Zonder strijd geen overwinning

23 juni 2019
Delen via:

Terwijl ik deze blog schrijf is het Hemelvaart en dat betekent een vrije dag. Maar écht vrij voel ik mij helaas niet. Ik jaag maar door en vind geen rust in de dingen die ik doe. In mijn hoofd is het één grote chaos. Ik voel mij machteloos en dit drukt een stempel op mijn stemming. Wat ik ook doe, waar ik ook heenga, het wil niet van mijn zijde wijken. Helaas heb ik dit gevoel al enige tijd. Alles wat ik doe en oppak lijkt zo weinig betekenis te hebben. De zin van het leven, het doel van mijn bestaan, de reden dat ik nog in leven ben, ach ik begrijp er soms zo weinig van.

Wat wil God toch met mij? Waar wil Hij mij hebben?

Echt genieten

Ik vind zo weinig voldoening in de dingen die ik doe. Mijn werk doe ik op de automatische piloot, mijn taken en bezigheden in huis, volgens routine maar écht genieten van het leven, het lijkt een onmogelijkheid te zijn. O, wat zou ik hier graag een doorbraak in willen maken. Wat zou ik graag iets willen doen met plezier, passie en vol overgave. Wat zou ik graag rust, vrede, blijdschap en dankbaarheid willen voelen diep van binnen. Het moet ergens toch mogelijk zijn om deze dingen te ervaren.

Ik hunker naar een leven waarin ik sprankelend, vrolijk, lichtvoetig en vrij kan gaan en staan waar ik wil. Elke dag vol goede moed de dag tegemoet gaand, vol verwachting wat deze mij brengen zal. Maar het lijkt vooralsnog een onbereikbaar doel, een fatamorgana. Heel soms heb ik van die dagen, waarop ik een klein beetje geproefd heb van dit leven. Maar helaas is dit maar van korte duur. O, het smaakt zeker naar meer, maar ik kan het gewoon niet vasthouden. Het ontglipt me steeds weer. Waarom Heer, waarom kan ik dit niet? Waarom zijn deze momenten zo sporadisch? 

Ik weet dat het leven niets anders is dan lucht en leegte, en het najagen van de wind, zoals Prediker beschrijft. Maar dat wil toch niet zeggen dat ik mijn dagen er maar doorheen moet jagen, zonder te proeven van de (smaakvolle) gerechten die God mij elke dag weer op mijn weg aanreikt. God heeft mij toch niet op deze aarde gezet, om er enkel vluchtig en gejaagd door heen te gaan? Er is toch meer dan dit? Maar waarom zie ik er dan zoweinig van?

het is oke als je iets niet weet, maar het is niet oke als je iets niet probeert’

IKZELF

Het antwoord komt als vanzelf in mij op. De reden dat ik hier zo weinig van zie, ben IKZELF. Mijn gejaagdheid, mijn onrustige aard, mijn zelfredzaamheid, koppigheid en trotse houding, hebben mij verblind waardoor ik de dingen niet meer helder voor ogen zie. Alles in en om mij heen is wazig en sommige delen van mijn leven lijken wel volkomen verduisterd. Zag ik vroeger always the bright side of lifenu zie ik veelal the dark side of life.

Hoe kan ik weer leren genieten van het leven? Weer in rustig en helder vaarwater terecht komen? Loskomen van mijn zelfredzaamheid?

Ach, hoor ik een stemmetje binnenin mij zeggen: ‘het is zoals het is en je moet er maar mee leren dealen’ maar tegelijkertijd denk ik aan de quote die ik laatst las: ‘het is oke als je iets niet weet, maar het is niet oke als je iets niet probeert’. En daar ligt dé oplossing, in het proberen – het doen. Niet denken ‘het lukt mij toch niet, dus laat alles maar bij het oude’. Nee, dat is te gemakkelijk!

De Bijbel schrijft niet voor niets: ‘Zonder strijd geen overwinning’en ‘God heeft ons geen kalme reis belooftmaar wel een behouden aankomst’.Wie ben ik dan, een klein en nietig mensenkind om hieraan te twijfelen. Ik moet stil zijn, rustig afwachten en het van God verwachten en niet van mijzelf. Dat is moeilijk, dat vergt inzet en volharding maar zoals Paulus in 2 Timotheüs 4:7 ook zegt: ‘Ik heb de goede strijdgestreden, ik heb de loop tot een einde gebracht en ik heb het geloof behouden’.

Ik hoop en bid dat ik deze woorden over een kleine tijd kan názeggen, dankzij God die mij kracht gegeven heeft om deze strijd aan te gaan onder Zijn Leiding.


PUURvandaag boekentip

Hoe was je dag-boekHoe was je dag? Wat was niet leuk vandaag? Waar dank je God voor vandaag? Schrijven kan helpen bij het onthouden van mooie herinneringen. Dit PUUR!-invulboek van Marjolein Feenstra staat vol met leuke vragen over je dagelijks leven en geeft je de gelegenheid om lijstjes te maken, foto’s te plakken en even stil te staan.

 

Reacties (5)

  • Loot schreef:

    Wat een herkenbaar stukje zeg….momenteel kan ik niet anders dan “rusten”,maar dan voel ik me weer schuldig,dat ik “niks “doe…terwijl mijn gedachten voordragen…
    Ik kan alleen maar vragen…Heer,leid U mijn weg….en geduld hebben

  • Loot schreef:

    Voordragen moet voortrazen zijn

  • Nelly schreef:

    Heel herkenbaar.
    Ik probeer elke dag maar weer opnieuw, maar soms is de eenzaamheid sterker dan de andere dagen.
    Hoe kan ik ooit weer werken, soms is mijn energie zo beperkt en ik wil daar in tegen weer teveel dat ik dan aan het eind van de dag gefrustreerd op de bank zit of lig.
    Mijn gebed is dan ook dat ik de kracht mag krijgen om datgene te doen wat ik mag doen.
    en dat God mij op de juiste tijd mij een fijne een mooie plek zal laten zien waar ik mag werken, en dat ik daarin ook mijzelf mag zijn, en een zegen voor andere mensen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *