Ik ga recht op mijn doel af

25 oktober 2019
Delen via:

Het is dinsdag en ik heb geen therapie vandaag. In mijn geval is dat uitzonderlijk, aangezien ik normaal elke week een therapiesessie volg. Maar zo ineens uit het niets, heeft de instelling waar ik deze therapieën al enkele jaren zeer consequent volg, besloten dat ik over enkele weken met ontslag moet. En dat dit geen loze opmerking is geweest blijkt, want ik heb met ingang van vandaag nog maar één keer per twee weken therapie en hiermee is het afbouwtraject reeds in werking gezet.

Beleid is beleid

Mijn leven staat ineens op losse schroeven en ik kan er niks tegen beginnen. Mijn emoties spelen hoog op wanneer ik mijn onbegrip uit naar mijn therapeute en zeg: ‘Dit kan toch niet zomaar, wat willen jullie hiermee bereiken? Stel dat ik binnen enkele maanden weer helemaal terug bij af ben. Dat is toch niet jullie bedoeling of wel soms?’ Ik kan zeggen wat ik wil, maar ik vind géén gehoor. Steeds loop ik weer tegen een muur op en krijg ik te horen ‘beleid is beleid’. Maar wat is nou een beleid dat buiten een cliënt om besloten is? Ik begrijp het niet. Nee, ik begrijp het totaal niet.

Maak mij sterk

Waar gaat het heen met de zorg in Nederland en misschien nog wel veel belangrijker de názorg. Er moet toch een juist afbouwtraject in gang gezet worden vóórdat een cliënt met ontslag gaat, dat lijkt mij toch heel normaal. Maar nee, de instelling waar ik zit, is zeer stellig en ik moet mij hierin schikken. Angst en onzekerheid overspoelen mij en ik voel mij volledig in het diepe gegooid.

Stel dat ik een terugval krijg en alles wat ik in de afgelopen jaren opgebouwd heb kwijt raak, wat moet ik dan? Wat als ik van het pad wat ikingeslagen ben, afdwaal en weer teruggrijp naar dát wat ik met zoveel pijn en moeite heb leren loslaten, wat dan? ‘O God schreeuw ik in gedachten, laat dit niet gebeuren. Behoed mij hiervoor. Maak mij sterk zodat ik tegen alle moeilijke situaties opgewassen ben, dankzij U die mij kracht geeft, en mij in alle dingen terzijde staat.’

Ik heb al zolang therapie gevolgd, dat ik nu pas besef hoe afhankelijk ik van mijn therapieën en therapeute geworden ben. Dit bemoeilijkt het proces van loslaten en op eigen benen leren staan des temeer. Ik had al eerder zelf initiatief moeten nemen, en de frequentie qua therapieën moeten verminderen. Ik had al eerder… Ach wat heeft het voor zin, ik kan het niet meer terugdraaien. Ik moet nu alle zeilen bijzetten om op de juiste koers te blijven en niet met alle winden mee te waaien, zodra mijn ontslag een feit is.

Ik ga recht op mijn doel af

Al schrijvend denk ik aan de woorden van Paulus uit Filippenzen 3:14 waar staat: ‘Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij in Christus Jezus geroepen heeft’. En ja, dat advies moet ik ook ter harte nemen. Ik moet ook recht op mijn doel afgaan, vandaag, de komende weken en maanden. God heeft mij niet geroepen tot een leven lang therapie volgen. Hij heeft mij ook niet geroepen tot een leven in slavernij. Of een leven vol angst en onzekerheid.

God heeft mij met een veel mooier doel op deze wereld gezet. Hij heeft een plan met mij. En ook al voel ik mij nu heel onzeker over de toekomst en hoe alles straks verder zal gaan, toch probeer ik mij aan deze rijke woorden vast te klampen. Hij heeft mij tot hiertoe geholpen. Hij is mijn Eben-Haezer. En als Hij mij al zover geleid heeft, dan vertrouw ik erop dat ik, na verloop van tijd, steeds meer zelf vertrouwen mag krijgen en tegelijkertijd meer zicht op het doel wat Hij met mij voor ogen heeft.

Hij heeft mij immers een hoopvolle en gelukkige toekomst belooft (Jeremia 29:11) en dat moet ik niet vergeten. Ik moet mij net als Paulus blijven richten op het doel, ja de hemelse prijs, waartoe Hij mij geroepen heeft. Een leven in vrijheid, vreugde en vertrouwen, dankzij Hem die alles in Zijn hand heeft. Het verleden, het heden en dé toekomst. Ja, ik ben veilig in Jezus armen. Voor altijd veilig bij Hem.

Misschien bevind jij je in een soortgelijke situatie, en voel je je op dit moment ook onzeker over hoe alles verder zal gaan. Weet dan dat er Eén is die jou hier doorheen kan helpen en je nog geen seconde uit het oog verliest. En ja dat is God, de Herder die jou door het donkere dal heen zal leiden, richting de hemelse prijs waartoe Hij jou geroepen heeft.

 


PUUR!vandaag boekentip

therapieWoestijnregen van Elise Brouwer is een bemoedigend dagboek voor mensen die lijden aan depressie en angsten. Wat als je ten onder lijkt te gaan aan gevoelens van hopeloosheid, zinloosheid en intens verdriet? Waar is God als alles donker is?

 

Reacties (3)

  • Gonda Lamboo schreef:

    Hoi Thorinda,
    Via Gerda kwam ik op deze site terecht en ik wil je graag bemoedigen, wat een schrijftalent heb jij! Ik heb een aantal artikelen gelezen en jouw manier van schrijven spreekt mij enorm aan.

    Ik denk dat God ook zo’n verdriet heeft om deze gebroken wereld en alle moeite, maar laten we proberen zijn handen en voeten te zijn aarde. Jouw teksten inspireren en maken Hem groot.

    Ik wens je, troost, kracht en Zijn zegen toe, als zuster verbonden in Christus.

  • Nelly schreef:

    Gods liefdevolle zegen.
    Hij is bij jou, je mag vertrouwen op Hem.
    Ik heb ook zo iets meegemaakt, want ik was het vogeltje dat soms maar uit zijn kooi kwam, maar dan weer veilig terug.
    Ik mag nu vliegen en vertrouwen dan God mij zal helpen en beschermen.
    Weet gedragen door Hem, en Hij zal je helpen.

  • Frouckje schreef:

    Oeoeoe, wat spannend zeg. Ik kan me hier alles bij voorstellen. Ik heb me ook te afhankelijk gemaakt en een stap terug genomen. Maar vandaag toch ook weer een mail gestuurd naar de christelijke psycholoog dat ik toch weer gesprekken wil. Het is soms lastig uit te vogelen wat verstandig is. Kun je ook vragen om advies voor een eventueel vervolgtraject?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *