Muizenissen

27 september 2019
Delen via:

Als moeder van een groot gezin heb ik heel wat af gepiekerd! Vooral over onze jongens. Ik wilde ze natuurlijk graag een christelijke opvoeding geven. Maar een beetje vrijheid vond ik ook heel belangrijk voor ze. Ze moesten ook onbezorgd jong kunnen zijn en kattenkwaad uithalen.

Jongensstreken

Dat laatste is wel aardig gelukt! We woonden (en wonen nog steeds) in een buurt waar kinderen heerlijk kunnen spelen. Weinig verkeer op straat, dus daar konden ze naar hartenlust voetballen en hockeyen. In de brede groenstrook naast ons huis (de jongens noemden het ‘ons bos’) gingen ze hutten bouwen en soldaatje spelen. Water op loopafstand van ons huis zorgde voor visplezier in de zomer en schaatsplezier in de winter. Pijltjes (gevouwen van krantenpapier) schieten vanuit het dakraam was een leuke bezigheid op woensdagmiddag terwijl ik heerlijk zat te lezen en niks merkte… Wel hebben mijn man en ik ze geleerd hun eigen rommel op te ruimen. Dus kregen ze een grote emmer in hun handen met de opdracht om alle pijltjes die in de tuin van de overbuurman lagen op te rapen en in de emmer te doen.

Huisdieren

Ook hadden we altijd huisdieren. Konijnen die jonkies kregen, en later ook cavia’s. Dat zorgde voor veel plezier en onze kinderen kregen zo ook verantwoordelijkheidsgevoel. Hokken schoonmaken, voerbakjes en waterflesjes vullen, groene blaadjes plukken voor de konijnen.

Toen ik ’s avonds lekker op de bank zat ‘schoot’ er een muis onder vandaan.

Muizen

Maar muizen wilde ik nooit hebben, want daar ben ik zelf bang voor. Ik heb echt nare ervaringen met muizen! We hadden ooit een caravan gehuurd, in een bosrijke omgeving. Toen ik ’s avonds lekker op de bank zat ‘schoot’ er een muis onder vandaan. Dat verminderde meteen mijn vakantieplezier en ik was pas rustig toen mijn man de muis had gevangen. Jaren later had ik de taak op me genomen om de archieven van het schoolbestuur uit te zoeken. Alle papieren zaten in dozen. Die dozen stonden bij ons in de gang en ik pakte zo af en toe een doos en zette die op een stoel naast me bij onze eettafel. Het was best leuk om in die archieven te duiken totdat… er een muis uit een van de dozen sprong. Dat vond ik, zacht gezegd, niet grappig!

Gebed

Nu ben ik blij dat die tijd achter me ligt. De muizenissen zijn voorbij. Ik dank God dat Hij me altijd weer de kracht heeft gegeven voor mijn taak als moeder. Hoe moeilijk het soms ook was! Ik heb veel gebeden in die jaren. En de moeders van nu bid ik veel kracht en sterkte toe. Vaak moeten ze hun taak als moeder combineren met een baan buitenshuis. Ik eindig met een tekst uit Jakobus.

Jakobus 5: 13: Als je het moeilijk hebt, bid dan tot God en vraag Hem om hulp.


 PUUR!vandaag boekentip

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *