De bron van ons denken

1 mei 2021
Delen via:

De Bijbel leert ons wie God is. Dit klinkt simpel – en zou het ook moeten zijn, maar in de praktijk is het minder eenvoudig omdat teksten verschillend worden uitgelegd, of sterk over- of onderbelicht worden. Ik vind het zelf verwarrend en ook een verdrietige zaak dat er in kerken met dezelfde Bijbel en dezelfde God soms zelfs een bijna tegenovergesteld beeld van God wordt gepredikt.

Deze verschillen zijn niet alleen verwarrend, maar beïnvloeden ons ook, want als je in een kerk bent opgegroeid, zal jouw Godsbeeld voor een groot deel zijn gevormd door het onderwijs dat je in die kerk hebt meegekregen.

In de kerk waarin ik zelf ben opgegroeid, werd in de preken sterk de rechtvaardigheid, de strengheid en de straffen van God belicht. Het is dan ook niet vreemd dat deze nadruk mijn Godsbeeld sterk heeft beïnvloed en mij veel angst aanjoeg.

Overigens is het zeker niet mijn bedoeling om de kerk van mijn jeugd als negatief weg te zetten. Ik heb daar namelijk ook veel goede dingen meegekregen, zoals het aanleren van heel veel Bijbelteksten. Toen vond ik al dat huiswerk niet fijn, maar nu is het me tot grote zegen dat veel teksten en berijmde psalmen er zo grondig in zitten, dat ik ze altijd direct in mijn gedachten kan oproepen.

Bovendien ga ik er vanuit dat er in de preken heus ook aandacht voor de genade van God zal zijn geweest. Ook hebben mijn ouders die niet onbenoemd gelaten. Maar op de een of andere manier kwam dat niet meer bij mij binnen doordat die nadruk op mijn zondige aard alles overschaduwde.

Ook worstelde ik als kind al met vragen over de uitverkiezing, omdat deze leer mij een beeld gaf van een God die naar willekeur de een wel en de ander niet wilde redden. Naast dat ik dat zo oneerlijk vond, had het idee van die willekeur een verlammend effect.

Kortom, ik was bang. Bang voor het oordeel, bang voor de hel, bang voor God. Ik wist dat er liedjes bestonden als ‘Blij, blij, mijn hartje is zo blij – want Jezus is een Vriend van mij,’ maar ik haalde het niet in mijn hoofd om het te zingen.

Mijn angst voor God heeft me jaren bij Hem vandaan gehouden. Hoe kon ik, zondig en onrein, voor Hem verschijnen? Steeds was mijn blik op mijn alsmaar verder groeiende schuld gericht in plaats van op Hem, die deze schulden voor mij wilde betalen. O, er waren zeker momenten dat ik naar Hem riep, maar tegelijk twijfelde ik dan altijd weer of mijn roepen wel goed genoeg was. Want ook Jezus’ woorden Niet een ieder, die tot Mij zegt: Here, Here, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, kende ik uit mijn hoofd (en vatte ik heel anders op dan ze waren bedoeld).

Als mij toen was gevraagd God te beschrijven, zou ik waarschijnlijk antwoorden hebben genoemd als heilig, rechtvaardig, toornig en heel ver weg. En bovenal als Iemand Die geen zonden voor Zijn ogen kon verdragen.

Mijn Godsbeeld, mijn denken had dus duidelijk vernieuwing nodig!

Maar, denk jij nu misschien, Hij is toch ook heilig en rechtvaardig? En de Bijbel geeft toch inderdaad ook voorbeelden van Zijn toorn? En Hij verdraagt toch geen zonden?

Ja, Hij is Heilig. Absoluut.

Ja, Hij is rechtvaardig. Absoluut.

Ja, Hij kan toornig zijn. Absoluut.

En ja, God verdraagt geen zonden voor Zijn ogen. Ik wil jullie zeker geen beeld schetsen van een God die zonden makkelijk door de vingers ziet, er Zijn schouders over ophaalt. God haat de zonde. Maar… het zijn niet onze zonden die ons uit de hemel houden, het is de afwijzing van de vergeving die Hij aanbiedt.

Zijn oordeel en straf gelden voor mensen die in ongehoorzaamheid verharden, die niet van schuld willen weten, en het geschenk van vergeving weigeren. Zijn oordeel en straffen gelden voor de ‘oude mens’.

Maar wie bij het kruis heeft geknield, schuld heeft beleden en het geschenk van vergeving heeft aangenomen, wordt in de Bijbel ‘een nieuwe schepping’, een nieuw mens genoemd.

En – hoe onvoorstelbaar ook – deze nieuwe mens is heilig in Gods heilige ogen. Rechtvaardig in Gods rechtvaardige ogen. En geliefd in Gods liefdevolle ogen. In deel 3 van dit boekje vertel ik je hier heel graag verder over!

Kortom: eenzijdigheid in het lezen en kennen van de Bijbel leidt heel gemakkelijk tot een eenzijdig beeld van God. Of dat nu linksom of rechtsom is.

Deze overdenking is overgenomen uit ‘Worden wie je bent’ van Marianne Grandia


Eigenwaarde, zelfvertrouwen, identiteit – wat is de waarheid over jou?

Hoe kijk jij naar jezelf? Wat zie je als je in de spiegel kijkt? Hoe kijkt God eigenlijk naar jou? Wat ziet Hij als je voor Hem staat? En hoe leer je door Zijn ogen naar jezelf te kijken? Waar zoek jij je identiteit in, en wat is de waarheid over jou? De boodschap die Marianne Grandia uitdraagt in haar romans en spreekbeurten nu voor het eerst in een handzaam en praktisch boekje.

Marianne Grandia is bekend als auteur van drie zeer succesvolle romans: Witter dan sneeuw, Lenteregen en Hemeldauw. Ze won meermalen de publieksprijs voor het christelijke boek. Ook is ze een veelgevraagd spreekster op vrouwenevents en conferenties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *