Hoop

9 april 2018
Delen via:

Tijdens mijn revalidatietraject, vanwege mijn chronische ziekte, vroeg één van mijn therapeuten: ‘Je schrijft toch blogs?’ Op mijn bevestigend antwoord vervolgde ze: ‘ga de aankomende week eens opschrijven voor jezelf wat hoop nú betekent voor je’. Ik had het zwaar op dat moment om verschillende redenen en mijn zelfvertrouwen was ver te zoeken. Dus ik vond de opdracht heel lastig, irritant én moeilijk.

Maar zoals vaker bleek – en niet alleen tijdens dit revalidatietraject- maar ook in het gewone dagelijkse leven, iets met je verstand beginnen, levert vaak mooie en verrassende dingen op.

Hieronder volgen een aantal van mijn “hoop-gedachten” van toen:

  • Hoop is de bemoediging en aansporing die je krijgt, óók al landt het niet in mijn hart
  • Hoop is het begrip en respect wat ik ontvang als ik aangeef dat het helemaal niet gaat met me
  • Hoop is het vertrouwen dat anderen in mij hebben terwijl ik er zelf helemaal doorheen zit en het vertrouwen niet meer heb
  • Hoop is het loslaten van mijn angst
  • Hoop is het toelaten van mijn onmacht
  • Hoop is huilen om verloren dromen zodat er ruimte komt voor nieuwe wegen
  • Hoop is het aanvaarden van mijzelf met mijn pijn
  • Hoop is lief zijn voor mijzelf
  • Hoop is toekomst, heden en verleden
  • Hoop is mijn houvast van nu omdat het in de toekomst anders zal zijn

Nu terugkijkend en weer opschrijvend vind ik er weer kracht en hoop in. Zo mogen we ook telkens hoop zoeken in Gods Woord, in wat mensen tegen ons zeggen, in onszelf. Zodat we verder kunnen op de weg die we bewandelen. Soms gemakkelijk, soms met vallen en opstaan en soms, zijn we zelfs voor een tijd lamgeslagen en terneergeslagen. Maar deze hoop die vastligt in de Heere zal ons altijd weer oprichten.

Reacties (5)

  • Nelly schreef:

    Mooi geschreven. Gods zegen met alles wat je doet.
    Mijn hoop ??? Nog ver te zoeken.

  • Rita edelenbos schreef:

    Hier kan ik me in vinden.
    Ondanks mijn vroege gewrichtsklachten (51 jaar )en andere chronische grote en kleine
    Problemen weet ik dat ik me gedragen mag weten boven de vervelende situatie s uit

  • Anja de Jong schreef:

    @Nelly …. ik schreef al : “…..en soms, zijn we zelfs voor een tijd lamgeslagen en terneergeslagen” … jouw hoop is ver te zoeken zeg je; ik kan daar alleen op antwoorden: God is er wél ook al ervaar je Hem niet. Sterkte!
    @Rita Fijn dat je je gedragen weet, zó kunnen we het volhouden

  • Rosina de Geus schreef:

    Wat heerlijk dat je dit zo verwoorden kunt. Betekent hoop voor jou ook verwachting? Ik vind het zo moeilijk omdat ik wel geloof ‘verstandelijk’ maar niet ervaar ‘gevoelsmatig’.
    Ik leg mijn leven bij God neer maar neem het even hard weer in eigen handen. Niet alleen nu in de tijd van bestralingen. Maar ook daarvoor al. God ik geloof kom mijn ongeloof te hulp. Is dat hoop?

  • Anja de Jong schreef:

    @Rosina, dank voor je reactie en wat je vraag betreft: Ja, hoop betekent voor mij ook verwachting. Verwachting dat er (nog) betere tijden komen, verwachting als vertrouwen op God dat Hij mij er doorheen helpt. Hoe? zoals ik schreef, met vallen en opstaan en daar tussendoor ook soms een tijd liggend, omdat ik de kracht niet heb om door te gaan. Mijn geloofsleven is lang niet altijd ervaren cq voelen van Gods nabijheid, dán komt het “verstandelijk geloven” naar boven. Soms moeten we geloven met geheel ons verstand en alle kracht, en dát is zwaar. Maar dat verandert niets aan Gods kracht en Zijn nabijheid. En JA: het is een prachtige en krachtige hoop als jij zegt tegen God dat je gelooft en vraagt of Hij je ongeloof te hulp wil komen. Sterkte in de weg van bestralingen, hoop dat je bijna de laatste krijgt en er niet al te veel bijwerkingen van hebt. Hárte groet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *