Bijbelstudie Psalm 127 | Deel 1/5

31 mei 2020
Delen via:

De komende vijf weken delen we een bijbelstudie over Psalm 127.
Het boek Breekbaar Hallelujah van Jan Martijn Abrahamse.

Lees Psalm 127

DAG 1: Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, laat opblijft, brood eet waarvoor u moet zwoegen: de Heere geeft het Zijn beminden in de slaap. – Psalm 127 : 2

Slapend Rijk

Deze psalm geeft ons een bepaalde arbeidsethos mee, een set aan waarden waarmee we in de dagelijkse praktijk de balans houden tussen onze werk en rust. De wijze les die ons hier wordt meegegeven is dat wanneer we goddeloos te werk gaan—dat wil zeggen zonder God—we geen voldoening zullen vinden in dit leven. Maar dat mensen die pro Deo werk doen, dat zijn mensen die beseffen dat ze voor het welslagen van hun leven afhankelijk zijn van God, die worden slapend rijk. Want de werknemer die met God leeft pakt zijn slaap. Die is rijk omdat hij tevreden kan slapen.

Want slaap, zegt deze psalm, is de ultieme vorm van aanbidding waarin we God als de Zorgzame erkennen,

Maar een levensstijl die de slaap niet kan vinden, omdat zijn of haar hart geen rust vindt, omdat hij nooit genoeg doet en zijn eigen beperktheid niet wil inzien, negeert God. Want slaap, zegt deze psalm, is de ultieme vorm van aanbidding waarin we God als de Zorgzame erkennen, Hij die zelf ‘niet sluimert en niet slaapt’ (Psalm 121:4). En dan kan je nog denken: Zo dat is aantrekkelijk! De lang verwachte Bijbeltekst om ons ’s ochtends nog eens lekker om te draaien? Zo van: ‘blijf maar lekker liggen, alles komt goed. God zorgt wel!’ Is dit geen pleidooi voor luiheid vermomt als wijsheid? 

Eindigheid van ons kunnen 

Het lied opent met woorden die sterk doen denken de stijl van de Prediker: “Als de HEER het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers; als de HEER de stad niet bewaakt, vergeefs doet de wachter zijn ronde. Vergeefs is het dat je vroeg opstaat, je laat te ruste legt, je aftobt voor wat brood.” Onze pelgrim gebruikt het beeld van een huis—wellicht de tempel—en een stad zoals Jeruzalem, als toonbeeld van inspanning en werklast. Zowel je huis als de stad waar je deel van bent vragen hard werk om het te onderhouden.

Ze zijn nooit klaar, er is altijd méér. Ze zijn altijd bereid om zichzelf, hun lichaam, hun gezin, hun relaties te offeren op het altaar van dat ‘méér’.

Voor niets gaat de zon op! De bouw en de bescherming daarvan gaan niet vanzelf. En toch, onderkent de pelgrim, betekent hard werken niet automatisch succes. Hij heeft gemerkt dat mensen die God niet betrekken in hun werk, ook geen rust weten te vinden. Ze zijn nooit klaar, er is altijd méér. Ze zijn altijd bereid om zichzelf, hun lichaam, hun gezin, hun relaties te offeren op het altaar van dat ‘méér’. Deze psalmist schudt ons wakker. God negeren komt voort uit de weigering om te erkennen dat wij beperkte en afhankelijke mensen zijn. En wie dat niet inziet, die is zinloos bezig, tevergeefs. Het is zal nooit voldoen. Die is bezig met een eindeloze exercitie, waarin nooit tevredenheid en geluk te vinden is. 

Dit is de knechtende spiraal van onze maatschappij. Na jaren van crisis gaat het eindelijk weer lekker. Iedereen haalt opgelucht adem. We groeien weer. Maar niemand weet waarheen we groeien. ‘Waarvoor’ we het doen. Een ‘groei’ om te groeien, die steeds een hogere tol eist van onze samenleving, qua aandacht voor elkaar, betrokkenheid op onze wijken, en van onze gezinnen.

Deze psalm is juist gericht aan mensen die zich drie slagen in de rondte werken.

Want we hebben geen tijd meer. We moeten werken. En zelfs als we vrij zijn werken we nog: ‘nog even mijn mail checken,’ of ‘nog even dit afmaken.’ Nog even, nog even…. Salomo waarschuwt: wie denkt te compenseren door steeds vroeger op te staan en later naar bed te gaan, die komt bedrogen uit. Wij zijn niet onoverwinnelijk, ons lichaam heeft grenzen. We zijn beperkt. Wie God niet ook de God van zijn werk maakt, die vergeet de menselijke beperktheid, en dat God zelf boven het succes van onze werk staat. 

Deze psalm gaat helemaal niet over werkloze of luie mensen. Deze psalm is juist gericht aan mensen die zich drie slagen in de rondte werken. Die denken maar door te kunnen gaan zonder dat er een tol wordt betaald: je gezondheid, je gezin, je huwelijk. Dus maak jezelf niet gek met die zin: als ik nou nog een stapje harder zet. Menselijke inzet, kracht, en concentratie zijn eindig.

1 Cf. Dahlberg, “An Exegetical Study of Psalm 127,” 55.
2 Zie Assis, “Psalm 127 and the Polemic of the Rebuilding of the Temple in the Post Exilic Period,” 264-266, 271.

 

Dit is een Bijbelstudiereeks van 5 weken. Elke zondag delen we één van de vijf dagen.


psalm‘Breekbaar halleluja’ van Jan Martijn Abrahamse is een inspirerend boek over de pelgrimspsalmen. Psalm 120 tot en met psalm 134 zijn liederen voor mensen die op de een of andere manier onderweg zijn. Ze verwoorden alle menselijke emoties, en vertellen verhalen over o.a. hoop (psalm 122), vreugde (psalm 126), teleurstelling (psalm 131) en vriendschap (psalm 133).

Bestel dit boek

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *