Wildvreemde liefde

12 februari 2020
Delen via:

Samen liepen we door de stad. Ik was wat achterop geraakt met de jongste die aan de hand meeliep. In de verte liep een man met honden aan de lijn en ons zoontje riep enthousiast ‘hond, hond’. Ik glimlachte naar de man en er ontstond een kort gesprek. Over hoe groot ons zoontje wel niet was en er kwam ook een vraag. Is dit je enige kind? Ik schudde mijn hoofd en wees in de verte waar onze oudste zoon met zijn vader liep. ‘Ah allemaal mannen! Zorgen ze goed voor je?’ ‘Ja zeker’, antwoordde ik glimlachend. ‘Wat een rijkdom, dan wordt je vast op handen gedragen!’

We wensten elkaar een fijne dag en liepen verder. Ergens was ik verbaasd dat de man met de honden zo’n gesprek was begonnen en aan de andere kant raakte het me ook.

Terwijl ik verder liep met mijn zoontje aan de hand, draaide ik me nog een keer om. Ik zag de man glimlachen naar me. Ik voelde me gezien, juist misschien wel door een wildvreemde. Zomaar zo’n spontaan gesprek op straat. 

Eerlijk is eerlijk ik heb het niet zo op Valentijnsdag met al die commercie eromheen.

Deze maand is het alweer februari. De maand van de liefde. Wij mogen ook nog eens een verjaardag vieren en onze trouwdag, dus bij ons is het al helemaal de liefde vieren. Eerlijk is eerlijk ik heb het niet zo op Valentijnsdag met al die commercie eromheen. Dat vond ik op de middelbare school al helemaal. Rozen die je voor een ander kon kopen, maar ik had geen relatie. Of al die winkels vol hartjes, cadeaus en aanbiedingen. 

Het cadeau van Zijn liefde.

Mooier vind ik het om te bedenken dat je met de liefde niet alleen op die specifieke dag in februari hoeft uit te pakken, maar dat je elke dag de liefde mag vieren. De liefde vieren in het groot en in het klein. God houdt onvoorwaardelijk van jou en mij. Het is een cadeau dat je zomaar ontvangt. Het cadeau van Zijn liefde. Of het nu de 14e februari is of niet. Hij biedt het je elke dag vol liefde aan. Die liefde is pure genade. Hoe mooi is het dan als je dat ook elke dag mag doorgeven? 

De liefde vieren vraagt geduld en daar ben ik niet altijd goed in. Ik houd van mijn zoontjes en knuffel ze graag. Maar soms, dan valt het me niet mee om geduldig te blijven en liefdevol te reageren. Wanneer ze elkaars speelgoed afpakken en verstoppen, elkaar net een duw geven zodat de ander vol op zijn gezicht klapt of elkaar zo dwars zitten dat er om de vijf minuten gehuild wordt. Wanneer de bui weer over is, sluit ik ze weer in mijn armen, lezen we boekjes en lachen we weer samen. En toch, misschien is het juist wel de uitdaging om de liefde door te geven buiten je eigen huis. Je eigen veilige haven. 

Liefde voor elkaar, voor de medemens. Het omzien naar elkaar is zo belangrijk

Hierbij moet ik meteen weer denken aan het gesprek met de man met de honden. Ik was een voorbijganger, gewoon onderweg. Ik werd opgemerkt en aangesproken. Dat is het omzien naar elkaar, ook naar een wildvreemde op straat. Laten we het vieren van de liefde dus breder trekken dan je eigen huis. Liefde voor elkaar, voor de medemens. Het omzien naar elkaar is zo belangrijk. Elkaar ontmoeten in de kerk, vragen hoe het met de ander gaat, aandacht hebben voor elkaar.


PUUR!vandaag boekentip

februariBedacht, geliefd, gewild van Lindi Melse is een prachtig geïllustreerd Bijbels dagboek voor jonge vrouwen. Jonge moeder en creatieve duizendpoot Lindi Melse neemt in dit dagboek jonge vrouwen mee op weg door de Bijbel met praktische en creatieve inzichten. Ze vertelt bij de gekozen Bijbeltekst iedere week een persoonlijk verhaal over iets wat ze zich afvraagt, waar ze mee worstelt, waar ze blij van wordt of wat haar raakt. Zo neemt ze je mee in haar eigen zoektocht, waar ze je deelgenoot van maakt. Bedacht, geliefd, gewild is een inspirerend en motiverend Bijbels dagboek voor vrouwen dat aanzet tot geliefd leven.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *