I once had a farm in Africa…

7 december 2018
Delen via:

Ik herinner me nog dat ik die zin voor het eerst hoorde. In een deken gehuld, vorig jaar rond kerstmis, hoorde ik het Meryl Streep zeggen: “I once had a farm in Africa”. Alleen de eerste zin van deze film vond ik al zo intrigerend dat ik gelijk vastzat in het verhaal.

Er volgden veel meer van deze mooie zinnen: “It’s an odd feeling, farewell”. en “Ik hoop dat de Afrikaanse zon mijn vorm herinnert, als hij zich afspiegelt op het tuinpad.” Of “Maar mevrouw: niemand heeft wat hij wilde, God is gelukkig! Hij speelt met ons!”. Of: 


God made the world round so we would never be able to see too far down the road.

De film

Regisseur Sydney Pollack zei jarenlang dat het boek ‘Out of Africa’ onverfilmbaar was, omdat het bijna alleen maar emoties en observaties zijn. Uiteindelijk maakte hij de film toch en met succes, want de film kreeg maar liefst zeven Oscars. Pollack baseerde zich niet alleen op de autobiografie van de Deense schrijfster Karen Blixen (Meryl Streep). Hij gebruikte ook haar brieven en een biografie over haar minnaar Denys (Robert Redford). De vreemde relatie met haar man Bror (Klaus Maria Brandauer), die haar een geslachtsziekte bezorgt, en de romance met de jager Denys krijgen de meeste aandacht. Veel verhaal heeft de film niet, het is vooral tweeënhalf uur plaatjes kijken van de prachtige natuur in Kenia.

That’s fish!

De cultuurclashes komen ook goed aan bod in deze prachtige film. Karen Blixen huurt een kok in van de nabij wonende kikuyu stam. Op een avond wil ze uitpakken voor een hooggeëerde gast en ze vraagt hem kip te maken. Al snel komt ze erachter dat hij nog geen halve kip heeft gekookt in zijn leven en ze doet het hem voor met nogmaals het specifieke bevel dat ze ’s avonds kip wil eten. 

’s avonds aan tafel wacht haar echter een grote verrassing: er ligt van alles op haar bord, maar geen kip! Terwijl ze er woedend haar kok bijroept, klaagt ze tegenover haar gast over de ongemanierde kikuyu’s waar ze mee omringt is. 

Zodra de kok binnenkomt, vraagt ze of datgene wat op haar bord ligt er uit ziet als kip. Vol verbazing kijkt de kok haar aan en beweert: “That’s not chicken, mam! That’s fish!” En hoofdschuddend verlaat hij de kamer weer, al mompelend over de domheid van de blanke mensen. 

Out of Africa heeft stiekem mijn visie op films verandert. De zon, de kleuren, de cinematografie, de muziek en de zuiverheid van het mens-zijn, zorgden ervoor dat ik ademloos achterbleef terwijl de namenlijst allang voorbij was. Out of Africa is vol verlangens die niet bevredigt worden, vol eenzaamheid en toch met zoveel drive om verder te leven dat het je ter plekke bemoedigt. 

Out of Africa is een onwaarschijnlijk mooi geschreven roman over het leven op een koffieplantage in Afrika. In 1937 schreef Karen Blixen haar memoires en daarin doet ze hartstochtelijk verslag van haar avonturen in Kenia. Over de natuur van de Highlands, de mentaliteit van de verschillende stammen, de gewoontes van de Kikoejoe, de Somali en de Masai. De roman is een veelstemmig lied van prachtige verhalen, de moeite waard door zowel de mooie schrijfstijl als de diepe interesse voor de inheemse bevolking en de liefde voor de natuur.


En het is toch de droom van ieder mens? Iets opzetten waar je op kan terugkijken met trots en heimwee, ondanks dat je fouten gemaakt hebt met het opbouwen: 

I, once, had a farm in Africa. 

En dan realiseer je dat, nadat je alle materiële zaken hebt moeten achterlaten vanwege je eigen fouten en vanwege de weerbarstige natuur, je ook je geliefde moet missen. En je geeft hem terug aan God: 

“Now take back the soul of Denys George Finch Hatton, whom You have shared with us. He brought us joy, and we loved him well. He was not ours. He was not mine.”

 



Tijdens de Tweede Wereldoorlog groeit een jonge Joodse vrouw uit tot een heldin die haar leven waagt om haar volk te redden.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *