Overwinnaar dankzij Hem

15 juni 2019
Delen via:

Waar U verschijnt, wordt alles nieuw.
Want U
bevrijdt en geeft leven.
Elke storm verstild door de klank van Uw stem.
Alles 
buigt voor Koning Jezus.
U bent de held die 
voor ons strijdt.
baant de weg van overwinning.
– Jezus overwinnaar – mozaïek 038

‘Jezus overwinnaar’ werd met Pasen voor het eerst bij mij in de kerk gezongen. Heel toepasselijk natuurlijk, maar niet alleen met Pasen.
Deze woorden hebben mij enorm geraakt en raken mij nog elke keer.

Strijd

Ik voer een strijd, een strijd tegen mezelf. Een strijd tegen onzekerheid, een strijd tegen het verleden, een strijd tegen een eetprobleem…
Dat laatste is nog wel even een dingetje om zo te delen. Ik ben altijd open geweest over mijn onzekerheid over de dingen die ik meemaakte als kind en puber.
Maar nog niet eerder ben ik open geweest over mijn eetprobleem. Mensen om mij heen weten of wisten dit niet. Zelfs voor mijn man heb ik het lang verborgen gehouden.

Eigenlijk heb ik dat tot op heden ook nooit als probleem ervaren. Ik voelde mij er comfortabel bij. Het waren mijn momentjes, alleen voor mij en ik deelde dit met niemand.

Eetbuien

Ik heb eetbuien, extreme eetbuien. Niet van die eetbuien die we allemaal wel eens hebben tijdens de maandelijkse perikelen. Nee dagelijks terugkerende, niet te controleren eetbuien. Niet omdat ik honger heb en dan te veel eet, maar gewoon omdat ik vind dat ik het heb verdiend. Of om een rotgevoel weg te stoppen, gevoelens van onzekerheid, niks waard te zijn, niks te kunnen. Het is iets wat ik elke dag nodig heb. Hetgeen wat we me door de dag helpt.
Eten totdat ik er misselijk van ben. De eerste paar happen smaken zo lekker en geven mij een verzachtend gevoel, maar daarna proef ik er niks meer van en maakt het verzachtende gevoel plaats voor schuld en schaamte.

Drie jaar geleden ontdekte ik de laxeerpil. Deze helpt mij na een eetbui weer de verlichting te voelen. Voor mijn gevoel kom ik dan ook niet aan, want alles is er uit… Maar nee in de praktijk werkt dat natuurlijk niet zo.
Ik schrijf automatisch in tegenwoordige tijd, maar eigenlijk zou het in de verleden tijd moeten.

Waar ben ik mee bezig

Dit jaar kwam steeds meer het besef: ‘Waar ben ik mee bezig… Doe normaal.’ Ik merkte aan mijn lichaam dat het echt niet meer gezond was.
Al vele malen probeerde ik af te vallen, te stoppen met de eetbuien. Er waren echt periodes dat het goed ging, dat ik even geen eetbuien had… Maar deze hield nooit lang aan.
Zodra er ook maar iets was voor gevallen, een vervelend gesprek of opmerking van iemand die bij mij te veel binnen kwam…, greep ik weer naar eten.  Maar nu kwam steeds meer het besef.. Dit kan zo niet langer. STOP! Een maand geleden zette ik een stap. Dit kan zo niet langer! Deze strijd hoef ik niet alleen te voeren. Jezus heeft deze strijd al gestreden zoals zo mooi in het lied is geschreven.

Verdiepen

Ik ging mij verdiepen in het stuk eetprobleem en eetstoornissen. Vond herkenning en goede handvatten om hier mee aan de slag te gaan.
Met een weekmenu weet ik nu precies wat ik mag eten en heb ik een houvast.  Ik vond een sport waar ik super veel van geniet.

Het gaat mij niet meer om het afvallen, al zou dat natuurlijk wel mooi meegenomen zijn, het gaat mij om een gezonde leefstijl en accepteren wie ik ben.  Geen eetbuien meer! Mijn gevoel toelaten op de momenten van tegenslag of een nare ervaring. Dit betekent natuurlijk ook dat ik met deze gevoelens aan de slag moet. En dat doen we stap voor stap.

En dan denk ik weer aan de tekst ‘waar u verschijnt wordt alles nieuw’.
Ik vind het niet altijd gemakkelijk om God toe te laten in mijn leven, maar Hij is er altijd!
Hij heeft zelf het muurtje, wat ik zorgvuldig had opgebouwd, afgebroken en is weer opnieuw verschenen, en alles wordt nieuw. Ik mag opnieuw beginnen. Elke dag weer. Hij is overwinnaar!

Er zijn al heel wat dagen geweest dat mijn doorzettingsvermogen op de proef werd gesteld. Momenten dat ik eerder naar eten greep. Ik ben boos geweest, verdrietig, enorm onzeker over alles wat ik doe, twijfels, frustratie. Maar er is nog geen moment geweest dat ik mezelf heb volgepropt met eten. Overwinningen in deze soms best zware strijd. Niet alleen maar met Jezus overwinaar en heel veel steun en liefde van mijn man.

Jezus overwinnaar!

Waarom ik dit deel? Tja, soms verklaar ik mezelf voor gek. Waarom zou ik dit verhaal op internet zetten? Waarom jezelf zo blootstellen. Ik denk dat het goed is als we allemaal wat meer open zijn over wat ons bezig houdt. Om elkaar te bemoedigen. Elkaar het gevoel te geven dat je niet de enige bent. Dat is al één stap richting genezing.

Reacties (7)

  • Krista schreef:

    Lieve Marjolein,
    Bijzonder geschreven, heel heftig maar ook zo dapper! Sterkte ermee, samen met Hem én je man en mensen om je heen kom je hier doorheen!
    Liefs

  • Ilse schreef:

    Hee topper! Wat doe je het goed 💪🏻
    T is een lange weg maar hoe mooi opbouwend ben je bezig! keep up the good work, Hij is erbij 😘
    I can do all things through Christ who strengthens me ❤️

  • wimpie schreef:

    wat knap zeg hoe je nu leeft!!
    ik heb ook een eetprobleem en kan er vaak moeilijk toe komen om weg te gaan.
    tot schrijfs!!

  • Nelly schreef:

    Hoe mooi heb je dit opgepakt, en zelf met God het opgepakt.
    Ik heb vele behandelingen voor (mijn) eetstoornis gehad.
    Het verleden verwerken, het heden, het accepteren van jezelf.
    En kan een een gezond eetprogramma helpen, maar als je diepste pijn niet aanpakt…
    GOD, en samen met begeleiding gesprekken met psycholoog kan ik nu ook zeggen IK BEN VRIJ.
    Gewoon eten zonder schuldgevoel, Ik ben het waard.
    En ja… nu 7 kilo zwaarder maar voel mij wel beter, en is het altijd leuk om dan maar nieuwe kleren kopen. 😀😀
    Heel veel sterkte

  • Mirjam Talsma schreef:

    Wat moet dit een bevrijding voor je zijn! Geen geheimen meer… Zijn wie je bent en jezelf omarmen geen zelf verwijt wanneer het niet wil maar opnieuw jezelf omarmen en het bij Hem neer leggen. Wat mooi dat we mogen leren…. dat we onszelf mogen leren kennen, dat we onszelf de tijd mogen geven om te leren en elke keer opnieuw mogen beginnen… Dapper dat je dit deeld. Dat je kleine meisje van binnen tevoor schijn mag gaan komen! Want je bent het waard!!

  • Dordtje schreef:

    Wat een ontzettend herkenbaar verhaal…alsof ik het zelf geschreven heb! Alleen wil ook zo graag dichter bij Hem komen, hem meer toelaten…maar dat kost tijd denk ik! Sterkte in deze strijd, je bent niet alleen, Hij is er!

  • Bedankt voor jullie lieve reactie! Fijn om te lezen dat mensen het herkennen. Hopelijk zal het jullie bemoedigen. Het is een strijd die misschien altijd zal blijven. En inderdaad het is goed om proffesionele hulp te vragen. Laten we elkaar blijven bemoedigen! Heel veel kracht en zegen! Liefs Marjolein

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *