Heeft bidden wel zin?

15 oktober 2019
Delen via:

Wellicht komt deze vraag bij tijd en wijle ook weleens bij jou naar boven drijven. Bij mij gebeurt dit de laatste tijd regelmatig. Alles waar ik voor bid, lijkt tegen dovemans oren gericht te zijn en op dit moment vraag ik mij af of God mijn gebeden wel (aan)hoort.

Gedachten

Gister zei ik nog tegen mijn man: “Waarom bid ik eigenlijk nog? God luistert toch niet naar mij”. Alles zit tegen en mijn geloof word enorm op de proef gesteld. Zo sterk, dat ik op het toppunt van mijn emoties zelfs hardop zeg: “ik kan beter niet meer bidden, stoppen met Bijbellezen en naar de kerk gaan. Het biedt mij niks meer t.o.v. die ander, die nog nooit in de Bijbel heeft gelezen of heeft gebeden. Sommige van hen vergaat het zelfs veel beter. Dus waarom zou ik nog langer blijven bidden? Slechte gedachten dat weet ik maar al te goed maar ze zijn er voortdurend en ik kan ze niet wegdrukken.

Waarom?

Woorden als: “God laat alles meewerken te goede voor een ieder die gelooft”, kan ik op dit moment maar moeilijk (aan)horen. Want die dingen die ik nu moet doorstaan, ach ik kan hier zelf niks goeds in zien, laat staan dat er na verloop van tijd iets goed uit voort mag komen. Ik schreeuw het met David uit: “Waarom God, waarom verlaat U mij. Waarom antwoord u niet, nu ik U hulp en nabijheid zo hard nodig heb.

Al schrijvend komen de woorden uit mijn boek in mij op. De hoofdpersoon kent ook zo zijn worstelingen ten aanzien van bidden en de vraag of God onze gebeden wel hoort. Ik citeer een gedeelte: ‘Hij pakte de steen op en smeet hem weg. Ergens tussen de kliffen en golven verdween hij uit het zicht. Het gebeurde maar zelden dat hij er een in het water zag landen. Maar evengoed gooide hij nog een paar stenen. En hij herinnerde zich de stem van zijn grootvader uit zijn jonge jaren.

Hij had gezegd: Die stenen zijn net als onze gebeden, nietwaar? We laten ze los en kunnen niet altijd zien wat ze doen. Heel soms zien we een rimpeling. Maar nog veel vaker gebeurt dat niet. Toch blijven we bidden. Want zoals we met ons gezonde verstand kunnen begrijpen dat deze stenen tussen de andere stenen beneden terecht komen, weten we door ons geloof dat onze gebeden God zullen bereiken, net als de gebeden van andere gelovigen. En in Zijn woord staat dat de gebeden van gelovigen krachtig zijn en hun uitwerking niet missen.’

Kruispunt

Wijze woorden maar o, wat is het moeilijk om dit in praktijk te brengen wanneer de situatie zoals nu, zich voordoet en het er eerder op lijkt dat God mijn gebeden niet hoort. Laat staan dat Hij ze verhoort. Het is dan zo gemakkelijk om te stoppen met bidden en mijn leven op mijn eigen manier voort te zetten. Op dit moment sta ik ook daadwerkelijk op een kruispunt en weet ik even niet welke kant ik op moet.

Enerzijds weet ik, dat ik zonder God nooit mijn (eind)doel zal bereiken en waarschijnlijk ook nooit iets goeds zal zien voortkomen uit al deze narigheid die mijn nu ten deel valt. Maar aan de andere kant is de verleiding om te stoppen met bidden volop aanwezig. En ja waar kies ik dan voor? Kies ik voor volharding in het gebed en vertrouwen dat het gebed van een gelovige zijn uitwerking niet mist. Dat God alles laat meewerken ten goede voor een ieder die gelooft. Of kies ik voor zelfredzaamheid en zie ik wel welke kant het uiteindelijk opgaat.

Het geloof nu legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigd ons van de waarheid van wat we niet zien”

Geloof

Wanneer ik mijzelf deze keuzemogelijkheid voorhoud herlees ik nog een keer de woorden uit mijn boek en valt mijn oog op het woord “geloof”. Want door het geloof weten we dat onze gebeden God zullen bereiken. En tja, daar ligt voor mij het knelpunt. Mijn geloof is op dit moment niet sterk genoeg. Ik wankel en twijfel en ik weet bijna zeker dat dit de reden is waardoor het voor mij voelt alsof God mijn gebeden niet hoort.

Want zonder geloof, zal mijn gebed nooit de hemel bereiken. Zonder geloof in Gods plan en Zijn bedoeling met dit alles, zal er nooit een hoopvolle en gelukkige toekomst voor mij ophanden zijn. Want al deze dingen zijn alleen mogelijk dóór het geloof. Dan denk ik aan de woorden uit Hebreeën 11 vers 1: “Het geloof nu legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigd ons van de waarheid van wat we niet zien”. En iets verder in vers 6: “Zonder geloof is het onmogelijk om God vreugde te geven; wie Hem wil naderen (in het gebed voeg ik eraan toe) moet immers geloven dat Hij bestaat, en wie Hem zoekt zal door Hem worden beloond.

Ach, moet ik dan nog meer Bijbelverzen lezen om duidelijkheid te krijgen en de vraag of ‘Heeft bidden wel zin’ beantwoord te zien? Nee, het staat hier zwart op wit. Ik moet blijven geloven, hopen en volharden in het gebed want wanneer ik dat blijf doen, zal ik op Zijn tijd beloond worden. Nu zie ik het nog niet, zelfs geen rimpeling maar ik blijf mij vastklampen aan degene die vóór mij geleefd hebben en die allen van God ontvangen hebben waar zij Hem jaar en dag om gebeden hebben. Ja, door en dankzij hun geloof in God.

Dan zing ik ter afsluiting als een stil gebed tot God:

Ik hef tot U, die in den hemel zit, Mijn ogen op, en bid.

 


PUUR!vandaag boekentip

bidWat zei Jezus over bidden? Hoe gaf Hij zijn eigen gebedsleven vorm? Wanneer bad Hij en waar? En waarom is het zo belangrijk om zijn uitnodiging om te bidden van harte te omarmen? Aan de hand van de vier Evangeliën neemt ‘Bidden’ van Theo van den Heuvel je mee in wat wij van Jezus zelf kunnen leren over bidden. Kenmerkend is dat Jezus geen stappenplan geeft, maar een uitnodiging doet om te komen, te kijken en te leren.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *