Een verhaal met een moraal

25 april 2020
Delen via:

Je herinnert je het misschien zelf ook nog wel, je bent 18 en hebt de volwassene leeftijd bereikt. Het leven lacht je van alle kanten toe en jij lacht nog enthousiaster terug! Je zit vol avontuur, hebt energie voor 10 en wilt van alles ondernemen. Je hebt het gevoel alsof de wereld aan je voeten ligt en zelf wil je het liefst zoveel mogelijk van de wereld zien. En ja, om de wereld over te kunnen gaan, heb je wel een rugtas nodig. Zonder rugtas met daarin de benodigdheden voor de reis die je wilt gaan maken kom je niet heel ver.

En ja, daar sta je dan in de winkel voor een schap gevuld met rugtassen in alle soorten, maten en kleuren. Welke zou je kiezen? De grootste, zodat je zoveel mogelijk mee kunt nemen tijdens je reistour of toch een wat kleinere, zodat je je beperkt tot de meest basale benodigdheden. Ik twijfel nog even maar besluit dan toch maar voor de grote variant te gaan. Ik ken mijzelf en weet immers dat ik liever niet misgrijp. Met een grote glimlach sta ik bij de kassa en met een nog grotere glimlach sta ik naderhand buiten met… jazeker de nieuwe rugtas op mijn rug. Klaar om te gaan! 

De Bijbel

Wanneer ik thuis kom, is het eerste wat ik in mijn rugtas stop de Bijbel. Geen twijfel over mogelijk. Deze moet zeker mee tijdens de reizen die ik hoop te maken. Hier staat alles in wat ik nodig heb om mijn levensreizen te kunnen maken. De Bijbel wijst mij de weg, geeft mij raad en op de momenten waarop ik het even niet meer zie zitten (en die zullen zich ongetwijfeld voordoen) kunnen de woorden uit de Bijbel mij weer aanmoedigen om verder te gaan. Daar ben ik volledig van overtuigd.

Al snel volgt het één na het ander en voordat ik het goed en wel besef is mijn rugtas vol. Tot de nok toe gevuld met van alles en nog wat. Ik kan mijn reis beginnen! Vooralsnog laat ik mijn rugtas liggen waar die nu ligt en vervolg ik mijn dag. Ik heb immers nog geen reis geboekt, dus voorlopig heb ik deze nog niet nodig. 

Reisgidsen

’s Avonds blader ik wat reisgidsen door en zie ik een aantrekkelijke aanbieding van een survivaltocht door de Ardennen voorbijkomen. Hmm denk ik, dat klinkt goed. Een mooie natuurlijke omgeving met leuke excursies en andere soorten activiteiten en ik besluit deze reis dan ook direct te boeken. Mijn eerste avontuur kan beginnen. ’t Is wel niet ver maar ach, ik wil nog zoveel meer gaan reizen, dus het is goed om klein te beginnen.

Ik pak mijn rugtas, stop er uit voorzorg nog even een regenpak, paraplu en een extra stel kleding bij, zodat ik bij slecht weer, genoeg droge kleding voorhanden heb. Want tja, bij een survivaltocht door de Ardennen weet je immers nooit wat je kan verwachten qua weersomstandigheden. Nog een laatste controle en ik ben klaar om te gaan. 

Mijn eerste reis

Ik kan zeggen dat ik super genoten heb van mijn eerste reis. Ik ging met een volle rugtas op weg en kwam terug met een extra handtas erbij, gevuld met souvenirs voor de naaste familieleden. Bij thuiskomst laat ik alles nog eens de revue passeren en ik besef ik dat dit naar meer smaakt. Dus pak ik diezelfde avond opnieuw mijn reisgids erbij en ga opzoek naar de volgende. En zo volgt de ene na de andere reis. Jaar in, jaar uit.

Ik reis over de hele wereld, ontmoet diverse soorten mensen, maak deel uit van verschillende culturen en het leven blijft mij maar toelachen. Totdat… ja tot aan die ene dag, toen mijn lichaam een signaal gaf dat het teveel was geworden. Ik had het uiterste van mijn lichaam gevraagd en dit signaal maakte een einde aan mijn reizen tot nog toe.

Ik raakte gefrustreerd en kon het niet verkroppen. Dat ik, juist ik, avonturier als ik ben, niet kon doen wat ik wilde. Ik schreeuwde en riep het uit tot God. Waarom, waarom overkomt mij dit? Ik ben nog zo jong, in de bloei van mijn leven en ik wil nog zoveel meer van de wereld zien. Maar God antwoordde niet. Geen fluistering, geen bijbeltekst die in mij opkwam, helemaal niks.

Ik zonk langzaamaan weg in een depressie. Mijn leven werd één groot zwart gat en er kwamen nog steeds geen antwoorden van God. De hemel was voor mij gesloten en dat voelde ook echt zo. In mijn wanhoop greep ik naar mijn rugtas, rukte deze open en gooide de inhoud op z’n kop. Machteloos, opstandig, teleurgesteld en boos als ik was. Ik graaide naar alle dingen die eruit kwamen, scheurde meegenomen ansichtkaarten aan flarden en huilde bittere tranen.

Zijn reisplannen

Totdat mijn oog viel op het zwarte boek met de gouden letters. De Bijbel, het beginpunt van mijn reis. En ineens besefte ik, dat ik tijdens al mijn reizen geen enkele keer dit waardevolle boek geopend had. Ik had zoveel van de wereld gezien, maar ik had God al die tijd buitengesloten. Geen enkele keer had ik Hem gevraagd wat Zijn (reis)plannen voor mijn leven waren. Ik was volkomen verblind door mijn eigen verlangens en dromen. Mijn drang om de wereld te ontdekken. En daarmee had ik het allerbelangrijkste in het leven terzijde geschoven. Tot aan dit moment. Nu ik op mijn dieptepunt aangekomen was.

Ik opende de Bijbel, enigszins beschaamd omdat ik God nu pas bij mijn leven betrok. Zoveel jaren, had ik Hem weggestopt, diep onderin mijn rugtas en nu, terwijl ik mij in een diep dal bevond, zocht ik Hem eindelijk op. Zou Hij mij nog wel willen helpen vroeg ik mij af, of zou Hij mij nu de rug toekeren, wat eigenlijk heel begrijpelijk zou zijn. Ik liet de Bijbel geopend in mijn schoot liggen en bad of God zich in Zijn genade over mij wilde ontfermen. En terwijl ik bad, hoorde ik zachtjes een Stem, die zei: ‘Mijn kind, Mijn liefde zal je altijd vergezellen’. Mijn hart stroomde over van blijdschap en ik ervoer zo’n vredig gevoel van binnen. Ik opende mijn ogen en las de tekst waar ik de Bijbel opengeslagen had (Jes. 40:29-31).

‘Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft. Jongeren zullen moe en afgemat worden, jonge mannen zullen zeker struikelen; maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.’

Deze tekst sloeg in als een bom. Ik was vermoeid en afgemat door mijn eigen toedoen omdat ik het al die jaren in mijn eentje had gedaan en niet samen met God. Ik bladerde verder naar hoofdstuk 54 vers 6: ‘Je was een verlaten, wanhopige vrouw toen de Heer je terug riep.’ En ja, dat was ik zeker maar God had mij terug geroepen. En hier te midden van de puinhoop die mij omringde, beloofde ik God dat ik Hem van nu af aan bij elke reis zou betrekken. En de Bijbel, die ging niet langer mee in mijn rugtas, maar besloot ik voortaan als een kompas bij mij te dragen. Altijd binnen bereik.

Just like Jesus! 

 


PUUR!vandaag boekentip

reis

PUUR! magazine neemt je dit voorjaar mee op grote en kleine avonturen. De Nederlandse Miriam Lancewood vertelt over het avontuur van een leven opbouwen in de wildernis van Nieuw-Zeeland, en over haar avontuurlijke relatie met de dertig jaar oudere Peter. Elly en Rikkert vertellen naar aanleiding van hun afscheidstournee over hun carrière en hoe ze samen door de jaren heen zijn gegroeid. Carola Schouten en andere topvrouwen geven hun adviezen voor meer zichtbaarheid en zelfvertrouwen. Bekende auteurs zoals Joke Verweerd en Guurtje Leguijt gaan de uitdaging aan om in één dag een mini-avontuur te beleven. Hella van der Wijst komt met een nieuwe column. Plus allerlei haalbare mini- en zelfs microavonturen om de lezers te inspireren. PUUR! magazine nummer 1, 2020 zit tjokvol avontuur!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *