Hoeveel Kerst heb jij?

26 december 2019
Delen via:

‘Hoeveel Kerst heb jij?’ klinken mijn kleuters vanaf de achterbank.

Kerst is hoop en vooruitkijken naar (het) licht. En tegelijkertijd is het ook een tijd van terugkijken, op lichtvolle momenten, maar ook op die momenten die weinig licht in zich lijken te dragen… En daarbij komt dan ook de terugblik op hoe dicht die twee bij elkaar liggen.

Het spelletje

Sinds een jaar of twee hebben we met de kinderen een nieuw spelletje: ‘Kerst zoeken’. Dat gaat als volgt. Zodra je op de fiets of in de auto stapt, zoek je naar kerstbomen die licht geven, knipperende lichtslingers die aan huizen hangen, zogenaamd druppende ijspegelverlichting aan schuurtjes of de kerstman of wat dan ook dat licht geeft. De kids genieten enorm van al die mooie versieringen. Zodra je iets van dat alles ziet, roep je (voor de jongens het liefst op hun allerhardst): ‘KERST!!!’ En ook onze peuter doet haar kleine best om niet onder te doen voor haar broers. Enthousiast schalt dit dan ook op of in ons vervoermiddel: ‘Ik zag vijf kersten mama!’

Mooi hoe dit spelletje samenbond en ons deed genieten.

Ja… ik schrijf die laatste zin in de verleden tijd. Want toen… Tsja, toen ging het mis…

Een donkere ommekeer

Het competitie-element sloop er in. Eerst klein: ‘Ik zag die Kerst als eerste en jij niehiet.’ Maar het werd groter en het ging erover van wie de ene Kerst was en van wie de andere Kerst. ‘Dat was mijn Kerst!.’ ‘Nietes, dat was de mijne!!’ Discussies op de achterbank werden forse ruzies inclusief vuistslagen, stompen en ellebogen in elkaars zij: ‘Ik heb meer Kersten dan jou gezien,’ en dan ‘Nietes, ik had er al vijftien!’

Een poging van onze kant om voor iedereen een aparte telstapel bij te houden: ‘Jij had er drie en hij zes,’ werd ook geen succes. Want ze blèrden door elkaar en we kwamen terug op het punt wie als eerste de Kerst gezien had en daarmee de punt zou krijgen. Het spel dat ons verbond en deed genieten samen, mede onderdeel van Kerst vieren, was verworden tot een wild geschreeuw vol oplopende frustraties. En dan heb ik het niet alleen over de kant van de kinderen…

En toen ging ik nadenken…

Kerst, wat ligt het verbonden zijn en pijn toch dicht bij elkaar. Want wat als de verbinding met de ander er hier op aarde niet meer is? Of wat als hoop ondergesneeuwd raakt en het licht onder dat bedekte pak zijn weg naar het oppervlak niet meer vindt? Als pijn sterker is dan hoop en verbinding, of als die elkaar in razend tempo en onvoorspelbaar opvolgen en afwisselen? In onze kleine auto of op de fiets speelde zich dit in lichte mate af, maar in ons leven is het misschien soms net zo.

Ik kijk terug op de jaren en voel ook die pijn en tegelijkertijd ook die hoop. Het zal een keer ‘goed’ worden. Goed met een hoofdletter. Want dan is er alleen maar Licht als wij met Hem zijn. Deze week zat ik overdag alleen in de auto met onze middelste. ‘Kerst zoeken mama?’ vroeg hij. Ik glimlachte. Kerst zoeken als het dag is en er dus bijna geen lampjes aan zijn. Wat een uitdaging. Juist als het licht is en veel goed gaat, zien we de hoopvolle, lichtvolle momenten minder of zijn we ons hier minder bewust van.

In de auto hebben we, na twee keer het spel stil gelegd te hebben, het spel een turn gegeven: we tellen met elkaar zoveel mogelijk kersten. En het enthousiasme kwam weer terug. Het is niet bij te houden of als ze allebei ‘Kerst’ blèren en of het niet over één en dezelfde ‘Kerst’ gaat. Maar we tellen gewoon door elke keer als we iemand ‘Kerst’ horen zeggen. Want we hebben lol samen, we lachen en we delen plezier, samen verbonden. Verbonden in de lichtjes. Maar als gezin ook verbonden én geborgen in het Licht. Net als jij.

Om de hoek

En laat ik eerlijk zijn… soms komt er nog wel eens een achterba(n)kse por tussendoor met een zacht: ‘Ik zag hem als eerste.’ Ach, het is te sturen. En ook die moeilijkere momenten horen bij Kerst.

Deze week kwamen mijn mannen thuis en ze hadden wel ‘84 kersten gezien mama!!!’ Ze straalden bijna meer dan alle lichtjes bij elkaar die ze gezien hadden. En ik neem me voor Kerst te blijven zoeken in 2020, in lichtvolle en donkerdere tijden. Kerst is immers weten dat straks, onze optelsom van de mooie én de moeilijke momenten en alles daar tussenin, volledig in het Licht zal worden gezien.


PUUR!vandaag. boekentip

kerstIn ‘Teken het kerstverhaal’ legt Steve Smallman uit hoe je stap voor stap het kerstverhaal kunt tekenen. Je tekent Maria en Jozef, de engel Gabriël, de herders, de drie wijzen en de dieren in de stal. Met voorbeeldtekeningen, duidelijke stap-voor-stap instructies van illustrator Steve Smallman en een schetsblok om op te tekenen en de figuren te oefenen. Ook wordt het kerstverhaal verteld, om samen te lezen na het tekenen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *