“Wat klaagt dan een mens die leeft?”

24 augustus 2020
Delen via:

Wie kan zeggen dat hij/ zij er nooit last van heeft. Van die dagen waarop het allemaal niet zo gaat zoals je zou willen. Je klaagt steen en been. Is het niet over het weer, dan wel over de hoge elektriciteitsrekening die, die dag in de brievenbus ligt. En zo zijn er ontelbare redenen te bedenken waarin wij mensen wat te klagen hebben. Ja, jij en ik we klagen wat af in ons leven. En 9 van de 10x gaat dit gepaard met een diepe, diepe zucht.

Terug gefloten

Wanneer ik net de woorden uit Klaagliederen 3 vers 39 lees, word ik even terug gefloten door de profeet Jeremia. Hij zegt hier namelijk onomwonden: “Wat klaagt dan een mens die leeft? Laat ieder klagen over zijn zonden!” Hmm, denk ik na het lezen van deze tekst, dan heb ik nog een lange weg te gaan. Want ik klaag nog best geregeld wat af. Terwijl ik eigenlijk geen redenen heb om te klagen.

Ik ben gezond, heb een dak boven mijn hoofd, een lieve man, familie, vriendinnen, werk en elke dag meer dan genoeg eten & drinken. En toch, ondanks dit alles klaag ik nog steeds. Jeremia houd mij aan de hand van deze tekst een spiegel voor ogen en wat ik daar in zie, is niet iets om trots op te zijn. Hij wil dat ik stop met klagen over nutteloze en pietluttige dingen die er niet of nauwelijks toe doen. In plaats daarvan moet ik klagen en mijn beklag doen over de zonden die ik keer op keer doe. En daar heeft hij een goed punt. Want klagen over mijn zonden, berouw tonen over dat wat ik verkeerd doe of heb gedaan doe ik te weinig. Terwijl het juist van wezenlijk belang is dat ik mij hier in de 1ste plaats op richt.

Ik moet mijn (zondige manier) van leven aanpakken. Mijn fouten en gebreken onder ogen zien en deze in een gebed belijden voor God. En ik heb zo’n vermoeden dat als ik dit gedaan, ik naderhand weinig redenen meer kan bedenken waarover ik kan klagen. Want hoe meer ik mij richt op God en de dingen die er écht toe doen, waaronder mijn zielsbehoud, het leven na dit leven, hoe minder tijd ik overhoud om te klagen.

Stapje voor stapje

Ik wil hier niet mee zeggen dat ik nooit meer zal klagen, dat is een illusie. En ik denk ook niet dat Jeremia dat bedoelt heeft toen hij deze woorden sprak. Want dan zou het er voor ons mensen niet zo hoopgevend uitzien. Maar ik denk wel dat als wij ons zelf stapje voor stapje aanleren om minder te klagen en meer mét God te leven, er voor ons nagenoeg geen redenen meer zijn om over te klagen.

Want Hij heeft jou en mij gekozen en opgedragen om Zijn weg te gaan. En die weg gaat niet gepaard met een klaagzang. Nee, de weg die Hij ons wijst oefent ons in tevredenheid. Tevredenheid die uiteindelijk uitmondt in een lofzang tot Hem. En dat is waar ik de komende tijd aan wil gaan werken. Niet langer klagen maar er in alle omstandigheden simpelweg het beste van maken. En ja, daar valt voor mij nog heel wat winst in te behalen.

Wat
klaagt een
mens? Laten we
tevreden zijn en dankbaar
Altijd!

Altijd
kunnen wij dankzij God,
tevreden leren zijn,
ondanks moeilijke
Omstandigheden.

 


PUUR!vandaag boekentip

klagenIn de PUUR! Geloof-reeks brengt Elsbeth Gruteke een nieuw deel over vertrouwen op basis van een hervertelling van de brief aan de Filippenzen. Ieder hoofdstuk in dit boek volgt hetzelfde stramien van de Bijbel, interpretatie, meditatie, persoonlijke vragen, gespreksvragen en een samenvatting van de lessen. De thematische insteek geeft handvatten om aan de slag te gaan met vertrouwen. Zeer geschikt voor persoonlijke Bijbelstudie of voor gesprekskringen.

 

Verkrijgbaar vanaf 6 oktober

Reserveer het boek

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *