Ja, ik geloof!

13 mei 2020
Delen via:

Geloof jij? Geloof je in een God die regeert over hemel en aarde? Geloof je in een God die voor jou gestorven is aan het kruis? Geloof je in een God die geneest en jou zonde wil vergeven? Geloof je in een God die mensen laat sterven, wanneer zij open en eerlijk voor hun christen-zijn uitkomen? Kun jij op al deze vragen met een volmondig ‘ja’ antwoorden?

Ik zou willen dat ik dit kon. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik zo vaak mijn twijfels heb. Ja, ik geloof, dat is een zekerheid. Maar of ik ook een oprecht en ware gelovige ben in de diepste betekenis van het woord, daar heb ik zo’n mijn twijfels bij. Het is zo makkelijk om te zeggen ‘ik geloof’ maar wanneer het er op aan komt, het gaat om leven of dood, dan ben ik bang dat ik mij verschuil in een ontkenning en ik net als Petrus zal antwoorden met de woorden uit Matteüs 26: ‘Ik ken deze mens niet’. 

Onwankelbaar geloof

Want als je leven je lief is, tja dan waak je er toch wel voor om deze vraag te beantwoorden met een welluidend ‘ja’ of…? Menselijk gezien is dit een begrijpelijke reactie maar het is niet de reactie die ik als christen zou moeten geven. God verlangt van mij een oprecht en onwankelbaar geloof. Hij wil dat ik voor Hem leef maar ook voor Hem sterf wanneer het erop aankomt.

Wanneer ik het boek van Francine Rivers lees: Het teken van de leeuw en zie hoe sterk het geloof van Hadassah is en zij al zingend de arena in loopt, haar dood tegemoet, dan voel ik een diepe bewondering voor haar. En vraag ik mij tegelijkertijd al lezend af, wat zou ik gedaan hebben, als ik in haar plaats had gestaan. Zou ik net als Hadassah van buiten kalm en van binnen met een innerlijke vrede en groot vertrouwen in God mijn einde tegemoet gaan? Ik weet wel zeker van niet en dat zet mij aan het denken. Want een christen, een ware gelovige, een oprechte volgeling van Jezus, die zou dit wel gedaan hebben.

Meerdere verhalen

Kijk en lees maar in de Bijbel, hier staan meerdere verhalen in van gelovige die voor Jezus geleden hebben of zelfs voor Hem gestorven zijn. Op het moment suprême, was hun antwoord ‘Ja, ik geloof’. Kijk maar naar Stefanus, hij werd gestenigd vanwege zijn geloof. Kijk naar Daniël, hij werd voor de leeuwen gegooid omdat Hij open en eerlijk voor God uitkwam. Kijk naar David, hij werd vervolgd door koning Saul, omdat hij in God geloofde en Zijn naam beleed. En wat te denken van Esther, zij bracht zichzelf moedwillig in gevaar en redde zo haar hele volk. Wat een groot geloof hadden al deze mensen en ja wat schiet mijn geloof dan tekort.

Ik zou willen dat ik enkel een sprankje van hun geloof en moed had. De vrede die zij ervoeren in het heetst van de strijd is voor ons mensen niet te bevatten. Dit is een bovennatuurlijk vrede. Dit is de vrede die alleen God ons kan geven en niemand anders. Maar hoe kan ik deze vrede in mijn leven ervaren? Hoe kan ik er voor zorgen dat mijn geloof in God zo sterk en krachtig is, ja zo standvastig, zodat ik wanneer het moment daar is, net als vele voor mij, kan antwoorden met een luid ‘ja, ik geloof’. En het liefst zonder enige hapering in mijn stem.

Vertrouwen

Ach, denk ik bij mijzelf, ik kan dit voor mijzelf wel wensen maar dit zal in mijn leven nooit werkelijkheid worden. Daar ben ik te zwak voor. Ik weet dat mijn geloof bij de minste of geringste tegenslag al wankelt en ik God soms zelfs de rug toekeer. Is dat hoe een ware christen, een ware gelovige zich opstelt? Nee toch zeker! Een ware gelovige kenmerkt zich (zie catechismus 26 vraag 21) ‘Door een stellig weten waardoor ik alles voor betrouwbaar houd wat God ons in Zijn woord geopenbaard heeft.

Tegelijkertijd is het een vast vertrouwen dat de Heilige Geest door het evangelie in mijn hart werkt, dat niet alleen aan anderen maar ook aan mij vergeving van de zonden, eeuwige gerechtigheid en eeuwige heil (= redding) door God geschonken zijn, enkel uit genade, alleen op grond van de verdienste van Christus’. En ja, dan besef ik weer dat het mij op eigen kracht nooit zal lukken. Het is enkel en alleen door de verdienste van Christus, die mij vanuit Zijn genade en door Zijn Geest die in mij woont en werkzaam is, dit ware en oprechte geloof, kan schenken.

Ja, ik geloof

Wanneer ik God vertrouw (ja, in alles en ondanks alles) en de woorden uit de Bijbel voor waarheid aanneem, dan alleen is het mogelijk dat ik net zo’n sterk geloof ontwikkel als bijvoorbeeld Hadassah, Esther, Daniel, Stefanus of wie dan ook. Zij geloofde met hart en ziel dat God hun terzijde stond. En door hun onwankelbare geloof en vaste vertrouwen in Hem, konden zij, toen het moment daar was, dankzij een bovennatuurlijke kracht die zij van God ontvingen, in het heetst van de strijd, met de dood voor ogen zonder enige twijfel antwoorden: ‘Ja, ik geloof’. Ik hoop en bid dat mijn geloof net zo sterk mag worden als degene die voor mij geleefd hebben en hier zelfs voor wilde sterven. En dat ik na verloop van tijd net als Paulus de woorden kan nazeggen: ‘Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst’. 

Hoe sterk is jou geloof wanneer het er op aankomt? Ik bid dat jou geloof zo sterk en krachtig mag zijn dat je in elke situatie en op elk moment met een volmondig ‘ja ik geloof’ kan antwoorden. Koste wat het kost.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *