beenwarmers voor een standbeeld. Bankjes en verkeersborden zijn ook erg geschikt om te ‘bebreien’.

 

Fietsenrek

Het concept is meer dan simpel: je breit een lap, zoekt buiten een object waar het omheen past en naait je lapje vast. Soms past het niet helemaal, kloppen lengte of breedte niet. In dat geval loop je gewoon door naar een volgende boom. Of een hekje. Of een fietsenrek. Ook dat maakt dus niet uit. Wanneer je eenmaal op die manier begint te kijken, gaat er een wereld voor je open.

 

Hip

Breien is alweer een hele tijd hip, dus truttig is het zeker niet. Laatst zag ik een meid met een handwerkje in de trein. Zover ben ik nog niet, maar breien is niet meer een hobby die alleen je oma beoefende. Verder hoeft deze bezigheid niet veel te kosten. Daarnaast ben je ontspannen bezig en doe je eigenlijk niets, terwijl er toch iets ontstaat.

 

Stromende regen

Goed, je gaat dus je breisel aan een een boom bevestigen. Overdag heb je beter zicht, maar ben je ook meer zichtbaar voor anderen. Dat moet je maar net willen – wildbreien wordt niet voor niets ook wel guerrilla knitting genoemd. In het donker kun je meer je gang gaan, maar is het wel lastiger om je creatie vast te naaien. Ook dan kunnen mensen trouwens raar opkijken. Iemand zag me ’s avonds, in de stromende regen, bezig bij een lantaarnpaal. Ze begreep niet echt wat ik daar deed, maar vond het wel zo zielig dat ze overwoog me een kopje koffie aan te bieden.

 

Opfleurwerkje

Ik heb zelf een paar fleurig gestreepte cols gebreid voor lantaarnpalen. Ze blijken min of meer een eigen leven te gaan leiden. Leuk!

Voorbijgangers plukken er glimlachend aan en je zíet ze denken: ‘Hoe zit dit vast?’.

De ene dag hangt de col schots en scheef, een dag later weer onberispelijk netjes. Natuurlijk zijn er altijd onverlaten die zo’n opfleurwerkje in de fik steken. Maar dan heb je er al zoveel plezier aan gehad, dat je gewoon weer aan een nieuwe sjaal begint.

 

Krijg je al zin om aan de slag te gaan? Stuur ons een foto van je creatie, dan plaatsen we hem op de website. Have fun!

 

Tekst: Marieke Nap


De schepping juicht van Francine Rivers ademt de schoonheid van het leven en neemt je mee de natuur in. Ze neemt je mee op een reis door de prachtige schepping, zowel in haar eigen achtertuin als op andere plekken.

 

 

 

Reacties (3)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *