Auteur:
Publicatiedatum:
2 jaar geleden

De boekenkast van Annemarie van Heijningen

Een blik op de boekenkast kan je veel vertellen over de eigenaar. Staan alle boeken netjes op een rij en geordend – grote kans dat hij of zij een pietje precies is. Staat alles schots en scheef, dan neemt die persoon het waarschijnlijk niet zo nauw. En dan de boeken zelf, de titels… die vertellen je al snel hoe het zit met iemands interesses en smaak. En vandaag nemen wij een kijkje in de boekenkast van…

Annemarie van Heijningen.

annemarieNaam: Annemarie van Heijningen – Steenbergen
Woonplaats: Dorkwerd (Groningen)
Beroep: schrijver, spreker en columnist
Leeftijd: 38
Gezin: een man, twee zoons, een dochter en een onzijdig konijn (vermoedelijk een meisje)

Je boekenkast…
Onze boeken staan verspreid door het hele huis. Geen kamer zonder boekenplank of boekenkast. Onze grootste kast is een tamelijk sfeerloze Ikea-Ivar. Het onbehandelde hout maakte ik destijds donker met koloniale beits en was. Het irriteerde me dat alle gaatjes van de zijstellingen er lelijk wit ‘uitsprongen’. Toen heb ik een klein kwastje op maat geknipt en alle gaatjes een voor een (zo’n slordige 1100) vanbinnen donker gebeitst.
Nu zou ik de kast graag weer wit willen hebben, maar dan vallen de gaatjes weer op omdat ze te donker zijn. Ik laat het gaan. Er moet iets te wensen blijven.

Drie planken zijn favoriet. De plank met oude, soms vooroorlogse boeken. De plank met mijn lievelingsboeken (kom ik nog op terug). En de ‘Elly & Rikkert’-plank. Gevuld met een deel van hun (song)boeken, lp’s, dvd’s, en cd’s. Er is ruimte voor meer. Ik hoop dat ze nog een poosje doorgaan.

SAM_3875

Welk boek heb je als laatst gelezen?
Tonio van A.F.Th. van der Heijden. Een boek als een bominslag. Een elegie. Een liefdeslied van de vader voor de zoon. Een lied dat de zoon niet kan horen. Tonio verongelukte in 2010 op Eerste Pinksterdag. Voor hem schreef van der Heijden deze requiemroman. De pijn springt van de pagina’s. Je kind: vlees van jouw vlees, bloed van jouw bloed. Als je kind sterft, sterf je zelf mee.

Welk boeken staan op je verlanglijstje?
Belachelijk dat ik ze nog niet heb, maar daar gaat binnenkort verandering in komen: Het achterhuis van Anne Frank en het boek van Miep Gies: Herinneringen aan Anne Frank. Beide boeken las ik laatst, toen we op huizenruil-vakantie waren. Ik kwam tot de conclusie dat je dit tweetal gewoon in je kast moet hebben staan. Het is cultureel erfgoed. Een geschiedenis die steeds aan volgende generaties moet worden verteld.

Samen met onze zoons hebben we onlangs de film (met Jip Wijngaarden in de hoofdrol) gekeken en wat documentaires – zoals deze en deze – over Anne Frank gevolgd. Zoiets geeft aanleiding tot goede gesprekken: wat kunnen we hiervan leren, in hoeverre herhaalt de geschiedenis zich en hoe is onze houding ten opzichte van de (lijdende) medemens?

Een ander boek dat op mijn verlanglijst staat is van der Heijdens nieuwste boek: Uitverkoren, een vervolg op Tonio.

Welk boeken hebben je geïnspireerd?
Boeken over de zin van het lijden. Al lezend ontdek je opnieuw dat er doorgaans geen antwoord is op de vraag waarom. Ik denk aan Verborgen genade van Jerry Sittser. Aan Lijden in Gods hand van Christa Rosier. Aan Bidden bij Bethesda van Joni Eareckson. Deze schrijvers komen, ondanks hun ellende, toch tot de slotsom dat God erbij is. En dat niet het verlies onze levensrichting bepaalt, maar onze reactie op dat verlies.

Je laatste aankoop?
In Memoriam van Guus Luijters – en tegelijk ook de duurste. Geen leesboek, maar een naslagwerk. Een monument in eigen huis. In het boek wordt aan zoveel mogelijk gedeporteerde, Nederlands-Joodse kinderen hun naam en gezicht teruggegeven. Ik heb tot nu toe nauwelijks de moed kunnen opbrengen om het boek door te bladeren. Te verdrietig, te confronterend. Toch wilde ik het per se hebben, zeker na het zien van de documentaire Herinnering aan een vermoord kind. Om recht te doen aan al die kleine landgenoten die werden weggevoerd, terwijl de meesten van ons de andere kant op keken. Het blijft een onverteerbaar stukje geschiedenis, dat me zwaar op de maag ligt en jaarlijks rond Bevrijdingsdag mijn stemming stempelt.

Beste boek aller tijden?
Als je het niet erg vindt, noem ik een serie: De kronieken van Narnia. Ik kan eigenlijk geen woorden vinden om aan te geven hoe goed ik die boeken vind. Het verhaal is in zichzelf al meeslepend – de dubbele bodem maakt het geniaal. Het ontstaan van de wereld, de komst van het kwaad, de strijd om het recht en de persoon van Aslan: leeuw en lam, gevaarlijk en goed… In zeven delen stapsgewijs naar de climax: het nieuwe Narnia, volmaakte verwondering, geluk zonder einde.

Leukste jeugdboek?
Daar kan ik geen antwoord op geven, het zijn er meerdere. De schrijvers Bé Nijenhuis, Jan Terlouw en Evert Hartman spreken al generaties lang tot de verbeelding. Van Hartman en Terlouw lees ik regelmatig voor aan mijn zoon.
Momenteel ben ik bezig met Hartmans Oorlog zonder vrienden. Knap, hoe hij de nuance weet aan te brengen. Na de oorlog dachten we teveel in bad guys en good guys. Het is fijn, om als gezin over zo’n thema nog eens door te praten.

Wat dat betreft vind ik voorlezen een van de leukste dingen in de opvoeding, vooral als je kinderen al wat groter zijn. Kennis overdragen, factchecking via Google, YouTube en Wikipedia. Kom maar op, met die lange winteravonden.

Zomer 201211

Favoriete leesplek en -snack?
Buiten in de zon. In de zomer lees ik meer dan in de winter. En favoriete snack? Een zak chips (Patatje joppie – joepie!) vind ik niet te versmaden. Net als veel andere verrukkelijke, ongezonde dingen. Anderhalf jaar geleden heb ik mezelf een halt toegeroepen. Niet zozeer vanwege mijn gewicht, maar vanwege de vieze vettigheid in al die verslavend lekkere troep. Sinds die tijd probeer ik alleen nog gezond te snaaien en te snacken. Mijn favoriet is een zelfgebakken appelkoek. Healthy en heel heerlijk.

Nieuw of tweedehands?
Beiden. Ik houd van nieuw: de geur van drukinkt en bladzijden die voor het eerst worden opengeslagen. En ik houd van oud: boeken die ruiken naar vroeger, een verhaal in een verhaal. De spelling van honderd jaar geleden: ‘den’ in plaats van ‘de’, ‘zoo’ in plaats van ‘zo’ en ‘mensch’ in plaats van ‘mens’.

Mijn meest dierbare exemplaren zijn overigens tweedehands. Ik denk aan boeken van de schrijfster Wilma. Wat moet zij een fijnbesnaard karakter hebben gehad! Haar hoofdpersonen zijn heiliger, gevoeliger en verhevener dan ik op dit ondermaanse ooit zal zijn. En toch roept Wilma via hen iets van herkenning op. Misschien is het het hemelverlangen, dat door hun levens heen van de pagina’s ademt.

Van Clara Asscher-Pinkhof heb ik ook het een en ander staan, zowel voor- als naoorlogs. Een bijzondere vrouw. De Holocaust trof haar vol in het hart, maar ze bleef schrijven. Sterrekinderen heb ik vaak gelezen. Altijd huilend – en dat is goed. Het zijn tranen die geplengd moeten worden. Als dauw, die de aarde van het verleden zacht houdt.

Je hebt al wat boeken op je naam staan, maar er borrelt vast nog iets… of niet?
Ik ben nog aan het nagenieten van een zalige zomerstop. Mijn psalmendagboek Het geheim van de Hoogste, ligt sinds kort in de boekhandels. Hoewel het schrijven ervan zelfdiscipline en energie heeft gekost, was het fijn om te doen. Het traject was een reis, een avonturenreis in gezelschap van de psalmendichters. Bijzondere singer/songwriters: openhartig, inspirerend en veelzijdig.

Een feestje, om je te verdiepen in hun eeuwenoude pennenvruchten.

Wat er hierna gaat komen, weet ik niet. Thema’s die mij triggeren zijn geloof, kerk en moederschap. Er dwarrelen momenteel wel een aantal nieuwe ideeën door mijn brein, maar ik kan er geen zinnig woord over zeggen. De boel moet nog even rijpen, denk ik.

Wil jij ook wat vertellen over jouw boekenkast en boekenliefde of ken jij iemand die we echt moeten vragen? Stuur dan een mailtje naar info@puurvandaag.nl!


Het geheim van de Hoogste 300dpiAls lezer mag je mee op reis, met de dichters van de psalmen. Het wordt een jaar vol avontuur: zwevend over toppen van geloof, afdalend naar valleien van vertwijfeling. Er worden schatten verzameld, parels gezocht. Ingehouden adem bij de fonkelnieuwe schittering van eeuwenoude woorden. Je zult de Zoon ontmoeten – en stilstaan bij de Bron. Levend-waterval. Wonderwel. Als je dorst hebt, mag je drinken.

bestelbutton-puur

Bekijk ook eens...